• Obniżka
  • Nowy
Pokaż, rymuj, rysuj

Pokaż, rymuj, rysuj

ISBN: 978-83-66990-19-7
40,00 zł
31,43 zł Zniżka 21,43%
Czas dostawy kurierem InPost 24 godziny! E-booki w ciągu 15 minut!

Autorka opisuje, jak poprzez zabawę z wierszykami można ćwiczyć aparat mowy oraz motorykę. [...] Zawarte w książce karty pracy do każdej rymowanki pozwalają dzieciom nie tylko utrwalić wierszyk, lecz także ćwiczyć motorykę małą. [...]

Ilość

Z recenzji:

Książka Marii Kieś ukazuje nowatorskie podejście we współczesnej logopedii. Autorka odwołuje się do kinezjologii edukacyjnej Paula E. Dennisona oraz Metody Dobrego Startu Marty Bogdanowicz (ćwiczenie półkul mózgowych, połączenie recytacji z ćwiczeniami grafomotorycznymi). [...] Pozycja stanowi bogatą bazę do pracy z osobami z dyslalią, niepłynnością mowy bądź afazją.

Tomasz Bobrowski, neurologopeda


Autorka opisuje, jak poprzez zabawę z wierszykami można ćwiczyć aparat mowy oraz motorykę. [...] Zawarte w książce karty pracy do każdej rymowanki pozwalają dzieciom nie tylko utrwalić wierszyk, lecz także ćwiczyć motorykę małą. [...] Publikacja ta z pewnością wzbogaci warsztat pracy m.in. logopedów i nauczycieli wychowania przedszkolnego jako wspaniałe narzędzie do integracji kilku czynności: motoryki małej, motoryki dużej i mowy.

Dorota Kieś i Paula Radzio, nauczycielki wychowania przedszkolnego


Autorka:

Pomysł napisania rymowanek-rysowanek zrodził się, gdy pierwszy raz spotkałam się z dzieckiem jąkającym. Powtarzanie wierszyków i równoczesne rysowanie zmniejszyło u niego stres podczas mówienia. Wykonywanie obu tych czynności w tym samym czasie sprzyja pełniejszemu wykorzystywaniu możliwości intelektualnych naszego mózgu – do pracy zostają bowiem zaangażowane obie półkule mózgowe. Prawa półkula odpowiada za predyspozycje plastyczne i emocje, a lewa – za mowę i funkcje językowe (czytanie i pisanie). Dlatego w trakcie wykonywania zamieszczonych w książce zadań – łączenia kropek i przerywanych linii oraz ozdabiania rysunków – jednocześnie mówimy.

Rymowanki-rysowanki utrwalają wybrane głoski (np. z pomocą wierszyka W garderobie ćwiczymy głoskę r), a przede wszystkim uczą przez zabawę – usprawniają pamięć, myślenie i mowę oraz ćwiczą motorykę dużą i małą. Każdy wierszyk ilustruje nie tylko obrazek, lecz także ruch – w ten sposób młodszy odbiorca lepiej poznaje siebie poprzez wyrażanie własnych emocji i uczy się samokontroli, a dla dorosłych jest to forma czystej zabawy, która rozluźnia i pozwala panować nad oddechem i mową.

Maria Kieś
115 Przedmioty

Opis

Książka papierowa
oprawa miękka
Stopień 
2022-05-05

Maria Kieś "Pokaż, rymuj, rysuj"

Elementem terapii logopedycznej czy też działań prewencyjnych, ograniczających problemy z mową, jest zabawa. Może przybierać ona różne formy, a że jest elementem dorastania i służy m.in. stymulowaniu rozwoju malucha, należy dostarczać dziecku nowych pomysłów na nią i nie przeszkadzać w niej. Każde dziecko ma swoje ulubione aktywności, każde bawi się – mimo pewnych prawidłowości – w inny sposób i innymi zabawkami. Niezależnie jednak od wieku, wszystkie dzieci uwielbiają zarówno wierszyki, jak i ćwiczenia polegające na łączeniu kropek, dzięki czemu uczestniczą w procesie tworzenia jakiegoś obrazu – kształt wyłania się powoli, co dodatkowo zwiększa ekscytacje.

Te upodobania w niezwykle kreatywny sposób wykorzystuje Maria Kieś, neurologopeda kochająca słowa i zabawę nimi. Jako czynny zawodowo logopeda, pracująca zarówno z dziećmi, jak i z dorosłymi, a przy tym poetka tworząca własne wiersze, w książce „Pokaż, rymuj, rysuj”, wykorzystuje różne narzędzia terapii, adresowane zarówno do dzieci biorących udział w procesie terapii, jak i tych wszystkich, które chcą po prostu miło spędzić czas. Tym samym opublikowana nakładem Oficyny Wydawniczej IMPULS pozycja, pozwala na lepsze wykorzystanie możliwości intelektualnych (nie tylko dzieci), bowiem angażuje wiele ośrodków w mózgu. Powtarzanie wierszyków, lekkich, prostych, zabawnych, pozwala ćwiczyć wybrane głoski, ale również usprawniać pamięć, zadania polegające na łączeniu kropek czy ozdabianiu rysunków angażują prawa półkulę, zaś czytanie wierszyków – lewą. Tym samym praca z wierszykami, którym towarzyszą obrazki (i zadania do wykonania) bawią, pozwalają ćwiczyć koordynację oko-ręka (mogą być też elementem terapii ręki), zwiększają koncentrację, ale również sprawczość. Pozwalają również zredukować stres, związany m.in. z procesem terapii, ćwiczyć oddech oraz mowę.

Praca z materiałami składa się z kilku etapów: zabawy ruchowej, ćwiczącej motorykę dużą – koordynację wzrokowo-ruchową i słuchową, a przede wszystkim mowę i oddech; a następnie zabawy z rysunkiem. Ten etap polega na rysowaniu poprzez łączenie kropek i przerywanych linii, a następnie malowaniu, wyklejaniu czy też ozdabianiu pracy w inny sposób. Przy jednoczesnym założeniu, że w trakcie tych czynności zawsze mówimy i pamiętamy o prawidłowym oddechu. Teksty podzielone zostały przy tym na sylaby dla osób, które dopiero uczą się czytać, mają specyficzne trudności w nauce, albo dla dorosłych po udarze, występują również jako zwarty tekst dla osób nie mających takich problemów. To propozycja autorki, ale poza nią można tak naprawdę wykorzystywać zebrane materiały na wiele sposobów. Korzystając z książki w bieżącej pracy, często pracuję wyłącznie na wierszykach lub tylko realizuję element zabawy poprzez rysunek i jego ozdabianie po połączeniu kropek. Rysunki stają się również bodźcem do rozmowy kontrolowanej, do tworzenia zdań, do opowiadania o danej sytuacji z rysunkiem związanej.

Na kolejnych stronach książki znajdziemy m.in. wierszyki o burzy i ozdobimy kołyszący się na falach okręt, zaś wierszyk o czapce pozwalający ćwiczyć m.in. artykulację głoski [cz] uzupełni upiększanie rysunku czapki. Szyć łaty i rysować będziemy również przy okazji pracy nad głoską [ł]. To tak naprawdę dopiero początek propozycji wierszyków i aktywności plastycznych i ruchowych w tym doskonałym zbiorze. Ćwiczenia można wykorzystać również w pracy z osobami o obniżonym poziomie rozwoju intelektualnego – w moim przypadku z osobami dorosłymi. Wszechstronne wykorzystanie książki sprawia, że już z niecierpliwością wyglądam kolejnej pozycji przygotowanej przez autorkę.

źródło: http://www.qulturaslowa.pl/2022/04/maria-kies-pokaz-rymuj-rysuj.html

Napisz recenzje

Maria Kieś

Jestem neurologopedą i zabawa ze słowem daje mi dużą satysfakcję, dlatego też prowadzę bloga logopedycznego, gdzie można znaleźć moje wierszyki logopedyczne, gry oraz porady z zakresu logopedii i pedagogiki (https://paidalogos.wordpress.com). Pracuję z osobami dorosłymi i z dziećmi, które mają problemy z wysławianiem się, z wymową (wady wymowy).

Lubię się dzielić swoimi pomysłami. Chciałabym zainspirować rodziców, logopedów i nauczycieli do twórczych zabaw z rymowankami.

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Maria Kieś

ilustracje: Anna Andrzejewska

ISBN

978-83-66990-19-7

Objętość

78 stron

Wydanie

I.2021

Format

A4 - 285/210 - układ poziomy

Oprawa

miękka, klejona, fola matowa

Mowa lekką się staje, gdy poznajesz jej obyczaje! Zabawa ruchowa to ćwiczenie motoryki dużej – koordynacji wzrokowo-ruchowej i słuchowej, a przede wszystkim mowy i oddechu. Prawidłowe oddychanie powinno być świadome i stanowi podstawę wyraźnej mowy.

Przed mówieniem nabieramy powietrza przez nos, aby swobodnie wypuścić słowa. Podczas wdechu nosem powinniśmy obserwować, czy nasza dłoń przyłożona do brzucha unosi się prawidłowo w okolicach jego górnej części (a nie klatki piersiowej) i bez napinania jego mięśni. Wystarczy w tym celu używać przepony. Już po kilku, kilkunastu oddechach możemy się poczuć zrelaksowani, a tym samym mówienie nie będzie męczące. Wdech powinien być płynny (powietrze przechodzi od przepony aż do okolicy obojczyka, w najwyższym punkcie klatki piersiowej), a wydech dłuższy, pozwalający na pewną wypowiedź.

Najpierw ćwiczymy oddech w pozycji leżącej: nogi lekko ugięte w kolanach, jedna ręka na klatce piersiowej – nieruchoma (ale czujemy przechodzące przez nas powietrze), druga na brzuchu – przy wdechu ręka się podnosi, a przy wydechu opada. Opisane ułożenie rąk obowiązuje w następnych pozycjach ćwiczeń dopóty, dopóki wykorzystanie przepony w czasie oddychania nie stanie się czynnością fizjologiczną.

Kiedy już opanujemy oddech na plecach, wtedy przechodzimy do pozycji siedzącej:
– siad skrzyżny: plecy wyprostowane, ręce na brzuchu i klatce piersiowej;
– na krześle: całe stopy postawione na podłożu, sylwetka wyprostowana, odpowiednia pozycja rąk (na brzuchu lub na klatce piersiowej).

Ostatni etap to oddychanie na stojąco: nogi w lekkim rozkroku, dłonie trzymamy na żebrach (przy wdechu ręce się oddalają, przy wydechu przybliżają).

Zaczynamy zabawę ruchową. Zapoznajemy się z tekstem, aby następnie przejść do mowy i równoczesnego wykonywania gestów. Nie śpieszymy się – kiedy ktoś się pomyli, powtarzamy sekwencję ruchów. Ważne, aby ćwiczące osoby powtarzały nie tylko gesty, lecz także słowa. W książce nie stosuję zapisu fonetycznego, aby czytelnikowi łatwiej było odnaleźć daną spółgłoskę, którą będzie wymawiał, dlatego zapisuję np.: ż, a nie [ž], sz zamiast [š], dż, a nie [ǯ] itd. Trzeba pamiętać, że spółgłoska dźwięczna ż jest odnośnikiem do dwuznaku rz.

Kolejny etap to zabawa z rysunkiem. Najpierw rysujemy – łączymy kropki i przerywane linie, potem np. kolorujemy, malujemy, wyklejamy i przy tych czynnościach zawsze mówimy oraz pamiętamy o prawidłowym oddychaniu.

Teksty podzieliłam na sylaby (tekst czerwono-czarny) dla osób, które uczą się czytać, mają specyficzne trudności w nauce albo przeszły udar.

Udanej zabawy!

fragment

Książka Marii Kieś ukazuje nowatorskie podejście we współczesnej logopedii. Autorka odwołuje się do kinezjologii edukacyjnej Paula E. Dennisona oraz Metody Dobrego Startu Marty Bogdanowicz (ćwiczenie półkul mózgowych, połączenie recytacji z ćwiczeniami grafomotorycznymi). [...] Pozycja stanowi bogatą bazę do pracy z osobami z dyslalią, niepłynnością mowy bądź afazją.

Tomasz Bobrowski, neurologopeda


Autorka opisuje, jak poprzez zabawę z wierszykami można ćwiczyć aparat mowy oraz motorykę. [...] Zawarte w książce karty pracy do każdej rymowanki pozwalają dzieciom nie tylko utrwalić wierszyk, lecz także ćwiczyć motorykę małą. [...] Publikacja ta z pewnością wzbogaci warsztat pracy m.in. logopedów i nauczycieli wychowania przedszkolnego jako wspaniałe narzędzie do integracji kilku czynności: motoryki małej, motoryki dużej i mowy.

Dorota Kieś i Paula Radzio, nauczycielki wychowania przedszkolnego

Zobacz także

Polecane tytuły ( 8 inne tytuły w tej samej kategorii )

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło