• Obniżka
Nurty pedagogii

Nurty pedagogii

Podtytuł: Naukowe, dyskretne, odlotowe
ISBN: 978-83-7587-863-9
54,00 zł
25,00 zł Zniżka 29,00 zł
Czas dostawy publikacji papierowych kurierem InPost 24 godziny

Praca Zbigniewa Kwiecińskiego i Moniki Jaworskiej-Witkowskiej wnosi nowe, ale już pogłębione tematy analiz, które Autorzy sytuują w ramach pedagogii. […]

Wersja książki
Ilość

Treść tej książki została wywołana przez esej Zbigniewa Kwiecińskiego o współczesnych nurtach pedagogii, który otwiera nasz tom i jest doń właściwym wstępem. Esej ten zawiera psychoanalityczną intuicję czy też hipotezę autora, że być może trwałość praktyk edukacyjnych i towarzyszących im wtórnie ich uzasadnień w pracach pedagogicznych ma swoje źródła nie tyle w myśli naukowej, ile w pierwotnych, głębinowych żądzach człowieka: dążeniu do władzy i korzyści, natomiast pojawiające się marginalnie od wieków próby przeciwstawiania im transgresyjnych projektów i realizacji wychowania do wspierania pełni rozwoju każdej jednostki, osiągania przez nią autonomii, kreatywności i szczęścia wypływają z uczuć i postaw, które stanowią o istocie człowieczeństwa – z miłości, życzliwości, empatii i dobroci. […] Treść tej książki została także wywołana przez reakcję Moniki Jaworskiej-Witkowskiej na esej Zbigniewa Kwiecińskiego o pobocznych nurtach pedagogii. Inspirujące było także wskazanie przez tego ostatniego i Lecha Witkowskiego […] na możliwość pedagogicznej lektury Dziennika Witolda Gombrowicza, co było początkiem i zaczynem nieśmiałej nadziei na pedagogikę z wnętrza kultury. Jest więc niniejsza książka relacją współmyślenia i dyskusji autorów o drogach kulturowych pedagogii, o obliczach paidei w kulturze oraz marzeń o pedagogice jako „specjalizacji wyższego rzędu”, jako dyscyplinie chłonnej i generatywnej, przeciwstawionej parcjalnym rozwinięciom w hermetycznych, dyskursywnych gettach specjalizacji.

***

Książkę tę dedykujemy Profesorowi Lechowi Witkowskiemu na jego sześćdziesiąte urodziny. Lech Witkowski od początku wkroczenia do obszaru dyskusji, badań, studiów i pisarstwa naukowego dotyczącego edukacji i pedagogiki był mistrzem odwagi i niekonwencjonalnego sięgania po nieznane teorie i najważniejsze omijane kategorie, podejmowania najtrudniejszych problemów i twórczego ich rozwiązywania, otwierania pedagogiki polskiej na całą humanistykę współczesną, na odkrywanie dla pedagogiki wielkich autorów spoza jej własnego pola badawczego. Bez jego studiów i książek nad teoriami rozwoju w cyklu całego życia i w pionowym profilu dorastania moralnego, teoriami zmiany społecznej i kryzysu tożsamości jednostki, społeczeństwa i systemu społecznego, teoriami pogranicza kulturowego, nad pedagogiką krytyczną i inspiracjami psychoanalizy dla pedagogiki, studiami nad kategoriami ambiwalencji i autorytetu – pedagogika polska byłaby dzisiaj w innym momencie i obszarze swojego rozwoju.

Monika Jaworska-Witkowska
Zbigniew Kwieciński

Naukowe, dyskretne, odlotowe
300 Przedmioty

Opis

Książka papierowa
oprawa miękka

Specyficzne kody

isbn
978-83-7587-863-9

Jaworska-Witkowska Monika

Monika Jaworska-WitkowskaAutorka jest adiunktem w Katedrze Filozofii Edukacji i Pedagogiki Kultury na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Kieruje także Katedrą Humanistycznych Podstaw Pedagogiki w Wyższej Szkole Humanistycznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Szczecinie.

Jej najważniejsze publikacje z ostatnich lat to: W stronę pedagogiki integralnej. Peregrynacje humanistyczne (US, Szczecin 2007 – współautorka z L. Witkowskim), Przeżycie – Przebudzenie – Przemiana. Inicjacyjne dynamizmy egzystencjalne w prozie Hermana Hessego (tropy i kategorie pedagogiczne) (UJ, Kraków 2007 – redakcja naukowa), Jaka kultura? Jaki dyskurs? Sfera publiczna a spory o edukację, pedagogikę i zarządzanie (WSH TWP, Szczecin 2008 – współredaktorka z A. Rzekońską), Przeszukiwanie humanistyki. Od inspiracji do inicjacji. Studenckie próby między dydaktyką a badaniami (A. Marszałek, Toruń 2008), Trening kreatywności w rozwijaniu zdolności myślenia twórczego (US, Szczecin 2008 – współredaktorka z Z. Kwiecińskim), Ku integralności edukacji i humanistyki (A. Marszałek, Toruń 2009).

Jest szczęśliwą mamą cudownej Olgi.

Kwieciński Zbigniew

Notka biograficzna w przygotowaniu.

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Jaworska-Witkowska Monika, Kwieciński Zbigniew

ISBN druk

978-83-7587-863-9

ISBN e-book

 978-83-7587-863-9

Objętość

354 stron

Wydanie

I, 2011

Format

B5 (160x235)

Oprawatwarda, szyta

Tytuł pracy budzi zaciekawienie jej zawartością. Wprowadzenie słowa „pedagogia” zapowiada inne rozumienie nauki o edukacji niż to, które utrwaliło się w tradycyjnej, miejscami zmurszałej pedagogice, a człony „dyskretne” i „odlotowe” zapowiadają inne ujęcie tej nauki, wykraczające poza to, co zwykle mieści się w ujęciach podręcznikowych. Praca ta, dedykowana Profesorowi Lechowi Witkowskiemu, zdaje się być dobrze dostosowana do okoliczności: wszak to właśnie Jubilat – jak trafnie zauważają Autorzy książki – „od początku wkroczenia do obszaru dyskusji, badań, studiów i pisarstwa naukowego dotyczącego edukacji i pedagogiki był mistrzem odwagi i niekonwencjonalnego sięgania po nieznane teorie i najważniejsze omijane kategorie, podejmowania najtrudniejszych problemów i twórczego ich rozwiązywania, otwieranie pedagogiki polskiej na całą humanistykę współczesną…” (s. 15).

[…] Inspiracją naukową do napisania pracy stała się refleksja nad opublikowanym w 2004 roku esejem Zbigniewa Kwiecińskiego o głównych i pobocznych nurtach pedagogii.

Zbigniew Kwieciński charakteryzuje różne szczegółowe odmiany pedagogii. W grupie pedagogii perswazyjno-patetycznych są to: panpedagogizm, pedagogia aktualna, pedagogiczna kariologia, rozrachunek, błędne interpretowanie pedagogiki Makarenki, socpedagogia, pedagogia dekorowana ideologią, „logika pożyczonego garnka”, teoria podwójnego agenta, pedagogie: konwersji, agonistyczna, nawiedzona, pedagogia „powrotu do czystych źródeł” oraz pedagogia teonomiczna. W tej samej grupie znalazły się też pedagogie” esencjalistyczna, systemologiczna, holistyczna, fraktalna, dynamiki potencjałów, utraconej nadziei, lęku, kosmiczna, tragiczna, metapedagogia ambiwalencji zrównoważonej i asymetrii uspójnienia, etnopedagogie, folk-pedagogie, pop-pedagogie. Kwieciński analizuje też „podwójne przesunięcie paradygmatyczne” jako „potrójne złudzenie andragogiczne”.

Cała część pedagogika po przejściach – pozytywne aspekty przemian (Autor wymienia również negatywne, ale ich świadomie nie rozpatruje) napisana jest erudycyjnie i świadczy o bardzo dobrej znajomości problemów polskiej pedagogiki współczesnej. Wysoka wartość opracowania nie jest zaskoczeniem, wszak Autor w omawianym okresie przez wiele lat był dziekanem Wydziału Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, od dłuższego czasu jest przewodniczącym Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego, aktualnie odgrywa wiodącą rolę w dynamicznie rozwijającej się Dolnośląskiej Szkole Wyższej.

Druga część przygotowywanej książki, napisana przez Monikę Jaworską-Witkowską, ma charakter aplikacyjny. Nosi tytuł Próby czytania pedagogicznego po śladach i tropach kultury. Intencja została tu wyrażona jasno, chodzi o kulturowe inspiracje dla pedagogiki.

Praca Zbigniewa Kwiecińskiego i Moniki Jaworskiej-Witkowskiej wnosi nowe, ale już pogłębione tematy analiz, które Autorzy sytuują w ramach pedagogii. […]

Prof. dr hab. Mirosław J. Szymański

Na teksty kultury można spojrzeć przez pryzmat pedagogii i wartości, jakim pozostaje ona wierna. Lektura nasza zyskuje wówczas nieznaną wcześniej interpretację, otwierając nas na zupełnie nowe doświadczenia.

Publikacja Nurty pedagogii. Naukowe, dyskretne, odlotowe ma dwojaki charakter wynikający bezpośrednio z jej kompozycji. Pierwsza część książki, autorstwa Zbigniewa Kwiecińskiego, obejmuje całość wiedzy o dziedzinie jaką jest pedagogia zajmująca się metodami i środkami stosowanymi w nauczaniu i wychowaniu. A spojrzeń na pedagogię jest całe mnóstwo, dość wymienić chociażby pedagogię lęku, utraconej nadziei i konkurencji. Część druga, Moniki Jaworskiej-Witkowskiej, to natomiast próba wykorzystania wiedzy o pedagogiach podczas obcowania z tekstami kultury. Autorka pokazuje, jak czytać Virginię Woolf, jak oglądać filmy Aronofsky’ego, wykorzystując jako narzędzie interpretacyjne i analityczne pedagogię właśnie. Ta część publikacji może być nie lada inspiracją dla komparatystów, kulturoznawców i światłych umysłów, które tytułują się humanistami. To również obowiązkowa lektura dla pedagogów i specjalistów w tej dziedzinie in spe.

Dominika Makowska
źródło: http://www.kulturatka.pl/2015/09/19/nurty-pedagogii-naukowe-dyskretne-odlotowe/

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło