Pedagogika alternatywna. Postulaty, projekty i kontynuacje. Tom 1

Pedagogika alternatywna. Postulaty, projekty i kontynuacje. Tom 1

ISBN: 978-83-7308-711-8
48,00 zł
Czas dostawy kurierem InPost 24 godziny

Podtytuł: Teoretyczne konteksty alternatyw edukacyjnych i wychowawczych

Publikacja prezentuje najciekawsze wystąpienia, prezentacje i plon wspólnych dyskusji. Na tematykę składały się dwa główne bloki problemowe – teoretyczne i metodologiczne dylematy alternatywności pedagogiki i pedagogii, ich afirmacja i krytyka oraz koncepcje szkół alternatywnych i alternatyw edukacyjnych w szkołach, alternatywy w edukacji pozaszkolnej (oświata dorosłych, ruch samorządowy, ośrodki pomocy społecznej, ośrodki kształcenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli itp.) oraz społeczny ruch odnowy edukacji i oporu edukacyjnego (stowarzyszenia oświatowe, edukacyjne inicjatywy obywatelskie, niezależne wydawnictwa edukacyjne, subkultury edukacyjne).

Ilość

Polska pedagogika po kolejnym, gwałtownym i radykalnie odcinającym się od socjalistycznej przeszłości formacyjnym przesileniu stanęła przed trudnym wyzwaniem zmiany społecznej. Jakiej alternatywy potrzebuje polska edukacja? Na ile niezbędna jest ciągłość, a na ile radykalna zmiana? Na te pytania już od 1992 roku próbują odpowiedzieć polscy naukowcy, spotykający się co trzy lata na konferencjach poświęconych edukacji alternatywnej.

Książka jest rezultatem V Międzynarodowej Konferencji z cyklu „Edukacja alternatywna – dylematy teorii i praktyki”, która odbyła się w kwietniu 2005 roku w Łodzi. Od samego początku przyjęto założenie, że temat konferencji będzie za każdym razem ten sam, by można było kontynuować wspólną dla całego cyklu debatę. Publikacja prezentuje najciekawsze wystąpienia, prezentacje i plon wspólnych dyskusji. Na tematykę składały się dwa główne bloki problemowe – teoretyczne i metodologiczne dylematy alternatywności pedagogiki i pedagogii, ich afirmacja i krytyka oraz koncepcje szkół alternatywnych i alternatyw edukacyjnych w szkołach, alternatywy w edukacji pozaszkolnej (oświata dorosłych, ruch samorządowy, ośrodki pomocy społecznej, ośrodki kształcenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli itp.) oraz społeczny ruch odnowy edukacji i oporu edukacyjnego (stowarzyszenia oświatowe, edukacyjne inicjatywy obywatelskie, niezależne wydawnictwa edukacyjne, subkultury edukacyjne).

Adresatami publikacji są przedstawiciele środowisk edukacyjnych, środowisk oświatowych oraz praktycy – nauczyciele nowatorzy, twórcy, twórcy szkół, programów i klas autorskich, politycy oświatowi, działacze stowarzyszeń edukacyjnych, przedstawiciele organizacji związkowych, wychowawczych i ruchu wynalazczego. Książka powinna zainteresować także środowiska opiniotwórcze (środki masowego przekazu).

 

100 Przedmioty

Opis

Książka papierowa
oprawa miękka

Śliwerski Bogusław

Prof. dr hab. BOGUSŁAW ŚLIWERSKI – badacz współczesnej myśli pedagogicznej, teorii wychowania, polityki oświatowej i edukacji alternatywnej na świecie; w latach 1977–2008 związany naukowo z Uniwersytetem Łódzkim, a następnie jako prof. zw. z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Łodzi i z Dolnośląską Szkołą Wyższą we Wrocławiu; wiceprzewodniczący Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN, wiceprzewodniczący Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego.

 

W ostatnich latach wydał m.in. książki:

          Współczesna myśl pedagogiczna. Znaczenia. Klasyfikacje. Badania

            (Impuls, Kraków 2009);

          Problemy współczesnej edukacji. Dekonstrukcja polityki oświatowej III RP

            (WAiP, Warszawa 2009);

          Ped@gog w blogosferze 2008–2009 (Impuls, Kraków 2009);

          Przyrzeczenie harcerskie. Historia. Metodyka. Manipulacje

            (Impuls, Kraków 2009);

          [red.] Teoretyczne podstawy edukacji alternatywnej (Impuls, Kraków 2009);

          Ped@gog w blogosferze (Impuls, Kraków 2008);

          Pedagogika dziecka. Studium pajdocentryzmu (GWP, Gdańsk 2007);

          [red.] Pedagogika alternatywna. Postulaty, projekty i kontynuacje,

            t. I: Teoretyczne konteksty alternatyw edukacyjnych i wychowawczych

            (Impuls, Kraków 2007);

          [red.] Pedagogika alternatywna. Postulaty, projekty i kontynuacje,

            t. II: Innowacje edukacyjne i reformy pedagogiczne (Impuls, Kraków 2007);

          [red.] Pedagogika, t. I–III (GWP, Gdańsk 2006);

          [współred. Z. Kwieciński] Pedagogika. Podręcznik akademicki, t. I–II

            (PWN, Warszawa 2003).

 

e-mail: boguslawsliwerski@gmail.com

blog: www.sliwerski-pedagog.blogspot.com

Spis treści

 

Wstęp

 

Aleksander Nalaskowski

Wymyślmy to!

 

Michał Głażewski

Utopie i antyutopie jako źrodła ambiwalencji pedagogicznej

 

Marian Nowak

Pedagogika jako nauka praktyczna – konsekwencje metodologiczne

 

Krzysztof Sokołowski

Metajęzyk a formalne aspekty komparatystyki pedagogicznej

 

Andrzej Sztylka

Alternatywność pedagogiki humanistycznej

 

Halina Gajdamowicz

Uniwersalizm wartości jako źrodło alternatywnych teorii wychowania

 

Krzysztof J. Szmidt

Postulaty psychopedagogiki tworczości pod adresem edukacji

alternatywnej

 

Janusz Tarnowski

Wspołwychowanie: przez postawę dialogu ku przyjaźni

 

Wiktor Żłobicki

Gestalt. Filozofi czne i psychologiczne inspiracje dla pedagogiki

 

Agnieszka Nowak-Łojewska

Refleksy koncepcji rozumu transwersalnego Wolfganga Welscha

w rozważaniach o edukacji w okresie przełomu formacyjnego:

uwarunkowania, perspektywy, pytania

 

Magda Karkowska

Tożsamość kulturowa młodzieży polskiej u progu XXI wieku.

Pedagogiczne problemy recepcji kultury popularnej

 

Piotr Błajet

O wychowaniu do wstydu. Między pruderią a bezwstydem

 

Krystyna Kamińska

Dziecięce źrodła wiedzy o innych

 

Hein Retter

Wkład historycznej pedagogiki reformy w aktualną dyskusję

wokoł szkoły i wychowania

 

Tadeusz Jałmużna

Nowatorstwo pedagogiczne w zakładach kształcenia nauczycieli

lat międzywojennych na przykładzie Łodzi

 

Władysław Puślecki

Kontrowersje wokoł wspierania

rozwoju ucznia w procesie kształcenia

 

Ewa Kobyłecka

Inteligencja emocjonalna w edukacji alternatywnej

 

Stanisława Włoch

Kształcenie transgresywne – nowa alternatywa edukacyjna

 

Mirosława Moszkowicz

Edukacyjne konteksty nowej sztuki (ekologicznej)

 

Agata Cudowska

Koncepcja analizy jakościowej M. B. Milesa i A. M. Hubermana

w badaniach pedagogicznych

 

Hanna Zielińska-Kostyło

Brameldowski rekonstrukcjonizm – zmiana społeczna przez edukację

 

Fragment Str. 20-21

Aleksander Nalaskowski

Wymyślmy to!

Tekst pod tym tytułem był już gotowy pod koniec lutego. Możecie mi wierzyć, że skrzył się metaforami i krytyczną ironią. Pasował jak ulał do tamtej Polski, w której tak bardzo przejmowałem się skrótami od SLD do LPR. To tam słynna rzeźba Maurizio Cattelana przedstawiająca papieża przytłoczonego meteorytem była kontrowersyjna i wzbudzała emocje. Teraz śmieszy i wzbudza współczucie dla autora i jego klakierów.

Z początkiem kwietnia tego roku ziarno ostatecznie obumarło. Natychmiast jednak wydało plon, który przerasta trzeźwe spojrzenie badacza. Czytelny, ale najzupełniej niezrozumiały czynnik irracjonalny dał prztyczka zarozumiałej racjonalności, a wśród ludu jęło się nieśmiało pojawiać pojęcie cudu. Komercyjne media nienadające reklam, miliony na ulicach Rzymu, setki tysięcy na ulicach polskich miast, miasteczek i wsi, rabini, lamowie i imami przekraczający progi świątyni chrześcijańskiej, miliardy zapalonych świec, proste słowa testamentu, które znaczą, kibice obiecujący łagodność i nasze wspólne zdziwienie „o Boże, co my razem potrafi my zrobić!”, miliony osobistych wpisów w analogowych i internetowych księgach kondolencyjnych, zamknięte hipermarkety, spokój na ulicach. Ten pierwszy, najbardziej medialny, plon ma charakter absolutnie globalny (przy założeniu, że pojęcie „globalny” pochodzi od globu). Wszędzie widać młodzież. Młodzi ludzie obsługują media, zapełniają place, zapalają świece, wpisują się do internetowych ksiąg, wędrują do Rzymu, płaczą, związują zwaśnione kibicowskie szaliki, wystają pod Franciszkańską, a mimo że przyzwyczajeni do natychmiastowości w stylu instant (Melosik), wystają w dobowych kolejkach do katafalku. Pomału zaczyna zyskiwać popularność określenie „pokolenie JP2”. To znaczy pokolenie (i roczniki okoliczne) tych, którzy urodzili się w 1978 roku. Gdzieś tam powstał nawet zalążek „klubu” ludzi urodzonych 16 października 1978. W telewizyjnych blokach uczeni, utytułowani profesorowie nawet nie próbują wyjaśniać zjawiska, ale też nie próbują ukrywać własnego, emocjonalnego stosunku do niego. Bo jakże wyjaśniać i komentować cud globalny. To nie jest wszak zadanie dla uczonych. Siłą rzeczy bowiem jesteśmy bliżej ziemi. W całej swojej badawczej i publikacyjnej aktywności unikałem odwoływania się do nauki Papieża. Nie umiałem bowiem łączyć własnej racjonalności z nie mniej własną intymnością. Ale jakże na tej konferencji mógłbym powiedzieć: „Jestem ślepy i nic się nie stało”, skoro się jednak coś stało i wszyscy to widzimy?! Aby to widzieć, nie trzeba być wierzącym, wystarczy mieć oczy albo telewizor. Jest zatem zdumiewające wydarzenie albo ich cały ciąg, jest młodzież, której reakcji nikt nigdy nie próbował przewidzieć. Jest pedagog, który – choćby dla siebie – winien coś z tym wszystkim zrobić, znaleźć tu swoje miejsce. I to własne miejsce jest ważne.

Ciąg dalszy w książce:)

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło