PRZYSPOSOBIENIE WOJSKOWE HARCEREK

PRZYSPOSOBIENIE WOJSKOWE HARCEREK

ISBN: 678-83-7850-820-5
19,80 zł
Czas dostawy kurierem InPost 24 godziny

Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.

Reprint wydania z 1929 r.: "PRZYSPOSOBIENIE WOJSKOWE HARCEREK"

Ilość

Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.

Reprint wydania z 1929 r.: "PRZYSPOSOBIENIE WOJSKOWE HARCEREK"

Przysposobienie wojskowe kobiet, jako idea nowa, toruje sobie zwolna drogę w społeczeństwie i nie jest jeszcze wolne od różnych błędnych tłomaczeń. Dlatego, gdy o niem się mówi, potrzebne jest ścisłe określenie tego, co się przez te słowa rozumie. A więc przedewszystkiem przypomnieć trzeba raz jeszcze dla rozproszenia wszelkich wątpliwości, że niema tu mowy o czynnym udziale kobiet w walce zbrojnej, ale idzie o pomoc w obronie Państwa w tych dziedzinach, które kobiecie odpowiadają i w których ona może zastąpić mężczyznę (pomoc sanitarna, obrona przeciwgazowa, praca kancelaryjna, gospodarcza, służba łączności, praca oświatowa w wojsku). Skrót P. W. K. (Przysposobienie Wojskowe Kobiet) oznacza właściwie „przysposobienie kobiet do obrony kraju”.

Dalej można mówić o przysposobieniu wojskowem w znaczeniu szerokiem, obejmującem ogólne, tak fizyczne jak moralne wychowanie dziewczyny w takim duchu i w taki sposób, by, na wypadek wojny, była ona jednostką przydatną w obronie Państwa i można mówić o przysposobieniu wojskowem w znaczeniu wąskiem, t. j. rozumiejąc przez to pewne przeszkolenie praktyczne. To ostatnie ma się zwykle na myśli, gdy się używa skrótu P. W. K.

Przysposobienie wojskowe kobiet wysunęło się po wojnie ostatniej, jako zagadnienie we wszystkich niemal krajach i rozwój tej idei jest nadzwyczaj szybki. Przyczyny tego zjawiska są zupełnie jasne: 1-o kobiety uzyskały równe prawa obywatelskie, a więc tem samem pragną i domagają się równych obowiązków. Kobieta w ostatnich czasach wystąpiła jako czynnik w życiu społecznem i politycznem — nie może nie wystąpić jako czynnik pomocniczy w obronie narodowej. 2-o Zmieniona forma wojny współczesnej, która tembardziej w przyszłości będzie prawdopodobnie walką już nie wojsk, ale społeczeństw, może w dużej mierze oprzeć się na pomocy kobiecej (znaczenie pracy kancelaryjnej w działaniach wojennych, obrona przeciwgazowa ludności cywilnej i t. p.).

200 Przedmioty

Opis

Książka papierowa
oprawa twarda

Główna Kwatera ZHP

Harcerstwo u swego zarania, jako jeden z celów swej działalności wskazywało udział w walce o odzyskanie niepodległości. Nie było to zadanie wypisane na sztandarach, ale w bieżącej działalności drużyn skautowych wyszkolenie dla potrzeb wojskowych odgrywało znaczącą rolę. Dotyczyło to nie tylko drużyn męskich, ale także drużyn żeńskich. Harcerki przygotowywały się do służby łączniczek, sanitariuszek, wywiadowczyń. Swe umiejętności wykorzystały pierwotnie w trakcie Wielkiej Wojny, wspomagając m.in. działalność Legionów Polskich, a następnie w trakcie walk w latach 1918-1921.

W okresie międzywojennym zarówno władze polityczne i wojskowe zdawały sobie doskonale sprawę, że wynik przyszłego konfliktu zbrojnego nie będzie rozstrzygnięty tylko przez siły zbrojne, ale przez udział całego społeczeństwa w wysiłku wojennym. Stąd też wzmożone prace nad przygotowaniem szerokich rzesz społeczeństwa do udziału w wojnie o zachowanie niepodległości. Szczególną rolę przewidziano dla organizacji skupiających młodzież. Utworzony po maju 1926 r. Państwowy Urząd Wychowanie Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego miał wyznaczać kierunki i koordynować pracę organizacji prowadzących przysposobienie wojskowe. Jedną z nich był Związek Harcerstwa Polskiego.

Zmiany organizacyjne i personalne w Organizacji Harcerek wynikały także ze zmiany priorytetów w codziennym funkcjonowaniu organizacji. Szczególnie widoczne było to w działalności dziewcząt, które ukończyły piętnasty rok życia. Całokształt zadań, które stanęły przed harcerkami w zakresie przysposobienia wojskowego znaleźć można w reprincie „Przysposobienia wojskowego harcerek”. Składa się ono z części wstępnej autorstwa Z. Wołoskiej, która przedstawiła ideę pracy w zakresie pw wśród harcerek. Zwraca uwagę na aspekt wychowawczy oraz element służby Ojczyźnie, oba tak ważne w kontekście Prawa Harcerskiego. Kolejna część to wyciąg z rozkazu Naczelniczki Harcerek z 13 grudnia 198 r., wprowadzający zmiany w próbie na stopień przewodniczki. Była to naturalna konsekwencja rozszerzenia działalności harcerstwa o problematykę przygotowania do wysiłku wojennego. Kolejny dokument, to instrukcja w sprawie prowadzenia pw w drużynach harcerskich do czasu wyszkolenia odpowiedniej liczby harcerskich instruktorek przysposobienia wojskowego. Dwie kolejne części, to opracowane przez Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego „Program wyszkolenia ogólnego PWK (Przysposobienia Wojskowego Kobiet)” i „Wytyczne Wyszkolenia PWK”.

Wszystkie one dają ogólny obraz przyczyn włączenia się harcerstwa żeńskiego w przysposobienie wojskowe oraz szczegółowy zakres szkolenia, który realizowany był w jednostkach organizacyjnych ZHP skupiających młodzież dziewczęcą. Recenzowana pozycja daje klarowny obraz wysiłku, jaki wkładały instytucje państwowe w przygotowanie społeczeństwa do udziału w przyszłym konflikcie zbrojnym oraz odpowiedź na wyzwanie postawione przed organizacjami, którym powierzono sprawę prowadzenia pw.

Książka nawiązuje także do aktualnych wyzwań stojących przez władzami państwowymi, które związane są z powiązaniem coraz szerszego ruchu organizacji pro obronnych z systemem obronnym Polski. Oczywiście rozwiązań sprzed blisko dziewięćdziesięciu lat nie da się implementować wprost, ale obrazują one kierunek myślenia decydentów oraz szefostwa organizacji harcerskiej, które mogą być wykorzystane współcześnie. W harcerstwie drugiej dekady XXI wieku także występują elementy przygotowania do przyszłej służby w formacjach mundurowych i dobrze, że pojawił się materiał będący podstawą od rozpoczęcia dyskusji o sensie i potrzebie reaktywowania rozwiązań zwiększających potencjał obronny naszej Ojczyzny.

Dariusz Nowiński

http://www.jpilsudski.org/recenzje-ksiazek-historycznych/item/2415-przysposobienie-wojskowe-harcerek

Ocena recenzenta

Temat i treść - 8/10

Język, styl, kompozycja tekstu – 8/10

Forma wydawnicza - 9/10

Program

Wyszkolenia Ogólnego P. W. K.

Ustalony przez Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego zarządzeniem L. dz. 3774/Og. Org. z dn. 28.VI.1928.

Dział wychowania fizycznego i wyszkolenia ogólno-wojskowego

Część I. Postanowienia ogólne.

1. Podstawą przysposobienia wojskowego ogólnego jest wychowanie fizyczne, dla osiągnięcia zdrowia i potrzebnej tężyzny fizycznej. Program w. f. w przysposobieniu ogólnem przewiduje to minimum sprawności fizycznej, jakie musi posiąść każda kobieta, o ile chce brać udział w przysposobieniu wojskowem.

2. Wyszkolenie ogólno-wojskowe zawiera szereg wiadomości wojskowych, które mają na celu:

a) danie słuchaczkom pojęcia o istocie i zadaniach wojska, oraz jego podstawach organizacyjnych.

b) zorjentowanie ich w roli, oraz zadaniach, jakie kobiety będą miały w dziedzinie obrony kraju, i jak muszą być do tych zadań przygotowane.

c) wyrobienie w słuchaczkach tężyzny moralnej, karności, wytrwałości, jako niezbędnej podstawy pracy nietylko na czas wojny, ale również podczas pokoju, wyrobienie jaknajgłębiej pojętego uświadomienia narodowego i państwowego.

d) przysposobienie ich do samoobrony.

3. Każda jednostka, przysposobiona fachowo do służby pomocniczej winna posiadać przysposobienie ogólno-wojskowe, a to z powodów następujących:

a) specjalna technika pracy wojskowej wymaga od każdej jednostki, jakikolwiek ona w tej pracy udział bierze, zrozumienia obowiązków wojska, jego potrzeb, organizacji i życia wewnętrznego. Zapoznanie z tem przyzwyczai kobietę do zachowania się w służbie i da jej przytem konieczną w pracy pewność siebie i łączność ideową jej pracy z całością. Jednostki nieobeznane i niedostosowane do systemu karności wojskowej, utrudniają pracę, a nawet działają destrukcyjnie — chodzi tu o karność wewnętrzną, której wyrobienie wymaga dłuższej pracy wychowawczej...więcej w książce.

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło