NOWE HORYZONTY HARCERSTWA. Listy do starszych harcerzy

NOWE HORYZONTY HARCERSTWA. Listy do starszych harcerzy

ISBN: 978-83-7850-569-3
18,00 zł

Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.

Reprint wydania z 1921 r.: "NOWE HORYZONTY HARCERSTWA. Listy do starszych harcerzy"

Ilość

Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.

Reprint wydania z 1921 r.: "NOWE HORYZONTY HARCERSTWA. Listy do starszych harcerzy"

Długi okres wojny dał nam w swych rezultatach olbrzymie zmęczenie, stępienie uczuć i myśli, przygnębienie, z którego nic — zda się — ocknąć nas przez długi czas nie zdoła. Objawia się ono we wszystkich dziedzinach życia. Poczynając od ruchów socjalnych, które, zdało się, że doprowadzą do kolosalnych kataklizmów w całym świecie, a które utknęły naraz niedociągnięte i zapewne na to dociągnięcie, na postawienie kropki nad i, czekać będą stulecie, aż do nowego huraganu dziejowego, skończywszy na sztuce, która ma jeno dreszcze przeczucia, bole przedporodowe nowego jakiegoś misterjum, i któż wie, jak długo na pojawienie się gigantów nowego ducha czekać będzie musiała, — wszędy znużenie, osłabienie, niechęć, nawet nuda. Nie dziwimy się, gdy ten potężny prąd opadniętych rąk przebiega wartko społeczeństwa starsze; ale — i w tem tkwi cała groza tego zjawiska — młodzież, nerw życiodajny wszystkich nowych poczynań, chorąży nowych haseł, zarażona jest tym samym starczym uwiądem, marazmem ducha. To już nie pesymizm, nie Weltschmerz, nie dekadentyzm — boć tam kryły się wulkany uczuć, oceany myśli — ale jałowa pustynia, bezbarwne zgoła szkiełka, pustka lub odarty ze skóry „koń na wzgórzu“... Dzisiejsza młodzież, a więc mówię nie o kimś poza nami stojącym, ale o nas samych — zgasiła w swych oczach błyski piorunne, grające w nich niegdyś; zwolniła i zmięszała rytm marsza młodych serc, przepomniała śpiewu, radości, wesela, ale przepomniała nawet i smutku, żalu, tęsknoty, porywów w nieznane dale.

Bo stary świat skonał lub jeszcze kona, a nowy się jeszcze nie narodził... I rodzi się dopiero w drgnieniach nielicznych serc, w nienazwanych i bezimiennych przeczuciach, niezrozumiałych i tajemnych dla mas...

199 Przedmioty

Opis

Książka papierowa
oprawa twarda

Ciołkosz Adam

urodzony 5 stycznia 1901 roku w Krakowie, zmarł 1 października 1978 roku w Londynie.

1913 – organizator drużyny skautów w Zakopanem
1915 – organizator drużyny skautów w Wiedniu
1916–1919 – drużynowy 1 Drużyny Skautowej w Tarnowie
1917–1918 – komendant Dzielnicy Harcerskiej w Tarnowie
1920 – komendant Naczelnej Komendy Organizacji Harcerskiej na Warmię i Mazury
1921 – cofnięcie stopnia podharcmistrza i zwolnienie z ZHP
1921–1924 – przywódca Wolnego Harcerstwa
1921–1924 – redaktor pisma „Płomienie”

Autor publikacji: Bibliografia harcerska (1921), Nowe horyzonty Harcerstwa (1921), Potrzeba przebudowy (1921), Wolne Harcerstwo (1921). K. Jarzembowski, L. Kuprianowicz, Harcmistrzynie i harcmistrze Związku Harcerstwa Polskiego mianowani w latach 1920–1949, Kraków 2006, s. 104.

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Reprint wydania

1921 rok

Autor

Ciołkosz Adam

ISBN druk

978-83-7850-569-3

ISBN e-book

Objętość

64 stron

Wydanie

I, 2014

Format

A6 (120x160)

Oprawatwarda, szyta

POCZĄTKI HARCERSTWA

Ruch skautowy zrodził się jako reakcja przeciwko szkolnemu, jednostronnie intelektualistycznemu wychowaniu. Tradycje dawnego rycerskiego wychowania różnych czasów i narodów, głęboka znajomość psychologji wieku młodzieńczego i cześć dla ideałów prawa moralnego w połączeniu z dążeniem do realizacji typu człowieka pełnego, obywatela — żołnierza, złożyły się na system i metodę skautingu.

Zainicjowany przez gen. Baden - Powella w Anglji w r. 1908, już w parę lat później zostaje ruch skautowy przeszczepiony do Polski. Podejmuje go w 1911 r. entuzjastycznie młodzież różnych odłamów, widząc w nim wyższą formę samowychowawczej organizacji. „Sokół“ daje młodzieży oparcie prawne i mocną podstawę higjeniczną w racjonalnej gimnastyce.

Lwów staje się od początku ośrodkiem nowego ruchu w Polsce, jako siedziba Naczelnej Komendy Skautowej i redakcji doskonale redagowanego dwutygodnika „Skaut“, który w 1912 r. wychodzi w nakładzie 6000 egzemplarzy.

Zabór austrjacki jawnie, rosyjski i pruski tajnie, organizują całą sieć drużyn — męskich i żeńskich. Wysłańcy lwowskiej Komendy docierają do Poznania, Warszawy i Wilna.

Wspaniałe obozowe kursy instruktorskie, organizowane przez Sokół w Skolem (w Karpatach) każdego lata gromadzą starszą młodzież i nauczycielstwo, zainteresowane skautingiem ze wszystkich zakątków Polski.

Galicyjska Rada Szkolna ruch popiera. Rada Narodowa umożliwia zorganizowanie wyprawy drużyny przedstawicielskiej na wielki zlot skautów angielskich z udziałem przedstawicieli 16 różnych narodów w Birmingham w lecie 1913 r. Trójzaborowa drużyna polska zyskuje tam uznanie twórcy ruchu i z powodzeniem windykuje miejsce dla niezależnej od podziałów politycznych organizacji polskiej obok organizacyj narodów wolnych. 7777 Zapał harcerstwa polskiego tych pierwszych lat przedwojennych przenikała idea walki o niepodległość i jakby przeczucie nadchodzących wielkich wypadków, które wymagać będą niezwykłych zasobów dzielności, mocy i bohaterstwa.

Przypomniana „klasyka” lewicowo-wolnościowego harcerstwa

Niedawno ukazały się reprinty unikatowych publikacji związanych z lewicującym nurtem w polskim harcerstwie z pierwszych lat II Rzeczypospolitej.

Nakładem Oficyny Wydawniczej „Impuls” ukazuje się od pewnego czasu seria publikacji pt. „Przywrócić Pamięć”. W zamierzeniu wydawcy ma ona przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911-1939. Wśród kilkudziesięciu pozycji wydanych w ramach tej serii – w postaci reprintów oryginalnych pozycji sprzed lat – ukazały się także absolutne rarytasy dokumentujące niewielki, a dziś niemal zupełnie zapomniany lewicowy nurt w polskim harcerstwie z początków lat 20.

Są to następujące pozycje: Adam Ciołkosz – „Nowe horyzonty harcerstwa” (reprint broszury z roku 1921), Adam Ciołkosz – „Wolne harcerstwo” (z 1921), Alojzy Pawełek – „Hasła współczesnej pracy harcerskiej” (z 1922), Alojzy Pawełek – „Harcerstwo na martwym tropie & Harcerstwo oniemiałe” (z 1922), Alojzy Pawełek – „Odbudowa Pracy w Drużynach Harcerskich” (z 1923), Tadeusz Biernakiewicz – „Starsze harcerstwo a instruktorzy” (z 1922). Są to najważniejsze publikacje związane z nurtem tzw. Wolnego Harcerstwa, lewicującego, krytycznego wobec zhierarchizowania ruchu i dominacji „wodzostwa” oraz elitaryzmu społecznego, a także sceptycznego wobec nasilenia się wątków militarystycznych i prawicowo-klerykalnych w polskim ruchu harcerskim; mocno podkreślał on także konieczność „nawrotu do przyrody” w pracy harcerskiej i formach aktywności. Część przypomnianych broszur to niemal cała seria pt. „Listy do starszych harcerzy”, stanowiąca pierwszy jawny przejaw buntu części środowiska harcerskiego przeciwko takim tendencjom.

Publikacje dokumentują niemal zupełnie zapomniany wątek w historii polskiej myśli i praktyki postępowej. Wątek szybko zdławiony – Wolne Harcerstwo i związane z nim inicjatywy poddano nasilonej krytyce w łonie polskiego harcerstwa, Adam Ciołkosz (późniejszy znany polityk i publicysta socjalistyczny) pod presją zrezygnował z udziału w ruchu harcerskim, Alojzy Pawełek został dyscyplinarnie pozbawiony stopnia harcerskiego i usunięty z organizacji przez władze ZHP, prasę wolnoharcerską prześladowała cenzura prawicowego rządu, jeden ze zjazdów tego środowiska został rozbity przez policję itp.

źródło: http://lewicowo.pl/przypomniana-klasyka-lewicowo-wolnosciowego-harcerstwa/

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło