• Nowy
Telewizja Dziewcząt i Chłopców (1957–1993)

Telewizja Dziewcząt i Chłopców (1957–1993)

ISBN: 978-83-8095-813-5
68,00 zł
Czas dostawy publikacji papierowych kurierem InPost 24 godziny

Podtytuł: Historia niczym baśń z innego świata

Książka niezwykła

Autor wykazuje, jak efektywnie ludzie z pasją są w stanie zachęcić dzieci i młodzież do działań prospołecznych, do wspólnego robienia rzeczy małych i wielkich. W wielu miejscach tej książki zarówno Autor, jak i jego rozmówcy podkreślają, że dziennikarze TDC nie mówili do dzieci, lecz rozmawiali z dziećmi... [...]

Ilość

Książka niezwykła

Monografia autorstwa Sławomira W. Malinowskiego Telewizja Dziewcząt i Chłopców (1957–1993). Historia niczym baśń z innego świata to książka niezwykła. Mimo że jej tytuł sugeruje kronikarskie opracowanie na temat jednej z redakcji polskiej telewizji publicznej, to w rzeczywistości jest to opowieść (auto) biograficzna. Posiłkując się fragmentami wywiadów, publikacji oraz dokumentów związanych z programami telewizyjnymi i audycjami radiowymi, autor przedstawia okoliczności, w których działania i doświadczenia redaktorów Telewizji Dziewcząt i Chłopców (TDC) wzbogaciły życie tysięcy dzieci i młodzieży, ich rodzin, znajomych, podopiecznych w masowych akcjach. Jest to więc wielobarwna mozaika osobistych historii, podana w formie gawędy, którą charakteryzuje przystępność języka, lekkość stylu i czytelność przykładów. Strukturę treści książki współtworzą dwie komplementarne części. Na pierwszą z nich składają się rozdziały, w których mowa o pracy edukacyjnej zespołów oraz współpracowników TDC, „Świata Młodych”, społecznych efektach ich wysiłku, a także o ich recepcji w różnych środkach masowego komunikowania. Autor przypomina niewątpliwie unikalne okoliczności realizacji programów dla dzieci takich jak „Ekran z Bratkiem”, „Klub Pancernych”, „Latający Holender”, „Niewidzialna Ręka”, „Zwierzyniec” i innych mniejszych produkcji.

Część druga to wywiady z ludźmi ekranu i nie tylko, w których przewijają się wyjątkowe osobowości TDC, takie jak (w układzie alfabetycznym): Artur Barciś, Bohdan Butenko, Maciej Damięcki, Bohdan Sienkiewicz, Michał Sumiński i - oczywiście - Maciej Zimiński. Zarówno w rozdziałach o charakterze kronikarskim, jak i w tych zawierających wywiady z gwiazdami TDC, Autor odwołuje się do archiwalnych wydawnictw, listów od widzów, artykułów prasowych itp., jednocześnie wyjaśniając mniej doświadczonym i młodszym czytelnikom fakty z przeszłości charakterystyczne tylko dla PRL-owskiej rzeczywistości, a także przybliżając w przypisach sylwetki cytowanych osób, charakterystyki wspominanych miejsc i instytucji. Dzięki temu książka ta ma niewątpliwy walor edukacyjny. Przybliżanie spraw tamtych lat, dziś często źle rozumianych, wręcz deprecjonowanych w propagandzie tzw. polityki historycznej, to istotne podejście do przeszłości, które wielu czytelnikom tej książki pozwoli odnaleźć w niej samych siebie i z dumą oświadczyć: - Ja też to oglądałem, też byłem członkiem tych klubów, też wraz z przyjaciółmi radośnie bawiłem się i pomagałem innym. 

Autor ukazał jasną stronę życia dzieci w PRL, dla których mimo trudności materialnych, uczestnictwo w akcjach TDC i możliwość rozwijania swych pasji w dobrym towarzystwie było nie tylko sposobem spędzania czasu wolnego, ale także wartościowej edukacji, hartowania charakteru i spełniania marzeń na miarę możliwości. Można stwierdzić, że książka ta stanowi jedyny w swoim rodzaju oparty na faktach elementarz masowych działań edukacyjnych w przestrzeni publicznej, podejmowanych z inicjatywy i inspiracji pełnych pasji dziennikarzy.

Autor wykazuje, jak efektywnie ludzie z pasją są w stanie zachęcić dzieci i młodzież do działań prospołecznych, do wspólnego robienia rzeczy małych i wielkich. W wielu miejscach tej książki zarówno Autor, jak i jego rozmówcy podkreślają, że dziennikarze TDC nie mówili do dzieci, lecz rozmawiali z dziećmi. Realizowali przez to korczakowski ideał traktowania dziecka jak równoprawnego partnera w dyskusji i działaniach. [...]

prof. UKW dr hab. Przemysław Paweł Grzybowski Uniwersytet Kazimierza Wielkiego


Bezcenna poznawczo

Telewizja Dziewcząt i Chłopców (1957–1993). Historia niczym baśń z innego świata Sławomira W. Malinowskiego obejmuje swoim zasięgiem niemal cztery dekady historii polskich powojennych mediów. I już tylko dlatego jest pozycją cenną i godną popularyzacji. Autor postawił sobie bardzo ambitny cel. Podjął się komplementarnego opisu pewnego fenomenu kulturowego i medialnego, jakim był blok programów skierowanych do dzieci i młodzieży wyprodukowanych przez Telewizję Polską. Pomysł zrealizowany został ręką dziennikarza i producenta filmowego, członka środowiska, który od wielu lat jest związany z dziennikarstwem prasowym, radiowym i telewizyjnym. I właśnie ta środowiskowa perspektywa nadaje narracji piętna wyjątkowości. Sławomir W. Malinowski zaproponował współczesnemu odbiorcy fascynującą podróż w przeszłość zorientowaną na przywołanie dawno wygaszonych emocji i fascynacji związanych z percepcją komunikatów medialnych młodych ludzi. A to spojrzenie z punktu widzenia odbiorcy uzupełnił perspektywą badacza, rekonstruktora, dokumentalisty. Bezcenne poznawczo są partie, w których autor przywołuje opinie dziennikarzy i osób odpowiedzialnych za emisję programów, w których zdradza się sekrety produkcji, opowiada o warsztacie, zdradza spektakularne „wpadki”. Dostęp do tych wartościowych źródeł mógł mieć tylko człowiek mocno wpisany w środowisko. [...]

[...] Autor dotarł do unikalnych dokumentów archiwalnych (m.in. listy do redakcji i dzienniki wypraw sporządzane przez młodych widzów), przeprowadził wiele cennych wywiadów; sięgnął po dokumenty życia codziennego, odwołał się do literatury naukowej. Znaczna część archiwum Telewizji Dziewcząt i Chłopców uległa zniszczeniu bezpowrotnie. [...]

Dr hab. Joanna Szydłowska,
prof. UWM Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie


Odbieram tę książkę szczególnie mocno

Z niesłabnącym zainteresowaniem przeczytałam maszynopis książki Telewizja Dziewcząt i Chłopców. Podtytuł Historia niczym baśń z innego świata w pełni oddaje moje wrażenia. Ale najważniejsze, że byłby to świat możliwy, gdyby decydenci myśleli o społeczeństwie a nie o swojej karierze. Znamienne, że jest to pierwsza praca wykazująca – nie tylko w sferze teoretycznej – pozytywne oddziaływanie telewizji. [...]

Pragnę podkreślić wielki talent literacki Sławomira Malinowskiego i piękną, coraz rzadziej spotykaną polszczyznę.

Prof. Maria Szyszkowska Uniwersytet Warszawski


Zapraszamy do grup FACEBOOK poświęconych publikacji:

1. Grupa Książka "Telewizja Dziewcząt i Chłopców 1957-1993".

2. Telewizja Dziewcząt i Chłopców

3. Książka "Telewizja Dziewcząt i Chłopców 1957-1993".


Książkę  polecają:

książkę  polecają



Wyłączny dystrybutor: Oficyna Wydawnicza "Impuls"

92 Przedmioty

Opis

Książka papierowa
oprawa twarda

Sławomir W. Malinowski

Sławomir MalinowskiAbsolwent Instytutu Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarz polskiego radia, telewizji i prasy, scenarzysta, reżyser, producent filmowy. Jeszcze jako uczeń szkoły średniej współpracował z pismami: „Świat Młodych” i „Na Przełaj”. Później publicysta m.in.: „Czasu”, „Polityki”, „Przeglądu Tygodniowego”, „Prawa i Życia”, „Wprost”, „Tygodnia Polskiego” w Londynie, „Focus Historia”. Jest laureatem nagrody II stopnia Klubu Dziennikarzy Naukowych Stowarzyszenia Dziennikarzy RP za publikacje poświęcone nauce (1989) oraz licznych festiwali filmowych. Został wyróżniony m.in. za filmy: W cieniu Nefertuma (World Mediatravel 2005), Pan Zwierzyniec (World Mediatravel 2010), Stara Dongola (VI Międzynarodowy Festiwal Filmowy Dziedzictwa Kulturowego w Sofii 2013), a także za dwuczęściowy fabularyzowany dokument Dywizjon 303 (Złoty Kopernik ogólnopolskiego Festiwalu Filmów Edukacyjnych EDUKINO 2016 oraz Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego).


Zapraszamy do grup FACEBOOK poświęconych publikacji:

1. Grupa Książka "Telewizja Dziewcząt i Chłopców 1957-1993".

2. Telewizja Dziewcząt i Chłopców

3. Książka "Telewizja Dziewcząt i Chłopców 1957-1993".

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Sławomir W. Malinowski

ISBN druk

978-83-8095-813-5

ISBN e-book

Objętość

358 stron

Wydanie

I, 2020

Format

B5 (160x235)

Oprawatwarda, szyta

Wstęp


Rozdział I – „Świat Młodych” – początek wszystkiego


Rozdział II – Telewizja Dziewcząt i Chłopców


Rozdział III – Niewidzialna Ręka


Rozdział IV – Ekran z Bratkiem


Rozdział V – Klub Pancernych

Bitwa z ogniem
Bitwa o życie
Radiowy Klub Pancernych
Listy
Telewizyjny Klub Śmiałych


Rozdział VI – Zwierzyniec


Rozdział VII – Latający Holender


Rozdział VIII – Maciej Zimiński


Piątek z Pankracym


Rozdział IX – Michał Sumiński


Rozdział X – Bohdan Sienkiewicz


Rozdział XI – Rozmaitości


Rozdział XII – Postscriptum


Rozdział XIII – O książce

Książka niezwykła
Bezcenna poznawczo
Odbieram tę książkę szczególnie mocno


Podziękowania

Bibliografia

Indeks imion i nazwisk

Przypisy

fragment

YouTube Impuls



      Polecamy również kanał YouTube OW Impulsu, gdzie prezentujemy filmiki o książce     
      Telewizji Dziewcząt i Chłopców 1957-1993. Historia niczym baśń z innego świata:     

Telewizja na jaką czekamy

Obecnie mało jest książek zaspokajających potrzeby estetyczne czytelnika. A ma to znaczenie dla odbioru książki. Zdaje sobie z tego sprawę Sławomir W. Malinowski, bowiem jest nie tylko autorem, ale także twórcą projektu okładki stron tytułowych dzieła „Telewizja Dziewcząt i Chłopców (1957 – 1993). Historia niczym baśń z innego świata”. Książka ta oparta o fakty, opatrzona przypisami i bogatą bibliografią jest niewątpliwie dokumentem i zarazem pracą naukową, którą powinni zgłębiać przyszli dziennikarze, jak również pedagodzy i psychologowie oraz socjologowie. Zresztą powinien ją przeczytać każdy, kto głębiej zastanawia się nad życiem.

Sławomir W. Malinowski publikując tę księgę wywołuje inspirację do tego, by zacząć nareszcie wydawać obiektywne oceny dokonań kulturowych czasów Polski Ludowej. Niestety, propaganda płynąca z mediów i wypowiedzi wielu polityków przedstawiają czasy PRL jako okres rzekomej nędzy i to nie tylko materialnej. Celują w tym szczególnie ci, którzy odnieśli wymierne korzyści w tamtych czasach. Niedawno, po wykładzie na UW, podeszła do mnie studentka i spytała skąd biorą się rozbieżności ocen polityków i jej doznań, gdy ogląda znakomite filmy i czyta wybitne dzieła literackie publikowane w czasach PRL.

„Telewizja Dziewcząt i Chłopców…”. powinna stać się wzorem dla dzisiejszych metod edukacyjnych i wychowawczych. Powinno się z tej książki czerpać przykłady kształtowania kolejnego pokolenia. Uczyła ona nie tylko postaw, ale przede wszystkim właściwego wewnętrznego nastawienia do drugiego człowieka, w tym starszego, bezradnego, ubogiego. Istotne jest, że bez moralizowania zachęcała do wyrabiania w sobie bezinteresowności.

Przybliżonych jest w tej książce wiele wybitnych niepospolitych twórców oddziałujących w czasach PRL, by poprzestać na wymienieniu prof. Andrzeja Jaczewskiego, Wojtka Siemiona, czy Bohdana Butenki. Autor wymienia także zasługi grona dziennikarzy, których profesjonalizm wzbudza podziw, zwłaszcza jeśli odniesiemy go, a raczej porównamy z poziomem wielu osób dziś działających jako dziennikarze. Programy telewizyjne, które Sławomir W. Malinowski utrwalił w omawianej książce, rozbudzały wyobraźnię młodego pokolenia. Bez moralizowania skłaniały ku uczciwości i rozbudzały poczucie honoru. Kształtowały także właściwy stosunek do zwierząt.

Fragmenty tej książki można odczytać też jako reportaż o programach radiowych i telewizyjnych nadawanych na żywo w warunkach o wiele niższego rozkwitu techniki niż ta z którą mamy obecnie do czynienia.

Wartości, które zaszczepiała Telewizja Dziewcząt i Chłopców są w pełni aktualne z czego zdała sobie sprawę francuska stacja telewizyjna PLANETE. Otóż w 2009 roku Sławomir W. Malinowski zrealizował dla tej stacji dziewięć filmów o najlepszych programach Telewizji Dziewcząt i Chłopców oraz ich twórcach. Należy żałować, że polska telewizja nie poszła tym tropem. Zwłaszcza, że Telewizja Dziewcząt i Chłopców wyrabiała patriotyzm pojęty jako służba wobec ojczyzny. Sławomir W. Malinowski wykazał więc faktyczną możliwość pozytywnego oddziaływania telewizji.

Na zakończenie chcę podkreślić talent literacki Autora i bogatą, piękną, rzadko dziś spotykaną polszczyznę, którą się posługuje. Sławomir W. Malinowski jest znanym dziennikarzem, podróżnikiem i producentem filmowym, który zrealizował wiele audycji w radiu i w telewizji oraz opublikował wiele artykułów w prasie.

Maria Szyszkowska

Książka niezwykła

Monografia autorstwa Sławomira W. Malinowskiego Telewizja Dziewcząt i Chłopców (1957–1993). Historia niczym baśń z innego świata to książka niezwykła. Mimo że jej tytuł sugeruje kronikarskie opracowanie na temat jednej z redakcji polskiej telewizji publicznej, to w rzeczywistości jest to opowieść (auto) biograficzna. Posiłkując się fragmentami wywiadów, publikacji oraz dokumentów związanych z programami telewizyjnymi i audycjami radiowymi, autor przedstawia okoliczności, w których działania i doświadczenia redaktorów Telewizji Dziewcząt i Chłopców (TDC) wzbogaciły życie tysięcy dzieci i młodzieży, ich rodzin, znajomych, podopiecznych w masowych akcjach. Jest to więc wielobarwna mozaika osobistych historii, podana w formie gawędy, którą charakteryzuje przystępność języka, lekkość stylu i czytelność przykładów. Strukturę treści książki współtworzą dwie komplementarne części. Na pierwszą z nich składają się rozdziały, w których mowa o pracy edukacyjnej zespołów oraz współpracowników TDC, „Świata Młodych”, społecznych efektach ich wysiłku, a także o ich recepcji w różnych środkach masowego komunikowania. Autor przypomina niewątpliwie unikalne okoliczności realizacji programów dla dzieci takich jak „Ekran z Bratkiem”, „Klub Pancernych”, „Latający Holender”, „Niewidzialna Ręka”, „Zwierzyniec” i innych mniejszych produkcji.

Część druga to wywiady z ludźmi ekranu i nie tylko, w których przewijają się wyjątkowe osobowości TDC, takie jak (w układzie alfabetycznym): Artur Barciś, Bohdan Butenko, Maciej Damięcki, Bohdan Sienkiewicz, Michał Sumiński i - oczywiście - Maciej Zimiński. Zarówno w rozdziałach o charakterze kronikarskim, jak i w tych zawierających wywiady z gwiazdami TDC, Autor odwołuje się do archiwalnych wydawnictw, listów od widzów, artykułów prasowych itp., jednocześnie wyjaśniając mniej doświadczonym i młodszym czytelnikom fakty z przeszłości charakterystyczne tylko dla PRL-owskiej rzeczywistości, a także przybliżając w przypisach sylwetki cytowanych osób, charakterystyki wspominanych miejsc i instytucji. Dzięki temu książka ta ma niewątpliwy walor edukacyjny. Przybliżanie spraw tamtych lat, dziś często źle rozumianych, wręcz deprecjonowanych w propagandzie tzw. polityki historycznej, to istotne podejście do przeszłości, które wielu czytelnikom tej książki pozwoli odnaleźć w niej samych siebie i z dumą oświadczyć: - Ja też to oglądałem, też byłem członkiem tych klubów, też wraz z przyjaciółmi radośnie bawiłem się i pomagałem innym. 

Autor ukazał jasną stronę życia dzieci w PRL, dla których mimo trudności materialnych, uczestnictwo w akcjach TDC i możliwość rozwijania swych pasji w dobrym towarzystwie było nie tylko sposobem spędzania czasu wolnego, ale także wartościowej edukacji, hartowania charakteru i spełniania marzeń na miarę możliwości. Można stwierdzić, że książka ta stanowi jedyny w swoim rodzaju oparty na faktach elementarz masowych działań edukacyjnych w przestrzeni publicznej, podejmowanych z inicjatywy i inspiracji pełnych pasji dziennikarzy.

Autor wykazuje, jak efektywnie ludzie z pasją są w stanie zachęcić dzieci i młodzież do działań prospołecznych, do wspólnego robienia rzeczy małych i wielkich. W wielu miejscach tej książki zarówno Autor, jak i jego rozmówcy podkreślają, że dziennikarze TDC nie mówili do dzieci, lecz rozmawiali z dziećmi. Realizowali przez to korczakowski ideał traktowania dziecka jak równoprawnego partnera w dyskusji i działaniach. [...]

prof. UKW dr hab. Przemysław Paweł Grzybowski Uniwersytet Kazimierza Wielkiego


Bezcenna poznawczo

Telewizja Dziewcząt i Chłopców (1957–1993). Historia niczym baśń z innego świata Sławomira W. Malinowskiego obejmuje swoim zasięgiem niemal cztery dekady historii polskich powojennych mediów. I już tylko dlatego jest pozycją cenną i godną popularyzacji. Autor postawił sobie bardzo ambitny cel. Podjął się komplementarnego opisu pewnego fenomenu kulturowego i medialnego, jakim był blok programów skierowanych do dzieci i młodzieży wyprodukowanych przez Telewizję Polską. Pomysł zrealizowany został ręką dziennikarza i producenta filmowego, członka środowiska, który od wielu lat jest związany z dziennikarstwem prasowym, radiowym i telewizyjnym. I właśnie ta środowiskowa perspektywa nadaje narracji piętna wyjątkowości. Sławomir W. Malinowski zaproponował współczesnemu odbiorcy fascynującą podróż w przeszłość zorientowaną na przywołanie dawno wygaszonych emocji i fascynacji związanych z percepcją komunikatów medialnych młodych ludzi. A to spojrzenie z punktu widzenia odbiorcy uzupełnił perspektywą badacza, rekonstruktora, dokumentalisty. Bezcenne poznawczo są partie, w których autor przywołuje opinie dziennikarzy i osób odpowiedzialnych za emisję programów, w których zdradza się sekrety produkcji, opowiada o warsztacie, zdradza spektakularne „wpadki”. Dostęp do tych wartościowych źródeł mógł mieć tylko człowiek mocno wpisany w środowisko. [...]

Dr hab. Joanna Szydłowska, prof. UWM Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie



Odbieram tę książkę szczególnie mocno

Z niesłabnącym zainteresowaniem przeczytałam maszynopis książki Telewizja Dziewcząt i Chłopców. Podtytuł Historia niczym baśń z innego świata w pełni oddaje moje wrażenia. Ale najważniejsze, że byłby to świat możliwy, gdyby decydenci myśleli o społeczeństwie a nie o swojej karierze. Znamienne, że jest to pierwsza praca wykazująca – nie tylko w sferze teoretycznej – pozytywne oddziaływanie telewizji. [...]

Pragnę podkreślić wielki talent literacki Sławomira Malinowskiego i piękną, coraz rzadziej spotykaną polszczyznę.

Prof. Maria Szyszkowska Uniwersytet Warszawski



Oto filmowa recenzja książki "Telewizji Dziewcząt i Chłopców (1957-1993). Historia niczym baśń z innego świata" prof. Andrzeja Jaczewskiego, ostatniego z "Wyklętych", członka grupy "Krzysztofa" więzionego przez UB, który 27 lat prowadził w TV programy poświęcone zdrowiu i dojrzewaniu seksualnemu:

fragment

YouTube Impuls

Polecamy również kanał YouTube OW Impulsu, gdzie prezentujemy filmiki o książce
Telewizji Dziewcząt i Chłopców 1957-1993. Historia niczym baśń z innego świata

Fragment filmu pt. "Telewizja Dziewcząt i Chłopców" cz. 1, 2 i 3 opowiadającego o niezapomnianych programach telewizyjnych dla młodzieży lat 60, 70 i 80 tworzonych przez tę redakcję. Wśród nich: "Ekran z Bratkiem", "Latający Holender", "Zwierzyniec", "Klub Pancernych", "Niewidzialna Ręka" i inne. Premiera na antenie PLANETE - 12 września 2010 r. o godz. 20.45. Reżyseria: Sławomir W. Malinowski.

_______________________________

Czytając trudno się od niej oderwać! Bogactwo treści! Uwiodła mnie lekkość stylu. Wielokrotnie znajdowałem siebie, swoje życiowe historie.Byłem wzruszony! Autor udowadnia, że telewizja może i potrafiła pozytywnie oddziaływać na ludzi, kształtować ich dobry charakter. Książka est więc też jednocześnie wspaniałym podręcznikiem i wzorem edukacji.Tą książkę warto mieć w domu i wielokrotnie ją wertować i czytać!

Polecam!

KS


_______________________________


Zapraszamy do wywiadu jakiego udzielił Sławomir Malinowski na temat książki
"Telewizja Dziewcząt i Chłopców (1957-1993). Historia niczym baśń z innego świata" "Głosowi Nauczycielskiemu":

wywiadfragmentfragmentfragment

źródło: Tygodnik "Głos Nauczycielski" nr 33-34/12-19 sierpnia 2020.

"Głos Nauczycielski" jest jednym z patronów medialnych książki.

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło