• Obniżka
  • Nowy
Całość i struktura jako kategorie systemowego oglądu edukacji

Całość i struktura jako kategorie systemowego oglądu edukacji

ISBN: 978-83-8095-851-7
60,00 zł
50,00 zł Zniżka 10,00 zł
Czas dostawy publikacji papierowych kurierem InPost 24 godziny

Polecamy kolejny wyjątkowy podręcznik akademicki w ramach serii autorskich podręczników akademickich Pedagogika Nauce i Praktyce pt. Całość i struktura jako kategorie systemowego oglądu edukacji

Ilość

Polecamy kolejny wyjątkowy podręcznik akademicki w ramach serii autorskich podręczników akademickich Pedagogika Nauce i Praktyce pt. Całość i struktura jako kategorie systemowego oglądu edukacji

Niewiele jest w kraju rozpraw z pedagogiki ogólnej, w których autorzy przedstawiają własne podejście systemowe do myśli i edukacji. Profesor Roman Schulz, należący do klasyków polskiej pedagogiki ogólnej, zaskakuje czytelników kolejnymi studiami metateoretycznymi, dzięki którym można spojrzeć na edukację w sposób holistyczny. Jego najnowsza książka stanowi eksplikacyjne poszerzenie oraz pogłębienie o optykę antropologiczną i animalną wcześniejszej pracy poświęconej procesom międzypokoleniowego wychowania młodych ludzi w edusferze pt. Edusfera jako holistyczna kategoria pedagogiki ogólnej. [...] 
Z recenzji prof. dr. hab. Bogusława Śliwerskiego


Polecane studium to rozwinięcie, z pretensjami do syntezy, niektórych wcześniejszych idei autora dotyczących przedmiotu pedagogiki ogólnej. Rozważa się w nim potrzebę oraz możliwość zastosowania perspektywy holistycznej (w połączeniu ze strukturalną) w określaniu statusu oraz opisie własności zjawisk edukacyjnych. Realizacja tak zarysowanego planu przyjmuje w książce postać dwuwymiarowej charakterystyki dziedziny edukacji: jako części swych nadsystemów oraz jako odrębnej całości socjokulturowej. Za termin desygnujący całość zjawisk edukacyjnych w społeczeństwie przyjmuje się pojęcie edusfery, na zasadzie analogii z innymi, rodzajowo podobnymi kategoriami współczesnej myśli antropologicznej: „biosferą”, „antroposferą”, „technosferą”, „socjosferą”, „infosferą”, „paidosferą” itp.

Waga problematyki tej publikacji wynika z trzech okoliczności. Pierwsza to „utrata” przez pedagogikę ogólną właściwej sobie dziedziny poznania w następstwie dyferencjacji pedagogiki na zbiór rozmaitych, specjalistycznych nauk o wychowaniu. Drugą jest utrzymujący się zwyczaj zawężonego pojmowania przedmiotu pedagogiki, polegający na utożsamianiu go z praktyką oddziaływania edukacyjnego (agos), z pominięciem innych ważnych jego wymiarów jako bytu kulturowego. Trzecią stanowi dominujący we współczesnej myśli pedagogicznej obraz edukacji jako tworu addytywnego (prostej agregacji składników), amorficznego (pozbawionego wymiaru strukturalnego) oraz zajmującego nie w pełni określone miejsce w ogólnym porządku socjokulturowym. W odróżnieniu od perspektywy zdroworozsądkowej optyka systemologiczna ujmuje „edukację jako całość” w specyficzny sposób. Całość to bynajmniej nie synonim wszystkiego (co nam się kojarzy z wychowaniem) ani równoznacznik sumarycznego zbioru składników, lecz „[...] wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę”. A zatem bez uprzedniego zdefiniowania statusu części, określenia ich rodzaju oraz ustalenia łączących je relacji nie jest możliwe mówienie o „całości zjawisk edukacyjnych” w poznawczo istotnym sensie. W myśl przyjętych tu założeń całością systemową tego rodzaju jest właśnie edusfera.

Obok swej struktury rozwiniętej, wyrażonej w tytułach oraz układzie poszczególnych rozdziałów, książka niniejsza ma jeszcze swą strukturę „niższego poziomu”, rzec można – „strukturę ukrytą”. Dzieli się bowiem na dwie części: pierwsza podejmuje zagadnienie miejsca i roli edukacji w kulturze, omawiane w rozdziale pierwszym; druga dotyczy miejsca i roli kultury w edukacji, który to problem jest rozpatrywany w pozostałych rozdziałach...

Pod pewnymi względami stanowi ona monografię naukową dotyczącą pojedynczego, nie w pełni rozpoznanego zagadnienia. Zarazem jest to skrypt akademicki, miejscami o charakterze tylko konspektu wykładu, przeznaczony dla studentów kierunków pedagogicznych i nauczycielskich, wspomagający przyswajanie wiadomości z zakresu pedagogiki ogólnej.


___________________________________________________________________________________________________________________


Polecamy wyjątkową serię 20 autorskich monografii i podręczników akademickich Pedagogika Nauce i Praktyce autorstwa prof. Czesława Kupisiewicza, prof. Ewy Wysockiej, prof. Mirosława J. Szymańskiego, Jolanty Szempruch, prof. Bronisława Siemienieckiego, prof. Bogusława Śliwerskiego, prof. Iwona Chrzanowska, prof. Jerzy Nikitorowicz, prof. Wiesław Ambrozik, prof. Inetta Nowosad, prof. Roman Schulz i innych:

1. Pedagogika ogólna. Podstawowe prawidłowości
2. Dydaktyka. Podręcznik akademicki 
3. Z dziejów teorii i praktyki wychowania. Podręcznik akademicki
4. Socjologia edukacji. Podręcznik akademicki
5. Pedeutologia. Studium teoretyczno - pragmatyczne
6. Diagnostyka pedagogiczna – nowe obszary i rozwiązania metodologiczne
7. Pedagogika kognitywistyczna
8. Pedagogika porównawcza
9. Pedagogika resocjalizacyjna 
10. Współczesna filozofia edukacji 
11. Pedagogika społeczna
12. Edukacja (w) polityce. Polityka (w) edukacji
13. Pedagogika specjalna
14. Pedagogika resocjalizacyjna
15. Habilitacja
16. Etnopedagogika
17. Istota, sens i uwarunkowania (wy)kształcenia
18. Kultura szkoły w rozwoju szkoły
19. Teorie kształcenia w świecie cyfrowym
20. Całość i struktura jako kategorie systemowego oglądu edukacji


Przy zakupie całej serii wydawniczej promocyjna cena!  Kupując całą serię szesnastu książek otrzymujesz rabat 30%!

seria 17 autorskich podręczników akademickich Pedagogika Nauce i Praktyce

Seria autorskich monografii i podręczników akade­mickich do pedagogiki jest kolejnym do­pełnieniem polskiej literatury przedmiotu o nowe IMPULSY i spojrzenie na przed­miot jej naukowych badań, najbardziej palące dla praktyki problemy eduka­cyjne, opiekuńcze i wychowawcze oraz klasyczne lub/i nieznane jeszcze sposoby podejścia do ich rozwiązywania. W ponowoczesnej dobie naukowa wiedza rozwi­ja się z nieprawdopodobną dynamiką, intensywnością i częstotliwością, toteż coraz trudniej jest adeptom tej profesji odnaleźć się w jej labiryncie. Autorzy serii wydawniczej jednak zarówno potwier­dzają aktualność przekazywanej nam wiedzy, jak i wychodzą w przyszłość z tym, co warte jest zatrzymania, reflek­sji czy dalszych badań. Właśnie dlatego nadałem tej serii tytuł: PEDAGOGIKA NAUCE I PRAKTYCE, bo każdy z auto­rów, pracując nad zakresem tematycz­nym własnej subdyscypliny naukowej, łączy w akademickim i podręczniko­wym zarazem przekazie teraźniejszość z przyszłością, która na naszych oczach i tak staje się już przeszłością.

Czytelnikom nie tylko ży­czę miłej lektury, ale i zachęcam do wspól­nej debaty, krytyki i recenzji, które nam wszystkim pomogą w doskonaleniu włas­nej twórczości.

prof. dr hab. Bogusław Śliwerski

149 Przedmioty

Opis

Książka papierowa
oprawa miękka

Schulz Roman

emerytowany profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Autor publikacji z dziedziny pedagogiki ogólnej, innowatyki pedagogicznej i teorii szkoły. Rzecznik stosowania optyki antropologicznej na gruncie filozofii   wychowania.   Jego   zainteresowania naukowe koncentrują się wokół takich zagadnień, jak: postęp kulturowy w wychowaniu, pedagogika szkoły, kierunki rozwoju edukacji w społeczeństwie postindustrialnym, relacje między pedagogiką a antropologią, technologia komputerowa w kształceniu i badaniach pedagogicznych oraz wykorzystanie teorii informacji w pedagogice.

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Schulz Roman

ISBN druk

978-83-8095-851-7

ISBN e-book

Objętość

234 stron

Wydanie

I, 2020

Format

A5 (145x208)

Oprawamiękka ze skrzydełkami, klejona, fola matowa

Słowo wstępne   

Rozdział 1
Dziedzina edukacji i jej nadsystemy   

1.1.    Ku perspektywie holistycznej i strukturalnej w myśli pedagogicznej     
1.2.    Opieka rodzicielska u zwierząt i ludzi        
1.3.    Reprodukcja kulturowa     
1.4.    Homogeneza: rozwój osobniczy człowieka    
1.5.    Świat pracy ludzkiej       

Rozdział 2
Materialny wymiar edusfery    

2.1.    Edusfera – idea oglądu całościowego       
2.2.    Kultura materialna – wyjaśnienia pojęciowe        
2.3.    Egzemplifikacje     

Rozdział 3
Edukacyjna socjosfera  

3.1.    Człowiek społeczny  
3.2.    Edukacyjna socjosfera – status i podstawowe wymiary    
3.3.    Świat osobowy         
3.4.    Struktury i operacje     
3.5.    Płaszczyzny integracji struktur edukacyjnych (na przykładzie szkoły)          
3.6.    Procesy transformacyjne     

Rozdział 4
Agosfera       

4.1.    Agos: czyn kulturalizacyjny oraz kulturowy     
4.2.    Agos: postępowanie moralne czy działanie instrumentalne?     
4.3.    Agos czynem realnym czy idealnym?        
4.4.    Agos reaktywny czy proaktywny?       
4.5.    Zachowania celowe czy wzory zachowań?       
4.6.    Agos twórczy czy odtwórczy?        

Rozdział 5
Kultura symboliczna edusfery       

5.1.    Uwertura    
5.2.    Animal symbolicum i jego środowisko        
5.3.    Semioza: garść podstawowych pojęć        
5.4.    Język(i) edusfery        
5.5.    Dyskurs edukacyjny – idea  
5.6.    Dyskurs edukacyjny – przykłady    
5.7.    Świadomość, świadomość jednostkowa,  świadomość zbiorowa  
5.8.    Byt i świadomość w wychowaniu   
5.9.    Przykład: opinia publiczna jako forma świadomości edukacyjnej współczesnego społeczeństwa       

Rozdział 6
Poznanie i wiedza w edusferze       

6.1.    Informacyjne podstawy edukacji        
6.2.    Mechanizm reprezentacji       
6.3.    Pedagogiczne uczenie się i doświadczenie    
6.4.    Teoretyzacja pedagogicznego doświadczenia  
6.5.    Badania pedagogiczne     
6.6.    Myśl pedagogiczna       

Indeks rzeczowy       

Indeks osób

fragment

Niewiele jest w kraju rozpraw z pedagogiki ogólnej, w których autorzy przedstawiają własne podejście systemowe do myśli i edukacji. Profesor Roman Schulz, należący do klasyków polskiej pedagogiki ogólnej, zaskakuje czytelników kolejnymi studiami metateoretycznymi, dzięki którym można spojrzeć na edukację w sposób holistyczny. Jego najnowsza książka stanowi eksplikacyjne poszerzenie oraz pogłębienie o optykę antropologiczną i animalną wcześniejszej pracy poświęconej procesom międzypokoleniowego wychowania młodych ludzi w edusferze pt. Edusfera jako holistyczna kategoria pedagogiki ogólnej. Zarys idei (Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2018). W tym wymiarze nabiera ona szczególnego znaczenia, biorąc pod uwagę kryzys zaufania i dysfunkcje w relacjach międzyludzkich zarówno w środowiskach rodzinnych, jak i placówkach opiekuńczo-wychowawczych. Osadzenie edukacji w kulturze powinno sprzyjać powrotowi do myślenia o integralnym, zrównoważonym rozwoju człowieka nie tylko z pomocą wychowawców, lecz także przez samo­wychowanie.

Z recenzji prof. dr. hab. Bogusława Śliwerskiego

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło