• Obniżka
Niepełnosprawność – w zwierciadle dorosłości

Niepełnosprawność – w zwierciadle dorosłości

ISBN: 978-83-7850-281-4
32,00 zł
24,00 zł Zniżka 8,00 zł
Czas dostawy kurierem InPost 24 godziny

Założeniem prezentowanej książki było zwrócenie uwagi na wciąż zaniedbany w literaturze okres życia osób niepełnosprawnych – dorosłość i starość. Rozwój człowieka jest procesem złożonym z wielu etapów. Każdemu z nich przypisane są specyficzne zadania rozwojowe, każdy też stanowi efekt przebiegu przedniego etapu oraz jest zrębem następnego.

Wersja książki
Ilość

Prezentowana książka składa się z dwóch rozdziałów. Rozdział pierwszy „Dorosłość z niepełnosprawnością”, jest próbą odpowiedzi na pytanie, czym jest dorosłość człowieka niepełnosprawnego, zarówno intelektualnie jak i z innymi rodzajami niepełnosprawności, a także analizą prawnych aspektów dorosłości osób niepełnosprawnych, na przykład: mieszkalnictwa chronionego, problematyki małżeństw osób niepełnosprawnych.

Rozdział drugi „Ciągłość na przestrzeni życia – niepełnosprawność od dorosłości do starości”, składa się z trzech podrozdziałów, „Przygotowanie do dorosłości”, „Wczesna i średnia dorosłość”, „Późna dorosłość”. Treści tych rozdziałów dotyczą problematyki autonomii, kompetencji, wartości oraz podmiotowości, które kształtowane są w dorosłym życiu a analizowane zostały w kontekście człowieka z różnymi typami niepełnosprawności. Kolejne zagadnienia dotyczą problematyki aktywności zawodowej, seksualności, macierzyństwa i prokreacji. Ostatni podrozdział jest próbą zmierzenia się z zagadnieniem starości osoby niepełnosprawnej, cierpienia, oraz śmierci.

Założeniem prezentowanej książki było zwrócenie uwagi na wciąż zaniedbany w literaturze okres życia osób niepełnosprawnych – dorosłość i starość. Rozwój człowieka jest procesem złożonym z wielu etapów. Każdemu z nich przypisane są specyficzne zadania rozwojowe, każdy też stanowi efekt przebiegu przedniego etapu oraz jest zrębem następnego. Rozwój jest procesem dynamicznym, a owa dynamika jest wynikiem wzajemnie ze sobą oddziaływujących wpływów biologicznych i społecznych. Do wpływów biologicznych należą czynniki genetyczne, morfologiczno – konstytucjonalne oraz biochemiczno – fizjologiczne. Do wpływów środowiskowych zaliczamy czynniki fizyczne, psychologiczne, społeczno – kulturowe.

400 Przedmioty

Opis

Książka elektroniczna - E-book
PDF

Specyficzne kody

isbn
978-83-7850-281-4

Kijak J. Remigiusz

Doktor habilitowany nauk społecznych w zakresie pedagogiki. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskany na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Stopień doktora na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Były pracownik Instytutu Pedagogiki Specjalnej Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Obecnie samodzielny pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego zatrudniony w Katedrze Biomedycznych Podstaw Rozwoju i Seksuologii. Członek Zespołu Pedagogiki Specjalnej funkcjonującego przy Komitecie Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk. Członek kilku Towarzystw Naukowych m.in. Polskiego Towarzystwa Pedagogów Specjalnych, Polskiego Towarzystwa Pedagogiki Specjalnej, Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego o. krakowski, Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego. W obszarze jego zainteresowań badawczych leżą współczesne orientacje w studiach nad seksualnością osób niepełnosprawnych, teoria pedagogiki seksualności osób niepełnosprawnych, jak również rozwój psychoseksualny osób niepełnosprawnych intelektualnie, doświadczenia i funkcjonowanie seksualne osób niepełnosprawnych intelektualnie, zaburzenia seksualne, dorosłość i starość osób niepełnosprawnych intelektualnie, zagadnienia budowania relacji, tematyka związków, małżeństwa i rodziny osób niepełnosprawnych. Autor między innymi monografii: Seks i niepełnoprawność - doświadczenia seksualne osób niepełnosprawnych intelektualnie Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2010, Seksualność człowieka z niepełnosprawnością intelektualną a rodzina Wydawnictwo Lekarskie PZWL Warszawa 2014, jak również Dorośli z głębszą niepełnosprawnością intelektualną jako partnerzy małżonkowie i rodzice. Wyd. II Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2017. Na swoim koncie posiada publikacje z listy JCR między innymi w Sexuality and Disability. Redaktor naczelny „Niepełnosprawność i Rehabilitacja”. Redaktor kliku polskich czasopism i dwóch zagranicznych. Recenzent w zagranicznych czasopismach. Koordynator międzynarodowych grantów badawczych. Od 2011 roku organizator cyklicznej międzynarodowej konferencji naukowej „Oblicza seksualności osób niepełnosprawnych”.


Kontakt:

https://www.niepelnosprawnoscirehabilitacja.com/

poczta@remigiuszkijak.pl

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Kijak J. Remigiusz

ISBN druk

978-83-7308-964-8

ISBN e-book

978-83-7850-281-4

Objętość

324 stron

Wydanie

I, 2012

Format

B5 (160x235)

Oprawamiękka, klejona

REMIGIUSZ J. KIJAK
Dorosłość i starość osób niepełnosprawnych – wprowadzenie

DOROSŁOŚĆ Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ

MAŁGORZATA KOŚCIELSKA
Przeżywanie własnej i cudzej dorosłości przez osoby z niepełnosprawnością   

STANISŁAW KOWALIK
Pomoc w dochodzeniu i utrzymaniu własnej dorosłości przez osoby niepełnosprawne 

AGNIESZKA WEDEŁ-DOMERADZKA
Dorosłość osób niepełnosprawnych – aspekt prawny  

CIĄGŁOŚĆ NA PRZESTRZENI ŻYCIA – NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ OD DOROSŁOŚCI DO STAROŚCI

Przygotowanie do dorosłości
JOANNA SKIBSKA
Kształtowanie autonomii – osiąganie niezależności    

LUDWIKA SADOWSKA, BOŻENA BARTOSIK, ANNA MARIA CHOIŃSKA, BARBARA GÓRECKA, ROKSANA BIBROWSKA, HENRYK FILIPOWSKI
Rozwijanie kompetencji społecznych i indywidualnych    

KAROL BIDZIŃSKI
Odkrywanie wartości jako przewodnika zachowania     

EWA KUBIAK-SZYMBORSKA
Podmiotowość: o szansach i możliwościach rozwoju   

Wczesna i średnia dorosłość

EWA GIERMANOWSKA
Praca zawodowa      

REMIGIUSZ J. KIJAK
Tożsamość dotycząca roli seksualnej – seksualność 

DOROTA LIZOŃ-SZŁAPOWSKA
Gotowość do małżeństwa i rodzicielstwa 

BARBARA MAZURKIEWICZ, EWA DMOCH-GAJZLERSKA
Poród i macierzyństwo     

ADAM CZABAŃSKI
Kryzysy dorosłości – samobójstwa   

Późna dorosłość

DOROTA TALARSKA, KATARZYNA WIECZOROWSKA-TOBIS
Starość – radzenie sobie z utratą       

CZESŁAW KUSTRA
Jakość życia w starości     

BOGUSŁAW STELCER
Kres życia – cierpienie, duchowość, nadzieja   

JÓZEF BINNEBESEL
Bilans życiowy – świadomość śmierci     

IZABELA FORNALIK
Śmierć i umieranie   

„…dr Remigiusz Kijak od kilku lat zajmuje się badaniami dotyczącymi doświadczeń seksualnych osób niepełnosprawnych intelektualnie. Rozwój każdego człowieka ma wiele wymiarów: biologiczny, poznawczy, emocjonalny, społeczny. Osoby niepełnosprawne mogą mieć trudności w każdym z tych obszarów funkcjonowania. Książka „Niepełnosprawność w zwierciadle dorosłości” może służyć całościowemu spojrzeniu na dorosłość takiej osoby. W tym celu redaktor opracowania wyodrębnił poszczególne perspektywy życia człowieka. Dotyczą one podmiotowości, wartości, seksualności, rodzicielstwa, pracy, okresu starości i śmierci. Człowiek od urodzenia nawiązuje interakcje społeczne wchodząc ze środowiskiem  w aktywny kontakt. Ta dyspozycja powinna być stale rozwijana. Autorzy poszczególnych rozdziałów książki wskazują na możliwości realizacji tych zadań, jako źródła społecznej refleksji związanej z podjęciem odpowiedzialności za planowanie działania w tym okresie.

Zamierzenie redakcyjne należy uznać za niezmiernie cenne z uwagi na oryginalność ujęcia książki, dostarczenie wielu cennych informacji, które wzbogacają wiedzę na temat dorosłości osób niepełnosprawnych w różnych aspektach ich funkcjonowania. Walorem książki jest zgromadzenie autorów poszczególnych rozdziałów, znanych specjalistów problematyki niepełnosprawności z różnych dziedzin (psychologii, pedagogiki, rehabilitacji, medycyny). Przedstawione propozycje poszczególnych autorów stanowią splot różnych czynników warunkujących dorosłość człowieka niepełnosprawnego. Do nich zaliczyć możemy funkcjonowanie w rolach macierzyńskich, rola wartości w życiu człowieka, seksualność, kompetencje społeczne, autonomia, podmiotowość. Problematyka ta została umiejscowiona na tle obszernej literatury. Redaktor konsekwentnie dobrał tematykę poszczególnych rozdziałów wskazując ze dorosłość osób z niepełnosprawnością zależy od wielu czynników o podłożu kulturowym, społecznym i możliwy jest do analizy przy zastosowaniu badań interdyscyplinarnych. Książka odpowiada na aktualne zapotrzebowanie teoretyków i praktyków związanych z edukacją i opieka nad osobami z niepełnosprawnością…”

Z recenzji wydawniczej prof. zw. dr hab. Janiny Wyczesany


Polskie społeczeństwo uczy się niepełnosprawności - w czasach komunizmu ukrywano ją, uniemożliwiano edukację niepełnosprawnych, utrudniano ich rehabilitację, nie dopuszczano do aktywności społecznej. Zamiatano tę problematykę pod dywan, rodziny zostawały same z – najpierw niepełnosprawnym dzieckiem, potem - niepełnosprawnym dorosłym.

Po dwudziestu kilku latach zmieniło się w tej materii w polskiej rzeczywistości bardzo wiele, zmienia się ciągle i wręcz zmieniać się powinno, a nawet musi. Przemiany ustrojowe, a także te związane z wejściem Polski do Unii Europejskiej, która mocno akcentuje i wspiera wszelkie działania wzmacniające niepełnosprawnych, spowodowały, że stali się oni widoczni, mówią swoim głosem, działają, zrzeszają się, podróżują – chciałoby się napisać, że po prostu żyją jak wszyscy. Nie jest tak jednak, bo problemy istnieją nadal, choć mają inny charakter w młodym demokratycznie państwie. Niepełnosprawność to inność, zetknięcie się z innością to (jeśli się nie chce, by była tylko myśleniem o strachu przed nią) konieczność otwarcia, przedefiniowywania, zadawania pytań – konfrontacje tego typu z samym sobą, tak przecież wymagające, za rzadko się ciągle jeszcze urzeczywistniają.

Kiedy czytałam książkę „Niepełnosprawność – w zwierciadle dorosłości” - zbiór artykułów (mniej lub bardziej) naukowych pióra różnych specjalistów czy studentów m.in. z dziedzin psychologii, pedagogiki specjalnej, rehabilitacji – myślałam o mojej dorosłej niepełnosprawnej siostrze. Najpierw o jej dzieciństwie, kiedy to cała była cudowną metodą na poznawanie ludzi - jej bezpośrednie pytania, niestandardowy sposób zachowania, niezwykłość wyobraźni – wprowadzały lekki niepokój do mojego licealnego podówczas towarzystwa. Kiedy zjawiał się ktoś nowy ciekawość Ewki sięgała zenitu, więc na swój własny sposób witała gościa: pytała o wiek, drugie imię, datę urodzin, a następnie albo zostawała, albo wychodziła (wiedziała, co robić), a ja wiedziałam już na ogół bardzo dużo o człowieku – jego sposobie myślenia i odbiorze świata. Dziś moja siostra jest dorosła. Nie wiem, jak potoczy się jej życie, mam jednak nadzieję dzięki zbiorowi „Niepełnosprawność – w świetle dorosłości”, który jest świetną sposobnością do refleksji na temat niepełnosprawności dorosłych i ich świata, że sprawna Europa (czymkolwiek jest) nie odwróci się od swej niesprawnej części (czymkolwiek jest).

Redaktor tomu – Remigiusz J. Kijak, adiunkt w Instytucie Pedagogiki Specjalnej przy Uniwersytecie pedagogicznym w Krakowie ułożył go w pierwszej części jako zbiór artykułów o dorosłości niepełnosprawnych w ogóle (w tym w aspekcie prawnym), w drugiej zaś niejako towarzyszymy niepełnosprawnym w ich życiu widzianym jako ciągłość czasową, podlegającą i biologii, i regułom społecznym.

Teksty są najczęściej naukowymi, opartymi na badaniach, bogatej bibliografii, obiektywizmie autorów artykułami związanymi z tematem niepełnosprawności dorosłych i dlatego – jak sądzę – stanowią one dobrą bazę dla każdego, kto zajmuje się tą problematyką jako badacz.

Czytałam jednak tę książkę jako siostra i znajdowałam w niej pytania, które zadaję sobie sama, które pojawiają się w mojej rodzinie, a są niezwykle złożone i wobec których najbardziej chyba czuje się swego rodzaju niemoc. Uznanie podmiotowości niepełnosprawnych, ich autonomii i pełnego prawa do życia w każdym jego przejawie powinny wiązać się z otwarciem społeczeństwa, by humanistyczne założenia nie pozostawały czczym życzeniem. Tymczasem znalezienie pracy, związki, kwestia seksualności, posiadanie dzieci (przywołuję najbardziej trudne obszary dorosłości niepełnosprawnych) są codziennymi bolączkami. W znacznym stopniu dzieje się tak dlatego, że zmiany wymagają czasu, tym bardziej te mentalne i obyczajowe. Coraz częstszy to widok na polskich ulicach i w mediach – człowiek niepełnosprawny. Gorzej jednak wyobrazić go sobie jako kolegę z pracy albo ojca kolegi naszego dziecka z ławki szkolnej. Być może jest tak, że tak naprawdę do dorosłości niepełnosprawnych muszą dorosnąć najpierw pełnosprawni dorośli? Ich sąsiedzi, rodzice, ewentualni pracodawcy, lekarze?

„Niepełnosprawność – w świetle dorosłości” to pozycja cenna, pozwala się zorientować, dokąd doszliśmy w rozumieniu niepełnosprawności i ile jeszcze przed nami.

Justyna Gola
źródło: http://www.pion.pl/index.php?page=BibliotekON&art=6333&cat=158

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło