Terapia muzyką w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi

Terapia muzyką w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi

Podtytuł: Historia, Metoda i Praktyka
ISBN: 978-83-7850-288-3
35,00 zł
Czas dostawy kurierem InPost 24 godziny

Od czasu pierwszego wydania tej książki znacznie zmieniły się rola i zasięg oddziaływania muzykoterapii. Obecnie autor pracuje z licznymi oddanymi swej pracy, twórczymi i serdecznymi kolegami z wielu krajów. Świat się zmienia, tak jak i nasza świadomość, idące naprzód życie przynosi nieustannie rozmaite oczekiwania i nowe nadzieje, ale jedno nie zmienia się nigdy:...

Wersja książki
Ilość

Od czasu pierwszego wydania tej książki znacznie zmieniły się rola i zasięg oddziaływania muzykoterapii. Obecnie autor pracuje z licznymi oddanymi swej pracy, twórczymi i serdecznymi kolegami z wielu krajów.

Świat się zmienia, tak jak i nasza świadomość, idące naprzód życie przynosi nieustannie rozmaite oczekiwania i nowe nadzieje, ale jedno nie zmienia się nigdy: w twórczości muzycznej i w samej muzyce drzemie wielki potencjał uzdrawiający i dający siłę. I to właśnie jest najważniejsze przesłanie tej książki.

Clive Robbins, Uniwersytet w Nowym Jork


Terapia muzyką w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi
jest książką niezwykłą zarówno w formie, jak i w treści. Pod względem formalnym układ rozdziałów przeplata się z podziałem na chronologiczne okresy pracy autorów i rozwoju ich idei. Publikacja jest zbiorem refleksji autobiograficznych oraz sprawozdań z działań autorów prowadzonych we wczesnym okresie ewolucji ich wspólnego dzieła [...]. Książka w skondensowanej, klarownej formie prezentuje wszystkie te doświadczenia autorów, poparte studium przypadków bądź opisami sesji zbiorowych [...]. Tekst przesiąknięty jest zrozumieniem dla niepełnosprawności, miłości i szacunkiem dla pacjentów, z którymi terapia w głęboką interakcyjną relację, oraz ukochaniem muzyki. Autorzy wieloaspektowo ujmują znaczenie tego medium dla przybliżenia zewnętrznego świata dzieciom, z którymi pracowali, zwiększenia edukacyjnych możliwości pacjentów, nawiązywania z nimi kontaktu, usprawniania komunikacji, umożliwiania ekspresji emocji oraz po prostu dostarczania im przyjemności [...]. Praca zawiera materiał niezbędny dla każdego muzykoterapeuty, zarówno w sensie poznawczym, jak i praktycznym. Dostarcza gotowych wzorów pracy lub inspiracji do polskich adaptacji opisywanych propozycji. Wnosi ważny wkład w muzykoterapeutyczną edukację i w istotny sposób wypełnia poważne braki na polskim rynku wydawniczym.

dr Ewa Klimas-Kuchtowa, Studia podyplomowe
Muzykoterapia, Akademia Muzyczna w Krakowie


Polską edycję książki Terapia muzyką w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi wzbogaca płyta DVD zawierająca fragmenty filmów wybrane z dokumentacji sesji terapeutycznych. Ilustrują one istotę i główne założenia metody muzykoterapii kreacyjnej według Nordoffa–Robbinsa w codziennej praktyce.

Wśród pięćdziesięciu fragmentów filmów znajdują się obrazy historyczne, dokumentujące początki współpracy pionierów muzykoterapii Paula Nordoffa i Clive’a Robbinsa, nagrane w USA i przez telewizję norweską. Przedstawiają one dwie formy muzykoterapii – indywidualną i zbiorową. Następne fragmenty filmów – w porządku chronologicznym – zaczerpnięte zostały z dokumentacji pracy muzykoterapeutki Carol Robbins, która wraz ze swym mężem Clivem Robbinsem przyczyniła się do wszechstronnego rozwoju i rozpowszechnienia muzykoterapii kreacyjnej. Płyta zawiera fragmenty sesji terapeutycznych z dziećmi niedosłyszącymi w USA, dziećmi z zespołem Downa i osobą dorosłą cierpiącą na zespół Retta w jednej z placówek w Australii.

Na płycie można także znaleźć dokumentację pracy terapeutycznej w Centrum Muzykoterapii Nordoffa–Robbinsa Uniwersytetu w Nowym Jorku (http://steinhardt.nyu.edu/music/nordoff/) obejmującą lata 1992–2007. Wybrane zostały fragmenty sesji prowadzonych przez dwunastu terapeutów i studentów muzykoterapii z dziećmi i dorosłymi o różnej kondycji psychofizycznej i rozmaitych potrzebach. Na ich podstawie możemy szczegółowo prześledzić proces terapeutyczny i poznać możliwości komunikatywnej interakcji dziecka i terapeuty w improwizacji instrumentalnej i wokalnej.

Przy wyborze poszczególnych fragmentów filmów składających się na płytę DVD kierowaliśmy się zamiarem przybliżenia odbiorcy specyficznej dla muzykoterapii kreacyjnej spontanicznej, ekspresyjnej swobody oraz świadectw praktyki klinicznej, wspieranej pracą zespołową.

Clive Robbins i współpracownicy z Centrum Muzykoterapii Nordoffa–Robinsa


Książka dostępna w wersji elektronicznej - e-book.
Do e-booka (tylko wersja epub) dodanych jest 50 krótkich filmików of-line: „Działania muzyczne w interakcji terapeutycznej”

Historia, Metoda i Praktyka
500 Przedmioty

Specyficzne kody

isbn
978-83-7850-288-3

Paul Nordoff, Clive Robbins

swoją wspólną pracę terapeutyczną rozpoczęli w roku 1959 w Anglii. Paul Nordoff urodził się w 1909 roku. Studiował muzykę w Konwersatorium w Filadelfii oraz na Juilliard School of Music w Nowym Jorku. Podczas studiów zmienił kierunek na kompozycje. Za swoja twórczość muzyczną otrzymał wiele wyróżnień. Nauczał kompozycji i gry na fortepianie na wielu uczelniach w Stanach Zjednoczonych. W latach 1949-58 był profesorem kompozycji w Bard College w Nowym Jorku. Twórczość Paula Nordoffa zaliczana jest do neoromantyzmu. Do dnia dzisiejszego jego utwory prezentowane są w Stanach Zjednoczonych.

Clive Robbins, urodzony w 1926 roku, jako nastolatek uczył się muzyki. W wieku 16 lat wstąpił do powietrznych sił zbrojnych. Po kontuzji ręki zaczął studiować fotografie i malarstwo. Po studiach podjął prace nauczyciela w Sunfield Children Home – szkole dla dzieci głęboko upośledzonych. Szkoła ta funkcjonowała zgodnie z ideami antropozofii. W metodzie tej, dziedziny sztuki wykorzystywane są do celów terapeutycznych - terapia i kształcenie tworzą jedno.

W 1958 roku, w momencie spotkania obu Panów – Clive Robbins był na etapie poszukiwań nowych metod terapii, które mógłby wykorzystać w swojej pracy z dziećmi. Natomiast, w tym samym czasie, Paul Nordoff porzucił swoja karierę pedagoga, ponieważ doszedł do wniosku, że najpiękniejsza funkcją, jaką muzyka może pełnić jest właśnie funkcja terapeutyczna. Sesje indywidualne oparte były całkowicie na improwizacji. Osoby biorące udział w sesji wspólnie tworzyły muzykę. Swoja metodę rozpowszechniali w Centrum dla Dzieci Cierpiących na Autyzm przy Uniwersytecie w Pensylwanii oraz w Centrum Logopedii w Wichita w Kansas. Pracowali również w Szkole Specjalnej w Filadelfii. W latach 1967-74 podróżowali po Skandynawii kontynuując prace terapeutyczna i rozpowszechniając muzykoterapię w świecie. W tym czasie opracowali swoje trzy podstawowe dzieła: „Terapia muzyczna dla dzieci upośledzonych”, „Terapia muzyczna w kształceniu specjalnym”, oraz „Kreatywna terapia muzyka”.

W 1974 roku w Londynie miała miejsce pierwsza sesja treningowa dla terapeutów. Tam właśnie powstało pierwsze Centrum Kształcenia - Nordoff/Robbins Music Therapy Center oraz program treningowy dla muzykoterapeutów. Centrum Kształcenia w Londynie było pionierem w wykorzystywaniu metody w pracy pacjentami dorosłymi.

W 1975 roku Clive Robbins wraz z żoną Carol podjęli pracę z dziećmi z zaburzeniami słuchu metodą Nordoff/Robbins. Byli pierwszymi osobami, które próbowały wykorzystać muzykoterapię przy tego typu zaburzeniach, aby sprowokować pewien rozwój zmysłu. W tym czasie powstało ich wspólne dzieło: „Muzyka dla osób z zaburzeniami słuchu i dla innych grup specjalnych”.

Po śmierci Paula Nordoffa w roku 1977, powstał program szkoleniowy dla muzykoterapeutów w Witten, w Niemczech. W tym samym czasie metoda opracowana przez Nordoffa/Robbinsa znalazła zastosowanie w różnych dziedzinach pedagogiki i medycyny. Obecnie ośrodki pracujące metodą Nordoffa/Robbinsa znajdują sie m.in.: w Afryce Południowej, w Szkocji, w Japonii, w Korei i w Australii.

Fragmenty tekstu „Muzykoterapia kreacyjna” autorstwa Walerii Skiba

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Nordoff Paul, Robbins Clive

ISBN druk

978-83-7308-944-0

ISBN e-book

978-83-7850-288-3

Objętość

210 stron

Wydanie

I, 2008

Format

B5 (160x235)

Oprawamiękka, klejona, fola matowa

Przedmowa do wydania polskiego

Słowo wstępne

Przedmowa

Podziękowania

Wprowadzenie

Wrzesień 1959–czerwiec 1960

Placówka opiekuńczo-wychowawcza w Sunfield, Clent, Stourbridge, Worcestershire

 

I. Rozpoczęcie pracy

Czerwiec–listopad 1960

Podróż do Europy

II. Prowadzenie badań na większą skalę

Luty–lipiec 1961

Szkoły specjalne Devereux w Devon w Pensylwanii

III. Zarys nowej metody muzykoterapii

Wrzesień 1961–marzec 1962

Instytut Logopedii w Wichita w Kansas

IV. Muzykoterapia indywidualna

– różne rodzaje muzycznych wypowiedzi dzieci

V. Eksperymentalna praca z grupą – sprawozdania

VI. „Pif-Paf-Poltrie” – gra słowno-muzyczna jako terapia

Maj 1962–maj 1967

Program muzykoterapii dla dzieci psychotycznych

poniżej siódmego roku życia (Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego, grant numer OM-982)

Oddział Opieki Dziennej, Klinika Psychiatrii Dziecięcej,

Akademia Medyczna, Uniwersytet Pensylwanii

VII. Wpływ muzykoterapii na rozwój osobowości dzieci autystycznych

Listopad 1962–marzec 1967

Filadelfijski Okręg Szkolny, Komisja Edukacji Publicznej

VIII. Grupowe zajęcia muzyczne dla dzieci z upośledzeniem umysłowym

IX. Podstawowe zagadnienia dotyczące muzykoterapii grupowej

X. Epilog. Do muzyków terapeutów

 

Aneks I. Muzykoterapia indywidualna

Aneks II. Muzykoterapia grupowa

Aneks III. Clive Robbins, Muzykoterapia kreacyjna – zastosowanie praktyczne

 

Wybrana bibliografia dotycząca muzykoterapii kreacyjnej Paula Nordoffa

i Clive’a Robbinsa

 

Indeks

Co komu w duszy gra? Muzykoterapia kreatywna.

Niepełnosprawność wyraża się między innymi w niemocy odsłaniania siebie: swoich emocji, reakcji na świat, miejsca i innych ludzi. To także niemożność komunikowania się z drugim człowiekiem, często także tym z najbliższego kręgu, pragnącym choćby najmniejszych przejawów reakcji, cienia komunikatu zwrotnego. To zasłona, której nie jest w stanie uchylić ani niepełnosprawny, ani ktoś mu bliski.

Nie ma jednak takiej niepełnosprawności (poza uszkodzeniem narządu słuchu czy mechanicznym uszkodzeniem mózgu, wykluczającymi tę możliwość), w której przekreślony byłby odbiór muzyki i – co najistotniejsze  dla amerykańskich twórców muzykoterapii kreatywnej Paula Nordoffa i Clive’a Robbinsa – może ona dzięki swojej niezwykłej naturze stać się czymś, co pozwala na odsłonę emocji i uczuć, na ich przemianę w gest, mimikę czy śpiew. Jest także w stanie pobudzać i stymulować, wyrywać z odrętwienia, wybijać z nieopanowanego rytmu, wyprowadzić z niedostępnych (dla innych) światów.

Myślenie to ufundowało działania terapeutyczne, którego początki sięgają lat sześćdziesiątych XX wieku. Okres ten został przedstawiony w książce zarówno na bazie opisów pracy samych autorów (w Ameryce i Europie, najczęściej w Skandynawii) oraz materiału filmowego, ukazującego dokonania także innych muzykoterapeutów (również tych pracujących obecnie, w czasach nam  jak najbardziej współczesnych). Warto wspomnieć, że ciągle aktywny (podróżujący po całym świecie – także w Polsce - z wykładami o swej pracy) Clive Robbins dba o rozwój efektów tego, co rozpoczął z Nordoffem ponad siedemdziesiąt lat temu.

Myślano wtedy powszechnie, że muzykoterapia ma i może jedynie przyczyniać się do uspokojenia ducha i odprężenia ciała niepełnosprawnych, przynieść im ulgę niejako biernie, poprzez samo tylko słuchanie muzyki. Nordoff i Robbins poszli jednak znacznie dalej, zaczęli prowokować dzieci do uobecniania siebie. Nie tylko miały słuchać wykonywanej na żywo muzyki. Dostawały do dyspozycji instrumenty. Terapeuci zaś szukali dróg do muzycznego zaintrygowania poprzez wsłuchiwanie się w świat dźwięków dziecka, poprzez dążenie do współbrzmień z niekontrolowanymi lub blokowanymi w nim emocjami.

Dziecko nie miało być bierne. Terapeutom udawało się zajrzeć w jego nie uobecniany na zewnątrz świat poprzez swoiste zharmonizowanie muzyczne. Otrzymany instrument, kiedy już został rozpoznany i oswojony, stawał się w miarę postępu czasu narzędziem swoistej komunikacji. Umiejętność grania to przecież koncentracja, ćwiczenia pamięci, wyrabianie inteligencji muzycznej. Improwizowanie lub granie w duecie przy wsparciu terapeuty stawało się dla dziecka nie tylko przyjemnością, ogromną radością, ale przede wszystkim możliwością ukazywania swoich emocji.

Dziecko w muzykoterapii Nordoffa i Robbinsa to indywidualność. Każde jest obdarzone umiejętnościami i wrażliwością muzyczną. Zadanie  muzykoterapeuty polega na zbudowaniu z nim relacji zaufania, poczucia bezpieczeństwa i akceptacji.  Bez więzi trudno o progres muzyczny, którego współtowarzyszącym efektem staje się często rozwój samokontroli, lepszej koncentracji, świadomości społecznej, umiejętności nawiązania kontaktu, skoordynowania ruchu.

Paul Nordoff  i Clive Robbins  powinni znaleźć się w bibliotece każdego  muzykoterapeuty. Pozycja ta ukazuje bowiem gałąź pracy z dzieckiem niepełnosprawnym w perspektywie historycznej i teoretycznej (w bardzo przystępny sposób), jak i przede wszystkim w ujęciu praktycznym. Jednakże odbiorcą tej książki może być każdy, kto chciałby poczuć niezwykłość jej autorów, ich upór, wiarę, pasję i oddanie z jednej strony dziecku niepełnosprawnemu, a z drugiej muzyce, dzięki której – jak pokazują i uczą amerykańscy muzykoterapeuci - można przekraczać granice nieukazywanego, zablokowanego, przysłoniętego.

Justyna Gola
źródło: www.pion.pl

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło