Kto jeśli nie ja?

Coraz częściej na forach czytelniczych rodzice pytają o tytuły książek, które pomogą im w przepracowaniu z dzieckiem konkretnego problemu lub pokonaniu pewnych trudności. Większa świadomość holistycznego podejścia do procesu wychowania dzieci sprawia, że chętniej sięgamy po różnego rodzaju narzędzia, dzięki którym nasza pomoc staje się skuteczniejsza. Jednym z takich narzędzi z pewnością jest książka, której rola i wpływ na kształtowanie się postaw, światopoglądu, budowania samooceny czy rozwijania wyobraźni jest nie do przecenienia. Korzyści ze wspólnego czytania jest cały ogrom (temat na niejedną książkę). Tym, na co zwraca się uwagę w ostatnich latach, jest możliwość wspierania rodziców w rozwiązywaniu problemów i sytuacji kryzysowych, z jakimi mają do czynienia dzieci na różnych etapach rozwoju poprzez lekturę wartościowych książek.

Jedną z takich publikacji, wyciągających pomocną dłoń do rodziców i dzieci, jest książka Klaudii Giese-Szczap „Kto jeśli nie ja?”. Jest to zbiór opowieści nie tylko terapeutycznych, których celem jest ukazanie różnorodności trudnych spraw lub sytuacji, w których szuka się dobrego rozwiązania. Kluczem do poznania szyfru jest właściwa ocena tego, z czym mierzą się dzieci. Poznając świat, patrzą na niego z zupełnie innej perspektywy, niż dorośli. Uczą się funkcjonowania w grupie rówieśników, na obcym terenie, w nowych rolach i sytuacjach. Klaudia Giese-Szczap z myślą o dzieciach i ich rodzicach przygotowała zbiór opowieści, które opowiadane są przez Jurka, brata Jadzi. Rodzeństwo spędza ze sobą wiele czasu właśnie na rozmowach, które pozwalają im przeanalizować sytuacje, w jakich znaleźli się bohaterowie.

Autorka z empatią, wrażliwością i ciepłem przedstawia szeroki wachlarz istotnych dla młodego człowieka kwestii związanych z budowaniem systemu wartości, samooceną, relacjami międzyludzkimi czy motywami działań. Wiele rzeczy może dzieciom sprawiać trudności, być przyczyną lęków, niepewności bądź niezrozumienia. Kto ma im wytłumaczyć na czym polega życie, jak żyć w zgodzie z innymi, dbając jednocześnie o swoje dobro? Oczywiście, najlepiej jeśli znajdą takich duchowych przewodników w kimś bliskim. Opowieści zawarte w książce są napisane w sposób zwięzły, a każda z nich odnosi się do zupełnie innego zagadnienia. Bohaterowie poznają znaczenie asertywności, wzmacniania pozytywnych emocji i radzenia sobie z tymi negatywnymi, które prędzej czy później w każdym się pojawiają. To budujące i wzmacniające sferę psychiczną opowieści, które doskonale oddają sedno problemów wraz z wariantami ich rozwiązania. Nie ma spraw beznadziejnych, ale czy są sprawy niemożliwe? Na to pytanie również starają się odpowiedzieć bohaterowie tej książki.

„Kto jeśli nie ja?” pomaga dorosłym i dzieciom przyjrzeć się światu, w którym nie wszystko jest łatwe, a wiele tematów wymaga rozmów. I do tych rozmów zachęca swoją książką Kaludia Giese-Szczap, poświęcając uwagę młodemu czytelnikowi. Czas przeznaczony na rozmowy z pewnością zaprocentuje w przyszłości, zresztą nawet w tej książce dostrzeżecie rolę rodziców w procesie budowania między innymi poczucia bezpieczeństwa emocjonalnego. Dzieci pytają, wątpią, zestawiają to, co usłyszą z tym, co widzą. Dzieci analizują, są wybitnymi obserwatorami, dociekliwymi i mądrymi. Chcą wiedzieć, mają prawo pytać i uzyskiwać odpowiedzi, nawet jeśli dorosłym nie zawsze jest to na rękę. Na podstawie tych opowieści dzieci, ale także i dorośli, będą mogli wnikliwiej zbadać poruszany problem. Być może właśnie z takimi problemami właśnie się mierzycie i nie wiecie jak je rozwiązać. Być może ta książka skłoni Was do przewartościowania, zmian lub podjęcia innego działania. Zmotywuje, wzmocni więzi, uwolni z trosk i zmartwień poprzez ukazanie wyjścia z trudnej sytuacji.

Wysoko cenię takie publikacje, i gorąco zachęcam do wspólnej lektury. W codziennej gonitwie coraz trudniej znaleźć czas na swobodną refleksję (a może tylko tak mi się wydaje?). Ta książka pokazuje siłę miłości, dzięki której można pokonać wszelkie problemy, ale jest kilka warunków. Przede wszystkim trzeba o nich mówić, usłyszeć je, dostrzegać, a wtedy staną się one mniejsze, aż w końcu znikną. Magia? Przekonajcie się sami. Parafrazując tytuł – kto, jeśli nie wy? Oczywiście że dacie radę, a wierzcie mi, opowieści Klaudii pomogą Wam w uporaniu się z tym, co wielu dzieciom sprawia problemy. Atutem tego zbiorów opowieści jest wspieranie samodzielności dzieci, przypominanie dorosłym o tym, że warto dać dzieciom pole i warunki do samorozwoju.

Jeśli Wasze dzieci, są takie jak mój syn, i pytają „a co to znaczy, że…?”, to koniecznie zajrzyjcie do tej książki. Bohaterowie odkryją przyczyny i skutki nagannych postępowań (także dorosłych), dowiedzą się jak definiować, nazywać emocje i nad nimi panować. Bardzo mądre opowieści mogą stać się nieodzownym wsparciem dla wielu rodziców, którzy chcieliby pomóc dzieciom, wesprzeć je ucząc jednocześnie tolerancji, szacunku i otwartości na drugiego człowieka. To żmudny proces i trudny, tym bardziej, że w obecnych czasach jest tak dużo rozpraszaczy uwagi i szumu informacyjnego.

To także dobry przyczynek do rozmów o wartościach, które chcemy przekazywać kolejnym pokoleniom, o kierunkach rozwoju lub zanikania bliskości relacji. Jestem pewna, że każdy z Was, bez względu na wiek, znajdzie w opowieściach Jurka odbicie swoich doświadczeń. Bardzo ważnym elementem cementującym mądrość doświadczonych i ciekawość tych, którzy dopiero się uczą, jest możliwość wspólnego czytania, rozmawiania i wymiany myśli. Zachęcam do uważnego wysłuchiwania dzieci, podejmowania prób spojrzenia na otaczający nas świat ich oczami i ich emocjami. Wiele też my, dorośli, możemy się od nich nauczyć, o czym świadczą opowieści zawarte w książce „Kto jeśli nie ja?”. Czytajmy, rozmawiajmy i dbajmy o nasze emocje, a wiele problemów uda nam się znacznie szybciej rozwiązać.

Za możliwość otrzymania egzemplarza recenzenckiego dziękuję portalowi Sztukater.

źródło: https://wpacynowie.pl/opowiesci-nie-tylko-terapeutyczne/