Dziecko w świecie zabawy. O kulturz

Dziecko w świecie zabawy. O kulturze, cechach i wartościach ludycznej edukacji

ISBN: 978-83-7308-626-5
25,00 zł
Czas dostawy kurierem InPost 24 godziny

Podtytuł: XVI tom serii: Nauczyciele – Nauczycielom

Książka stanowi oryginalną, innowacyjną, przystępną pozycję traktującą o edukacyjnych, kreacyjnych i egzystencjalnych wartościach zabawy. Składa się ona z trzech części, stanowiących zwarte bloki tematyczne.

Wersja książki
Ilość

Książka stanowi oryginalną, innowacyjną, przystępną pozycję traktującą o edukacyjnych, kreacyjnych i egzystencjalnych wartościach zabawy. Składa się ona z trzech części, stanowiących zwarte bloki tematyczne. 

Książka jest owocem pracy 37 autorów. Bogactwo oraz różnorodność zarówno problematyki ludycznej, jak i sposobów pisania o zabawie wynika z warunków ich pracy i życia. Wśród autorów przeważają bowiem pracownicy Uniwersytetu Śląskiego, ale mamy także 8 nauczycieli, 2 terapeutów i 2 dziennikarzy.

Wszyscy jednakże – na podstawie wnikliwych studiów, badań i własnej praktyki - próbują uzasadnić, że zabawa jest formą egzystencji, spotkaniem i niespodzianką, tworzeniem i odtwarzaniem. Ponadto w książce akcentuje się, co dzieje się w umyśle i sercu bawiącego się dziecka i jak to wpływa na jego rozwój, radość i szczęście. 

Publikacja przybliża problematykę rozwoju języka, wrażliwości i wyobraźni w toku właściwie inspirowanych zabaw. Podkreśla bogactwo możliwości uspołeczniania dziecka. Uzasadnia również, że zabawa jako stan istnienia jest fenomenem, a zarazem potrzebą każdego człowieka.

50 Przedmioty

Opis

Książka elektroniczna - E-book
PDF

Specyficzne kody

isbn
978-83-7308-626-5

Bronisława Dymara

redaktorka serii książek Nauczyciele – Nauczycielom, nauczycielka o przeszło pięćdziesięcioletnim stażu pracy. Urodziła się w Ostrorogu na Wołyniu (27.VI.1932). Samokształcenie i poszukiwanie innowacyjnych rozwiązań w edukacji zostało wpisane w całe jej życie. Magisterskie studia polonistyczne ukończyła w roku 1959 na WSP w Krakowie. Doktorat z nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki obroniła na UAM w Poznaniu w roku 1980. 

Intensywną działalność innowacyjną rozwinęła w Lublinie w szkołach nr 15 i 31 (1951-1961). Z wielką pasją kontynuowała i wzbogacała swe próby i eksperymenty w zakresie kompleksowego nauczania, tworzenia systemu norm i kryteriów ocen, samorządności dzieci i młodzieży itd. Na terenie Pszczyny (1961-1976), dokąd przeniosła się po wyjściu za mąż za Jerzego Dymarę, nauczyciela geografii i działacza oświatowego, pracowała w wielu szkołach jako nauczycielka j. polskiego, wizytatorka i dyrektorka. Prowadzona przez Bronisławę Dymarę Szkoła Podstawowa nr 5 i Szkoła Ćwiczeń (1968-1972) stała się ośrodkiem znanych dotąd innowacji. Próba ich kontynuowania i wzbogacania o tzw. Młodzieżowe Forum w prowadzonym przez siebie LO im. Bolesława Chrobrego (1974-1976) – skończyła się dramatem; utratą stanowiska i pracy. 

W roku 1982 dr Bronisława Dymara została zatrudniona w Filii UŚ w Cieszynie na etacie adiunkta, gdzie pracowała jeszcze ćwierć wieku, w tym 15 lat na etacie (do emerytury w roku 1997). Tu skupili się wokół niej nauczyciele walczący z rutyną i schematyzmem. Intensyfikacja działań badawczych i innowacyjnych nastąpiła w związku z prowadzeniem prac magisterskich (ponad 450 obron) oraz objęciem kierownictwa Zakładu Teorii Wychowania (1992-1997). Procesowi rozwoju twórczych działań sprzyjał też prowadzony przez nią nowy przedmiot: innowacje edukacyjne! 

Długoletnia praktyka oraz intensywne poszukiwanie nowego paradygmatu pedagogiki, opartego na więzi nauczycieli akademickich z nauczycielami szkół różnego typu stały się podstawą otwarcia serii książek pedagogicznych Nauczyciele – Nauczycielom. Wśród jej 20 tomów (1996-2009) znajdują się trzy autorskie ksiązki redaktorki: Dziecko w świecie marzeń (1996, 1998, 2010); Dziecko w świecie edukacji. Podstawy uczenia się kompleksowego – nowe kształty i wymiary edukacji (2009), cz. I; Dziecko w świecie edukacji. Realizacja kompleksów. Bliżej integracji osoby i pedagogiki współbycia (2009), cz. II.

Wymienione książki o edukacji są syntezą niemałego dorobku publikacyjnego, wprowadzającego m.in. nowe spojrzenie na przestrzeń edukacyjną, pojęcie integracji, zasady nauczania, miejsce ucznia jako współtwórcy zajęć i procesu oceniania wyników, w toku kompleksowego uczenia się. 

Dorobek publikacyjny, zapoczątkowany debiutem sprzed pół wieku w „Teatrze Ludowym” i „Kurierze Lubelskim” obejmuje ponad 300 pozycji i jest szczególnie intensywny w ostatnim ćwierćwieczu. Na dorobek ten składa się: 8 książek autorskich i 5 współautorskich, zredagowanych 13 tomów opracowań zbiorowych, a ponadto wiele artykułów, rozpraw, esejów, recenzji, notatek, sprawozdań. 

Wydrukowano je w około 30 czasopismach, kilkunastu seriach naukowych i książkach „pokonferencyjnych” UŚ w Katowicach, UJ w Krakowie, uniwersytetach w Poznaniu, Szczecinie, Wrocławiu, Lublinie itp. 

Publikacje te dotyczą głównie następującej problematyki:

- teoretyczne podstawy nauczania;

- uczenia kompleksowego;

- system norm i kryteriów ocen, jego etyczna wartość;

- wartości w wychowaniu dzieci i młodzieży;

- edukacja jako sztuka bycia i tworzenia;

- szczęście i marzenie w opiniach dzieci i dorosłych;

- czas i przestrzeń jako kategorie pedagogiczne;

- pedagogika współbycia jako możliwość i konieczność;

- szkoła jako przestrzeń tworzenia kultury.

Dwa filary dorobku autorki – to uczenie się kompleksowe i książki serii N-N, z których każda z nich rozpoczyna się słowami: Dziecko w świecie (sztuki, przyrody, tradycji, wartości, współdziałania, rodziny itd.). Stanowi to istotną zmianę w patrzeniu na edukację, której podstawą jest jakość relacji dziecka z elementami świata zewnętrznego, ludźmi i sobą samym. Dla Autorki ważne jest więc nie tylko kształcenie, ale przede wszystkim kształtowanie człowieka, odkrywanie co dzieje się z dzieckiem pod wpływem szkolnej edukacji i innych działań w jego życiu. Wokół idei serii N-N skupiło się 100 osób, 19 profesorów i 20 nauczycieli różnych szkół. Jako autorzy przeważają adiunkci, ale są też rektorzy szkół wyższych.

Opisaną tu skrótowo działalność innowacyjną charakteryzują liczne recenzje, artykuły i wywiady – zebrane i zaprezentowane m.in. w książce Sztuka bycia człowiekiem. Została ona też zaprezentowana przez różnych autorów w kilku opracowaniach zwartych, do których należą:

Sztuka bycia uczniem i nauczycielem. Z zagadnień pedagogiki współbycia, red. Wiesława Korzeniowska, Andrzej Murzyn, Urszula Szuścik, Kraków 2009

Barbara Solarska: W stronę nauki i sztuki, Pszczyna 2005

Wiesława Korzeniowska: Słownik biograficzny historii myśli pedagogicznej, Bielsko-Biała 2006

Who is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Szczecin 2007, wyd. VI, s. 689-690

Część pierwsza

Żywioł, radość i kultura zabawy, poszukiwanie zagubionej istoty ludycznej edukacji

 

I. Jerzy Dymara: O kształtowaniu kultury zabawy („Życie Szkoły” 1978, nr 6)

1. Zabawa jako potrzeba egzystencjalna

2. Zabawa jako wartość, cechy dobrze zorganizowanej zabawy

3. Kultura ludycznej edukacji

4. Bogactwo i różnorodność projektujących działań uczniów

5. Przeżycie, radość i kultura współbycia — homo ludens i homo creator

II. Bronisława Dymara: Żywioł i radość zabawy, czyli o zagubionych wartościach ludycznej edukacji

1. Wokół wybranych znaczeń żywiołu

2. Zabawa, gra i taniec — radość bawienia się i istnienia w zabawie

3. Zagubione wartości ludycznej edukacji — „zmęczenie zabawą”

4. Miejsce zabawy w serii Nauczyciele—Nauczycielom i... pedagogice twórczego współbycia

5. Sztuka bycia nauczycielem, wychowawcą i inicjatorem dobrej zabawy

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

III. Jerzy Oszelda: Zabawa z naturą istnienia

1. Uwagi wstępne

2. Na początku było słowo

3. Duchowe korzenie zabawy

4. Jesteśmy Jednym z...

5. W stronę wychowania i edukacji integralnej

Aneks

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

IV. Danuta Waloszek: Zabawa jako stan istnienia dziecka

1. Tło problemu

2. Uszczegółowienie

3. Semantyka zabawy

4. Interpersonalizm zabawy

5. Zadaniowy kontekst zabawy

6. Kulturowy kontekst zabawy

7. Uogólnienie

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

V. Agnieszka Olczak: Zabawy w role jako sposób uczenia się zachowań demokratycznych przez dzieci

1. Wprowadzenie

2. Kilka słów o specyfice zabaw w role

3. Zabawy w role źródłem wiadomości o ludziach i sobie

4. Zabawy w role uczą działania wspólnotowego

5. Postawy nauczycieli wspierające dziecięce zabawy w role

6. Walory zabaw w role — krótkie podsumowanie

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

VI. Genowefa Koć-Seniuch: Przeżycie symboliczne dziecka w zabawie tematycznej

1. Symbol w zabawie dziecięcej

2. Wyobraźnia dziecka jako forma aktywności w zabawach tematycznych

3. Z badań symboliki dziecięcej

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

VII: Ewa Kochanowska: Zabawy ze słowem — o twórczości poetyckiej dzieci w młodszym wieku szkolnym

1. Rozważania wstępne, czyli o istocie zabaw ze słowem

2. Twórcze aspekty zabaw dziecięcych w poetyzowanie

3. Zabawy w „rym dany”

4. Dziecko jako odbiorca i twórca „naopaków” — wierszyków „rymowanek”

5. Jak stymulować potrzeby i rozwój dziecka w zakresie zabaw ze słowem

Refleksje końcowe

Aneks

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

VIII. Barbara Bogołębska: Tuwimowskie inspiracje intelektualno-twórczych zabaw uczniowskich

1. Ludyczne formy poezjowania

2. Tuwim — zbieracz osobliwości

3. Tuwima i Słonimskiego formy nonsensowe i absurdalne

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

IX. Katarzyna Marcol: Zabawy słowne dzieci na pograniczu śląskocieszyńskim

1. W co się bawią dzieci?

2. Tradycja i nowoczesność w dziecięcych tekstach

3. Źródła inspiracji współczesnych zabaw słownych

4. Dziecięce poczucie piękna

5. Specyfika zabaw słownych na pograniczu śląskocieszyńskim

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

X. Małgorzata Iwanowicz: Zabawy i gry językowe w szkole

1. Wprowadzenie

2. Rola zabaw i gier językowych w szkolnym kształceniu polonistycznym

3. Typy zabaw językowych

4. Gry językowe

5. Rola grafiki w zabawach i grach językowych

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

XI. Anna Kurzeja: Dziecko w świecie bajek i baśni — baśń i bajka źródłem radości i zabawy

1. Czym jest baśń?

2. Uwagi o historii baśni

3. Dom, w którym dzieciom opowiada się bajki — radość słuchania

4. Rola baśni w wychowaniu dzieci — radość tworzenia

5. Symbolika i jej poznawanie jako droga do rozwoju wyobraźni dziecka

6. Bajka terapeutyczna — podstawą do zabawy i samopoznania

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

XII. Barbara Pierzchała: Zabawa jako podstawa rozwoju wyobraźni

1. Rozważania o cechach wyobraźni

2. Wyobraźnia i jej „typy” u dziecka

3. Dziecko jako osoba wrażliwa

4. Zajęcia kształtujące wyobraźnię

5. Dziecko a twórcza moc słowa

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

XIII. Krzysztof Szczepański: Zabawa jako źródło i podstawa twórczości

1. Człowiek w „pułapce radości”

2. Stać się twórcą

3. Dziecko w pustym pokoju

4. Żywioły w zabawach twórczych

5. Podsumowanie

Aneks

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

XIV. Szczepan Kutrowski: Zabawa — wyuzdanie czy sprawianie dobra?

1. Zabawa — zamówienie na pokorę i troskę

2. Zabawa — szansa czy bariera dla wspólnego języka?

3. Zabawa — w obliczu argumentów siły czy siły argumentów

4. Zabawa — plan technosfery

5. Jak daleko (zabawie) do przeciętniactwa, a jak blisko do sztuki?

6. Zabawa contra subiektywizm

7. Zabawa — inspiracje dziecięce

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

 

Część druga

Społeczne, indywidualne i kulturowe wartości zabawy. Cechy, formy, funkcje

 

I. Jadwiga Bińczycka: Janusz Korczak o zabawie — wybór tekstów Janusza Korczaka z komentarzem Jadwigi Bińczyckiej

1. „Bez szczęśliwego dzieciństwa całe życie jest kalekie”

2. Czym jest zabawa?

3. Prawidła zabawy

II. Antoni Gwizdak: Zabawa w pedagogice Aleksandra Kamińskiego

1. Psychologiczne uwarunkowania zabawy

2. Eksperyment mikołowski — zarys problemu

3. Zabawa jako element eksperymentu mikołowskiego

4. Zabawa w nauczaniu szkolnym w ujęciu Aleksandra Kamińskiego

5. Zakończenie

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

III. Beata Oelszlaeger: Zabawa i praca. Kilka uwag o uczeniu się dzieci w klasie freinetowskiej

1. Zabawa i praca w koncepcji Celestyna Freineta

2. Związek pracy z zabawą — swoistość poglądów

3. Swobodne teksty jako praca i zabawa

4. Wybieranie... jako poczucie wolności i zabawy

5. Swoboda tworzenia i współbycia w interpersonalnej przestrzeni

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

IV. Lidia Wollman: Różnorodność i znaczenie dziecięcych zabaw w kontaktach z przyrodą

1. Zabawy tematyczne

2. Zabawy odkrywcze (badawcze)

3. Zabawy ruchowe i sprawnościowe w świecie przyrody

4. Zabawy terapeutyczne — znaczenie ciszy

5. Zabawy w kontakcie z dorosłymi

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

V. Ewa Ogrodzka-Mazur: Nabywanie przez dziecko kompetencji komunikatywnych w czasie zabaw tematycznych

1. Kulturowo-społeczny kontekst zabaw tematycznych...

2. Język w komunikowaniu się dzieci w zabawach tematycznych...

3. Wyznaczniki procesu komunikowania się

4. Wzór językowy nauczyciela-wychowawcy

5. Współczesne technologie komunikacyjne

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

VI. Adam Adamski: Ruch, zabawa i muzyka jako czynniki aktywizujące osobowość dziecka

1. Wstęp

2. Wpływ ruchu na rozwój psychofizyczny dziecka

3. Zabawa jako główna forma aktywności i działalności dziecka

4. Wpływ muzyki i tańca na kształtowanie osobowości

5. Terapeutyczne funkcje zabaw muzycznych

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

VII. Maria Noga: Zabawa jako źródło twórczych działań dziecka

Wstęp

1. Twórcze zabawy ze słowem

2. Zabawa jako podstawowa forma działalności dziecka — aspekt społeczny

3. Zabawa jako źródło aktywności twórczej dziecka w wieku przedszkolnym

4. Zabawy i gry dydaktyczne jako szczególny rodzaj aktywności dziecka

5. Rola nauczyciela w swobodnych zabawach dzieci

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

VIII. Małgorzata Znaj: Tworzenie więzi w klasie szkolnej poprzez zabawę i pracę

1. Związki między zabawą i pracą dziecka w kontekście wybranych teorii zabawy

2. Klasa szkolna jako źródło inspiracji, poszukiwań i aktywności

3. Współudział dzieci i wychowawcy w przygotowaniu przedstawień teatralnych

4. Terapeutyczne i rozwojowe funkcje bawienia się w teatr

5. Społeczne i indywidualne rezultaty wspólnych działań — różne barwy międzyosobowej więzi

Aneks

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

IX. Wacław Korzeniowski: Zabawka mechaniczna w świecie dziecka. Szkic z dziejów bawienia się i wychowania

1. Wprowadzenie: homo ludens, faber i creator

2. Zabawy i zabawki na przestrzeni wieków

3. Zabawki mechaniczne w kulturze ludowej

4. Zabawki mechaniczne w kulturze industrialnej

5. Podsumowanie

Aneks: Przykłady zabawek

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

X. Katarzyna Moroz: Bliżej edukacji ludycznej — zabawy i zabawki naszych dzieci

1. Najpiękniejsze są zabawy z rodzicami

2. W świecie pluszowego misia, czyli o potrzebie zabawek w życiu dziecka

3. O wspólnej zabawie dzieci w grupach

4. Problematyka zabawy w edukacji wczesnoszkolnej

5. Scenariusz zajęć w klasie III, pt. „Wielka zabawa”, nawiązujący do uczenia się — nauczania kompleksowego

Aneks

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

XI. Edyta Łoboziewicz-Jania: Zabawy i zabawki naszych babek, matek i dzieci. Ich bogactwo i znaczenie dla rozwoju

1. Rozważania wstępne

2. Zabawy i zabawki w latach 1930—1949

3. Zabawy i zabawki naszych matek w latach 1950—1969

4. Zabawki i zabawy w latach 1970—1989

5. Najnowsze zabawki i zabawy (1990—2004)

6. Bogactwo zabawek i zabaw. Ich znaczenie w rozwoju dziecka

7. Międzypokoleniowe przekazy. Refleksje końcowe

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

Załącznik

XII. Leonia Wałczyk: Przez zabawę do esperanto — Per ludado al esperanto

1. Uwagi wstępne

2. Sposoby powstawania grup wspólnotowych

3. Baw się z nami (ludu kien ni) czyli główne metody i formy pracy

4. Gry i zabawy z papierem — „origami” drogą do poznania języka

5. Rezultaty uczenia się języka

Aneksy

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

XIII. Wiesław Kluz: Gry komputerowe w życiu dziecka. Korzyści i zagrożenia

1. Współbycie dziecka z komputerem

2. Kategorie i rodzaje gier komputerowych

3. Wpływ gier komputerowych na rozwój fizyczny i emocjonalno-psychiczny dzieci

4. Zastosowanie gier komputerowych w edukacji i wychowaniu

5. Wnioski końcowe

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

 

Część trzecia

Znaczenie zabawy i zabawek w społecznej integracji dziecka niepełnosprawnego

i jego rozwoju

 

I. Ryszard Cibor: Patologia zabawy

1. Dwa oblicza zabawy

2. Zabawki — jako źródło zagrożeń

3. Zabawy ekstremalne

4. Gry komputerowe — szczególny rodzaj zagrożenia

6. Agresja — przemoc — okrucieństwo

Problemy — Poszukiwania — Inspiracje

Streszczenie — Summary

II. Elżbieta Maria Minczakiewicz: Zabawa symboliczna w rozwijaniu aktywności komunikacyjnej dzieci ze sprzężonymi zaburzeniami rozwoju

Wstęp

fragment

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło