Jaka może być szkoła?

Jaka może być szkoła?

ISBN: 978-83-7587-176-0
18,00 zł
Czas dostawy kurierem InPost 24 godziny

Konstruktywny postmodernizm charakteryzuje się tym, że za podstawę przyjmuje równoważność poszczególnych zjawisk, które w swej różnorodności traktowane są jako godne uwagi w jednakowym stopniu. Dlatego oczywiste wydaje się to, że dzieci, będąc równie ważne jak osoby dorosłe, są od samego początku pełnowartościowymi ludźmi i niepotrzebna jest tutaj żadna interwencja, nawet ze strony szkoły. Autor odpowiada na pytanie, jakie konsekwencje mogą wynikać dla szkoły ze spojrzenia na człowieka z postped

Wersja książki
Ilość

O Książce

Konstruktywny postmodernizm charakteryzuje się tym, że za podstawę przyjmuje równoważność poszczególnych zjawisk, które w swej różnorodności traktowane są jako godne uwagi w jednakowym stopniu. Dlatego oczywiste wydaje się to, że dzieci, będąc równie ważne jak osoby dorosłe, są od samego początku pełnowartościowymi ludźmi i niepotrzebna jest tutaj żadna interwencja, nawet ze strony szkoły. Autor odpowiada na pytanie, jakie konsekwencje mogą wynikać dla szkoły ze spojrzenia na człowieka z postpedagogicznej perspektywy. Odnosząc prawa człowieka do dzieci szkolnych, dochodzi do fascynujących odkryć związanych ze szkołą przyszłości.

Szkole – tu i teraz – daje on impuls do wprowadzenia postmodernizmu w jej codzienność. Rodzicom udziela porad opartych na wnikliwej analizie i praktyce, aby potrafi li redukować stres związany z kontaktem ze szkołą oraz łagodzić i leczyć cierpienia swych dzieci. Nauczycielom proponuje nowy rodzaj samorozumienia, który pozwala zerwać więzy sztywnej roli i pomaga w wyczerpującej pracy. Czytelnik dostrzeże tutaj siłę i odwagę nauczyciela, które sprawiają, że klasa szkolna staje się znacznie bardziej przyjazna dzieciom. W książce Jaka może być szkoła? dochodzi do spotkania wizji i rzeczywistości.

Myślę, że istotę twórczości pedagogicznej Schoenebecka, mocno osadzonej w filozofii, najlepiej oddaje Bogusław Śliwerski, który stwierdza, że chodzi przede wszystkim o zdobywanie szeroko pojętej samowiedzy, a nie o wzajemną eliminację racji i udowadnianie wyższości własnych argumentów, teorii czy doświadczeń.

Gorąco zachęcam czytelnika do lektury książki, którą przenika głęboka troska o to, aby dziecko i nauczyciel mogli jak najczęściej spotykać się na płaszczyźnie osobowej. Tylko wtedy szkoła i jednocześnie rodzina będą mogły skutecznie zapobiegać wszelkim działaniom zmierzającym do uczynienia z nich narzędzi „produkcji” osobowości autorytarnych.

Andrzej Murzyn

Tłumaczenie i słowo wstępne: Andrzej Murzyn

200 Przedmioty

Opis

Książka elektroniczna - E-book
PDF

Specyficzne kody

isbn
978-83-7587-176-0

Hubertus von Schoenebeck

Schoenebeck Hubertus vondoktor filozofii; jeden z głównych propagatorów i współczesnych przedstawicieli antypedagogiki. Odbył intensywne studia w zakresie nauk prawnych, koncentrując się na recepcji myśli prawnej, prawie konstytucyjnym i historii prawa europejskiego. Po ukończeniu studiów pracował w szkole podstawowej jako nauczyciel, był wychowawcą klasy i pełnił funkcję męża zaufania. W latach 1976-1978 prowadził naukowy projekt badawczy nad możliwościami komunikacji pedagogicznej z dziećmi. W związku ze swoimi badaniami studiował także ruch praw dziecka w USA i konsultował swoją koncepcję postpedagogicznej komunikacji z Carlem Rogersem twórcą psychoterapii zorientowanej na klienta. Od 1976 do 1980 roku opierając się na doświadczeniach i rezultatach swoich badań rozwijał postmodernistyczną filozofię i etykę "Amication". W roku 1978 wspólnie z Jansem Ekkehardem Bonte stworzył koncepcję "Przyjaźni z dziećmi" po raz pierwszy w świecie łączącą postpedagogiczną teorię i praktykę. W 1980 roku podczas manifestacji pokoju w Munster proklamował "Niemiecki Manifest Dziecięcy" czyli spis praw dla młodych ludzi inspirowany ruchem praw dziecka. W 1985 roku stworzył trening samostanowienia formułę seminarium opartego na dynamice grupowej służącego rozwijaniu odpowiedzialności za samego siebie. Od 1978 roku pracuje jako oficjalny, publiczny propagator Stowarzyszenia "Przyjaźni z dziećmi" oraz idei "Amication" wyjaśniającej zasady samoakceptacji oraz życia wolnego od manipulacji wychowawczej; prowadzi wykłady i spotkania w środowiskach uniwersyteckich, szkołach i ośrodkach kształcenia w Niemczech i za granicą, a także prowadzi wiele seminariów poświęconych postpedagogicznej komunikacji. Jest autorem wielu książek i wydawnictw o tematyce postpedagogicznej. Źródło: Wikipedia.

 

• Książki przetłumaczone i wydane w Polsce:

»Antypedagogika w dialogu. Wprowadzenie w rozmyślania antypedagogiczne«, Uniwersytet Mikołaja Kopernika. Studia Kulturowe i Edukacyjne, Toruń 1991

»Antypedagogika. Być i wspierać zamiast wychowywać«, Agencja Wydawnicza Jacek Santorski & Co., Warszawa 1994

»Kocham siebie takim, jakim jestem«, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 1994

»Po tamtej stronie wychowania. Życie w wolności od psychicznej przemocy«, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków, wydanie I – 1998, wydanie II – 1999;

»Szkoła z ludzką twarzą. Wizja i rzeczywistość«, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 2001

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Hubertus von Schoenebeck

ISBN druk

978-83-7587-176-0

ISBN e-book

978-83-7587-176-0

Objętość

110 stron

Wydanie

I, 2009

Format

B5 (160x235)

Oprawamiękka, klejona, fola matowa

Słowo od tłumacza

Słowo wstępne

 

1. Dzieci chodzą do szkoły

2. Rzeczywista władza rodziców

3. „Jakim prawem…?”

4. Przeciwstawić się krzywdzie

5. Schoolwatch

6. O szkole i prawach człowieka

7. Uczenie się bez obowiązku

8. Impulsy dla szkoły przyszłości

9. Marzenia o szkole przyjaznej dzieciom

10. Człowieczeństwo w klasie szkolnej

 

Wprowadzenie do Amication

 

Hubertus von Schoenebeck – publikacje w języku polskim

Wprowadzenie do Amication

Filozofia życia

Amication Człowiek jest istotą, którą trzeba wychowywać – oto podstawowa teza kultury tradycyjnej. Na tej antropologicznej zasadzie tworzy się pogląd na dziecko, stosunek do dzieci, dorosłych, etykę, moralność, religię, prawo i politykę – na tej podstawie oparty jest tradycyjny obraz świata. Z takiego postrzegania człowieka wynikają określone konsekwencje dla wszystkich dziedzin życia ludzkiego. Zgodnie z tym myśleniem jest rzeczą oczywistą, że człowiek zawsze może i powinien stać się lepszym i że obowiązują wszystkich takie kategorie, jak: poprawny i niepoprawny, dobry i zły. Myślenie w kategoriach wychowawczych jest szczególnie mocno utrwalone w dziedzinie religii, ale również zawarte jest ono w moralnych roszczeniach teraźniejszości względem prawa do posiadania obiektywnej prawdy i dokładnej wiedzy na temat tego, kto stoi po stronie życia, a kto nie. Układ góra – dół jest podstawą tradycyjnej patriarchalnej filozofii życia i odcisnął wyraźne piętno na wszystkich płaszczyznach zachodniej kultury europejskiej.

A jednak wiek patriarchalizmu zbliża się do swego końca – dowodzi tego cierpienie milionów ludzi podczas obu wojen światowych i Holocaustu, groźba wojny atomowej i zanieczyszczenie środowiska. Nowe modele życia psychicznego, które wskazują drogę w kierunku przyszłości, oparte są przede wszystkim na szacunku dla wewnętrznego świata drugiej osoby, bazują na wiedzy egzystencjalnej o świecie drugiego człowieka oraz przyjmują jako naczelną zasadę równoważność wszystkich zjawisk, które przy swej różnorodności biorą udział w opartym na wzajemnym szacunku dyskursie.

Te nowe modele obejmują również kwestie stosunku do dzieci, demaskują patriarchalno-imperialistyczny porządek i przezwyciężają go. Dzieci nie są istotami, które trzeba wychowywać poprzez tworzenie rożnych relacji wychowawczych, lecz są całkiem normalnymi ludźmi, z którymi należy utrzymywać całkiem normalne stosunki. Odnosi się to do stosunków między Europejczykami i Afrykanami, między mężczyznami i kobietami, między rożnymi religiami, rożnymi koncepcjami filozoficznymi i rożnymi kulturami, jakie można spotkać na naszej planecie. Już nie obowiązuje zasada: „Czyńcie sobie ziemię poddaną”, lecz postulat, aby nawiązać kontakt z Innym (kamienie, rośliny, zwierzęta, ludzie – z całym wszechświatem i oczywiście, z dziećmi) i wyrażać wobec niego swoje pragnienia i prośby, zachowując przy tym szacunek dla jego godności.

Amication to nowo odkryty ląd, który jest jednocześnie bardzo stary i głęboko zakorzeniony w każdym człowieku. Droga do niego zaczyna się od tego, że zatrzymujemy się przed dzieckiem, które jest samodzielnym bytem. Przezwyciężenie pedagogiczno-patriarchalnej interpretacji świata musi się dokonać w sercu każdej pojedynczej osoby, jeżeli w ogóle ma się dokonać. Właśnie tam – w obrębie konstytucji psychicznej – ludziom wprawiono reguły tradycyjnego postrzegania świata, z dzieci uczyniono ludzi, którzy kierują się w życiu pedagogiczno-patriarchalnym światopoglądem. Filozofia życia zwana Amication znosi ten proceder.

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło