CYBERPRZESTRZEŃ - CZŁOWIEK - EDUKACJA. Rodzic, dziecko, nauczyciel w przestrzeni wirtualnej

CYBERPRZESTRZEŃ - CZŁOWIEK - EDUKACJA. Rodzic, dziecko, nauczyciel w przestrzeni wirtualnej

Podtytuł: TOM 4
ISBN: 978-83-8095-187-7
38,00 zł

Niniejszy tom – pod redakcją Józefa Bednarka i Anny Andrzejewskiej – stanowi kolejną próbę ujęcia problematyki relacji triady ontyczno-relacyjnej: „Cyberprzestrzeń – Człowiek – Edukacja”, w kontekście opisu coraz bardziej ważkiego i rzutkiego pod względem społecznym zagadnienia: Rodzic, dziecko, nauczyciel w przestrzeni wirtualnej.

Ilość
Nie ma wystarczającej ilości produktów w magazynie

Nakład wyczerpany.

Niniejszy tom – pod redakcją Józefa Bednarka i Anny Andrzejewskiej – stanowi kolejną próbę ujęcia problematyki relacji triady ontyczno-relacyjnej: Cyberprzestrzeń – Człowiek – Edukacja, w kontekście opisu coraz bardziej ważkiego i rzutkiego pod względem społecznym zagadnienia: Rodzic, dziecko, nauczyciel w przestrzeni wirtualnej.

Publikacja została podzielona na dwie części. Pierwszą, pod tytułem Przestrzeń wirtualna w perspektywie pedagogicznej, poświęcono edukacyjnym aspektom cyberprzestrzeni. Swoje analizy prezentują w niej zarówno wybitni naukowcy, od wielu lat specjalizujący się w badaniu różnorodnych zjawisk edukacyjnych w cyberprzestrzeni, jak i debiutujący, młodzi badacze.

Część tę otwiera wprowadzający w temat artykuł naszego autorstwa pod tytułem Nowa rola nauczyciela i ucznia w zmieniającej się przestrzeni cyfrowej. Zastanawiamy się w nim nad kwestią przeobrażającego się znaczenia i miejsca tych dwóch najważniejszych podmiotów edukacyjnych z perspektywy cywilizacyjnej.

Problematykę tę kontynuuje Katarzyna Borawska-Kalbarczyk w opracowaniu zatytułowanym Uczeń w pułapkach cyfrowej infosfery – od informacji do wiedzy i mądrości. Autorka przedstawia wyniki prowadzonych przez siebie badań, które wskazują na potrzebę modernizacji procesu kształcenia, co ma umożliwić wzmacnianie kompetencji informacyjnych uczniów prowadzących do samodzielnego budowania wiedzy.

W kolejnym artykule, zatytułowanym Kształcenie w społeczeństwie sieci, Rafał Głębocki porusza problem dostosowania procesów i modeli kształcenia do wymagań współczesności. Wskazuje także na konieczność uwzględnienia w nich tematyki zagrożeń wynikających z wykorzystania technologii informacyjnych. Artykuł czwarty, zatytułowany Cyberprzestrzeń w nauczaniu, jest wprowadzeniem w praktykę dydaktyczną. Olga Pawłowska prezentuje w nim zalety i zagrożenia, jakie dla procesu nauczania stwarza cyberprzestrzeń, oraz wyniki swoich pilotażowych badań, ukazujących nastawienie studentów do e-edukacji.

Autor kolejnego tekstu, Józef Chwedorowicz, przedstawia wyniki badań własnych, nawiązujących do badań prof. Philipa G. Zimbardo nad używaniem pornografii przez młodych mężczyzn. W dalszej części analizy prezentuje metody powstrzymania konsumpcji pornografii przez młodzież.

Kamila Jakubczak-Krawczyńska w artykule zatytułowanym Demokracja medialna i demokracja sondażowa a opinia publiczna. Problematyka relacji we współczesnym społeczeństwie informacyjnym omawia zagadnienia dotyczące sondowania opinii publicznej oraz zwrotnego wpływu wyników sondaży na kształtowanie tych opinii.

Następne opracowanie, pod tytułem Media cyfrowe jako narzędzie doskonalenia kompetencji personelu medycznego, autorstwa Jolanty Jancewicz, poświęcone jest problemowi dynamicznego postępu nauk medycznych, co wymaga od pracowników świadczących usługi w sferze ochrony zdrowia stałego rozwoju zawodowego. Autorka omawia także pojęcie i istotę zawodów medycznych, znaczenie mediów cyfrowych i ich zastosowanie w dydaktyce, medyczne platformy edukacyjne oraz e-learning w ochronie zdrowia.

Pierwszą część książki zamyka tekst Moniki Krupy pod tytułem Współczesna relacja mistrz – uczeń, poruszający problem kształtowania tego rodzaju relacji, a także rozpoznawania zaburzeń poznawczo-intelektualnych u dzieci oraz właściwej reakcji na ich objawy.

Druga część publikacji, zatytułowana Indywidualny i społeczny wymiar zagrożeń przestrzeni wirtualnej, stanowi refleksję na temat społeczno-edukacyjnych uwarunkowań funkcjonowania młodego pokolenia w świecie wirtualnym.

Rozważania te rozpoczyna Bożena Matyjas, która w swoim artykule zatytułowanym Nowe formy uzależnień młodzieży w świecie wirtualnym wskazuje na nowe uzależnienia, takie jak: siecioholizm, zakupoholizm online oraz fonoholizm.

Jarosław Korczak zaś prezentuje wyniki badań dotyczących aktywności oraz społecznej wartości przekazów polskich internautów zamieszczanych w serwisie YouTube. Omawia przyczyny popularności tego rodzaju kanałów oraz ich rolę w procesie edukacji i kreowania wzorców społecznych.

Tematykę tę kontynuuje Sylwester Bębas w tekście zatytułowanym Uzależnienia od portali społecznościowych na przykładzie Facebooka. Celem analiz jest skłonienie do refleksji nad racjonalnym korzystaniem z nich i wskazanie zagrożeń wynikających z niewłaściwego użytkowania nowych mediów.

Artykuł Anny Pawiak pod tytułem Wirtualne światy jako współczesne środowisko. Zjawiska manipulacji w opinii studentów to opis wyników badań własnych dotyczących sytuacji w Internecie, w których pojawia się zjawisko manipulacji. Autorka omawia także skutki manipulacji oraz sposoby jej przeciwdziałania.

Adam Andrzejewski swoje rozważania, zatytułowane Fora internetowe źródłem informacji dla młodzieży o stosowaniu substancji psychoaktywnych – na przykładzie polskiego serwisu Hyperreal.info, koncentruje się wokół problematyki niebezpiecznych zachowań nastolatków w cyberprzestrzeni, w szczególności na forach internetowych, gdzie wymieniają się informacjami i doświadczeniami związanymi z zażywaniem substancji psychoaktywnych.

Kolejny artykuł, autorstwa Justyny Woźniak, pod tytułem Seksting – niebezpieczna zabawa nastolatków, odnosi się do zjawiska zamieszczania autopornografii w Internecie oraz szkodliwych następstw moralnych i zdrowotnych tego typu zachowań wśród nastolatków.

Tematykę tę kontynuuje Piotr Remża w tekście zatytułowanym Jak wirtualne niepowodzenia stają się realne? Przedmiotem jego analiz jest radzenie sobie z niepowodzeniami, które wobec zagrożeń świata cyfrowego nabierają nowego znaczenia.

Podjęte w tomie analizy stanowią przyczynek do interdyscyplinarnego i wieloaspektowego ujęcia zagadnienia relacji rodzic – dziecko – nauczyciel w przestrzeni wirtualnej. W swej istocie łączą tradycyjne podstawy teoretyczno-metodyczne kształcenia i wychowania dzieci i młodzieży z coraz bardziej aktualną i społecznie znaczącą problematyką cyberprzestrzeni i światów wirtualnych. Poszczególne teksty wskazują na szanse i zagrożenia, które stwarza cyberświat, zarówno dla dziecka, jak i rodzica i nauczyciela.

TOM 4

Opis

Książka papierowa
oprawa miękka

Andrzejewska Anna

notka w przygotowaniu


Bednarek Józef

notka w przygotowaniu

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Andrzejewska Anna, Bednarek Józef

ISBN druk

978-83-8095-187-7

ISBN serii

Objętość

224 strony

Wydanie

I, 2018

Format

B5 (160x235)

Oprawamiękka, klejona

Józef Bednarek, Anna Andrzejewska

Wstęp     

Część I

Przestrzeń wirtualna w perspektywie pedagogicznej

Józef Bednarek, Anna Andrzejewska

Nowa rola nauczyciela i ucznia w zmieniającej się przestrzeni cyfrowej   

Katarzyna Borawska-Kalbarczyk

Uczeń w pułapkach cyfrowej infosfery – od informacji do wiedzy i mądrości 

Rafał Głębocki

Kształcenie w społeczeństwie sieci   

Olga Pawłowska

Cyberprzestrzeń w nauczaniu    

Józef Chwedorowicz

Edukacja wspierająca młodzież w walce z internetową pornografią    

Kamila Jakubczak-Krawczyńska

Demokracja medialna i demokracja sondażowa a opinia publiczna

Problematyka relacji we współczesnym społeczeństwie informacyjnym    

Jolanta Jancewicz

Media cyfrowe jako narzędzie doskonalenia kompetencji personelu medycznego   

Monika Krupa

Współczesna relacja mistrz – uczeń   

Część II

Indywidualny i społeczny wymiar zagrożeń przestrzeni wirtualnej

Bożena Matyjas

Nowe formy uzależnień młodzieży w świecie wirtualnym   

Jarosław Korczak

Ulubieńcy YouTube – współcześni idole, piewcy wzorców postępowania czy niegroźny margines?   

Sylwester Bębas

Uzależnienia od portali społecznościowych na przykładzie Facebooka   

Anna Pawiak

Wirtualne światy jako współczesne środowisko. Zjawiska manipulacji w opinii studentów   

Adam Andrzejewski

Fora internetowe źródłem informacji dla młodzieży o stosowaniu substancji psychoaktywnych – na przykładzie polskiego serwisu Hyperreal.info   

Justyna Woźniak

Seksting – niebezpieczna zabawa nastolatków   

Piotr Remża

Jak wirtualne niepowodzenia stają się realne? 

Wstęp

Współczesny świat ulega coraz szybszym przemianom społeczno-kulturowym, spowodowanym dynamicznym rozwojem globalizacji, techniki (zwłaszcza rozbudowy strukturalnej i funkcjonalnej Internetu) oraz nowych form komunikacji. Ważną rolę w tym procesie przypisuje się komunikacji zapośredniczonej przez komputer i urządzenia mobilne/smartfony, określanej zbiorczo za pomocą dość pojemnej zakresowo nazwy: media cyfrowe. Szczególne miejsce zajmuje „segment/część Internetu”, dzięki któremu zostały zniesione jakiekolwiek granice. Pojawiło się nowe wirtualne środowisko funkcjonowania człowieka, ujmowane jako cyberprzestrzeń i światy wirtualne. Nieco upraszczając istotę zachodzących obecnie przeobrażeń społeczno-kulturowych, można stwierdzić, że większość aktywności, które podejmowali ludzie w świecie realnym, przenosi się na naszych oczach do cyberprzestrzeni i światów wirtualnych.

Analiza roli mistrza i ucznia w kontekście zarówno szans (możliwości), jak i zagrożeń cyberprzestrzeni w coraz większym stopniu nabiera nowego wymiaru. Systematycznie rośnie znaczenie publikacji będących pokłosiem konferencji naukowych poświęconych tym obszarom badawczym i innowacjom edukacyjnym. Przemiany dokonujące się w tej sferze skłaniają do wielu refleksji społeczno-kształceniowych. Charakterystycznym zjawiskiem jest coraz większa dynamika rozwoju wspomnianej dziedziny badawczej.

Przestrzeń publiczna, w której żyjemy, edukujemy się, pracujemy i spędzamy czas wolny, do tej pory stanowiła wyłącznie świat realny. Z chwilą pojawienia się najnowszych mediów i technologii informacyjno-komunikacyjnych przestrzeń realna to także cyberprzestrzeń i światy wirtualne. To one sprawiły, że na wręcz olbrzymią skalę następują globalne przemiany kontekście kulturowym, społecznym i jednostkowym. Dotykają one każdego, ale w sposób szczególny wyznaczają nowe role dla nauczyciela i ucznia. Jednocześnie przybywa wiele zadań edukacyjnych związanych z nowymi założeniami dotyczącymi kształcenia uczniów i doskonalenia kompetencji nauczycieli, będących w dalszym ciągu największymi i najważniejszymi wzorcami dla swoich wychowanków.

Obecnie mistrzem może być każdy – nie tylko nauczyciel, pedagog, wykładowca, ale również kierownik (dyrektor), rodzic (opiekun) czy też przełożony. W związku z nowymi wyzwaniami role nauczyciela i ucznia się zmieniają. W przestrzeni cyfrowej często tradycyjnie rozumiany mistrz staje się uczniem, a ten w wielu sferach życia i aktywności, zwłaszcza w sieci, staje się w obszarze wiedzy i umiejętności bardziej kompetentny.

Media cyfrowe przeobrażają warunki społeczno-wychowawcze, w ramach których następuje wzrost roli społecznej nauczyciela przekazującego wiedzę oraz adaptacyjne wzorce myślenia i zachowania. Ponadto – jak już w 1970 roku zauważyła Margaret Mead – współczesny człowiek funkcjonuje w tzw. kulturze prefiguratywnej, charakteryzowanej przez nastawienie na przyszłość i ekspansję tzw. nowinek technologicznych, których odpowiednio szybko nie mogą przyswoić osoby dorosłe. Fakt ten jest spowodowany (fizyczną) niemożnością nadążenia za dynamicznie postępującymi przemianami techniczno-społecznymi. W konsekwencji w coraz bardziej skomplikowanym dla dorosłych świecie lepiej odnajdują się dzieci (mają one więcej wolnego czasu i łatwiej się uczą). Następuje zmiana kierunku przekazu wartości – dorośli muszą uczyć się od dzieci, gdyż sami nie mają odpowiedniej wiedzy techniczno-proceduralnej oraz nierzadko czasu i ochoty, by poznawać media cyfrowe, możliwości Internetu i nowe technologie. Tworzy się więc coraz bardziej narastająca luka pokoleniowa, skutkująca całkowicie odmiennym sposobem uczestnictwa w życiu społecznym. Przyczyną tego nowego stanu rzeczy jest brak refleksyjności, najogólniej oznaczającej zdolność do krytycznego myślenia i partycypowania w płynnie zmieniającym się świecie oraz – co jest szczególnie ważne – przewidywania skutków swoich czynów.

Świadomi doniosłości tych problemów teoretycy i praktycy edukacji medialnej i wychowania, związani z Zakładem Edukacji Medialnej Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie, pod kierownictwem Dziekana Wydziału Nauk Pedagogicznych, dr. hab. Macieja Tanasia, prof. APS, przygotowali serię wydawniczą pod wiele mówiącym tytułem: „Cyberprzestrzeń – Człowiek – Edukacja”. 

 


Pierwszy tom wspomnianego cyklu – pod redakcją Macieja Tanasia i Sylwii Galanciak – zatytułowany został Cyfrowa przestrzeń kształcenia (Tanaś, Galanciak 2015). W jego ramach poruszano następujące problemy merytoryczne:

 

1. Człowiek w świecie technologii cyfrowych.

2. Technologie cyfrowe jako źródło informacji dla i o edukacji.

3. Edukacja w cyberprzestrzeni.

 

 

Drugi tom tej serii wydawniczej – pod redakcją Józefa Bednarka i Anny Andrzejewskiej – nosi tytuł

Dylematy społeczności cyfrowej (Bednarek, Andrzejewska 2015). Omówiono w nim takie zagadnienia, jak:


1. Wyzwania człowieka w cyfrowym świecie.

2. Społeczno-wychowawcze problemy cyberprzestrzeni.

3. Praktyka edukacyjna i profilaktyczna.

 

 

Kontynuacją rozważań podjętych w obydwu wymienionych książkach jest tom pod redakcją Macieja Tanasia i Sylwii Galanciak, zatytułowany Mistrz i uczeń w cyberprzestrzeni. Teksty w nim zamieszczone zostały pogrupowane w czterech obszarach badawczych: 

 

1. Mistrz i uczeń – istota relacji.

2. Mistrz i uczeń w hybrydowym świecie.

3. Nauczyciel w cyfrowej szkole.

4. Mistrz i uczeń – konteksty interpretacyjne. 

 

 

Całość analiz została poprzedzona artykułem Macieja Tanasia pod tytułem Mistrz i uczeń w cyberprzestrzeni – o istocie dydaktycznej relacji i zakończona refleksjami Sylwii Galanciak pod tytułem Centrum i peryferia. O cyfrowych wędrówkach mistrza i ucznia.

Człowiek jako istota posiadająca niebywałe zdolności adaptacji do warunków przyrody obecnie sam musi adaptować się do wytworów własnej myśli, w tym do technologii medialnych. Tego jeszcze nie było w dziejach cywilizacji. Potrzebujemy nie tyle mądrej krytyki ogólnej stanu kultury i techniki, ile konkretnych wskazówek: co mam zrobić jako rodzic? Co mam powiedzieć dzieciom? Jak mam pracować jako nauczyciel? Bo jako istoty wysoce adaptatywne potrzebujemy i tego nowego przystosowania. […] Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Bednarka i Anny Andrzejewskiej przyczynia się do poszukiwania odpowiedzi na te pytania. Zdajemy sobie sprawę, że zarówno ta książka, jak i dziesiątki innych podobnych to jednak ciągle zbyt mało, by rozwiązać współczesne problemy technologiczno-kulturowe, ale z pewnością wystarczająco dużo, by wzbudzić w czytelniku zainteresowanie tymi problemami, podnieść jego świadomość, nakłonić do praktyki bardziej krytycznego korzystania z mediów.

Z recenzji dra hab. Piotra Drzewieckiego, prof. UKSW



To niewątpliwie wartościowa pozycja dotycząca osadzenia przestrzeni wirtualnej w perspektywie pedagogicznej oraz indywidualnego i społecznego wymiaru zagrożeń przestrzeni wirtualnej. Publikacja […] w precyzyjnym ujęciu ukazuje, jak świat wirtualny permanentnie domaga się dialogu ludzi nauki, którego celem jest dojrzałość indywidualno-społeczna tych, którym ona ma służyć. Owa dialogiczność jest elementem dojrzałej edukacji i wychowania w różnych, aczkolwiek integralnie ze sobą powiązanych, autorskich tematykach. Łączy ta książka zalety interesującej poznawczo i poprawnej metodologicznie publikacji naukowej, jak również nośnika o charakterze aplikacyjnym.

Z recenzji ks. dra hab. Adama Solaka, prof. APS

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło