• Obniżka
  • Nowy
Singapur – azjatycki tygrys edukacyjnych reform

Singapur – azjatycki tygrys edukacyjnych reform

ISBN: 978-83-8294-013-8
171,43 zł
111,43 zł Oszczędzasz: 60,00 zł
Czas dostawy kurierem InPost 24 godziny! E-booki w ciągu 15 minut!

Podtytuł: Fenomen makropolityki oświatowej

Otrzymujemy znakomitą rozprawę z pedagogiki porównawczej liczącą blisko 580 stron, która wpisuje się w najlepsze tradycje polskiej myśli pedagogicznej i współczesną metodologię badań komparatystycznych na świecie...

Ilość

Z recenzji prof. dra hab. Bogusława Śliwerskiego

Otrzymujemy znakomitą rozprawę z pedagogiki porównawczej, która wpisuje się w najlepsze tradycje polskiej myśli pedagogicznej i współczesną metodologię badań komparatystycznych na świecie. Ma to ogromne znaczenie dla dostrzeżenia przez badaczy zarówno nauk społecznych, jak i humanistycznych w naszym kraju, że nie wolno lekceważyć pedagogiki jako nauki. Wykorzystanie międzynarodowych badań pedagogicznych, w przypadku których ponad­czasowe oraz ponadpaństwowe możliwości implementowania pewnych prawidłowości znakomicie sprawdziły się w reformowaniu systemu szkolnego przez odpowiedzialnych   i   świetnie   wykształconych polityków   najwyżej   rozwiniętych   na   świecie państw, sprzyja zarazem nieprawdopodobnemu skokowi rozwojowemu społeczeństwa. Książka Inetty Nowosad mogła powstać dzięki niezwykle precyzyjnemu planowi badań autorki, ich logicznej konceptualizacji i strukturze oraz bogactwu źródeł naukowych, oświatowych i administracyjno-politycznych małego państwa, które stało się liderem edukacyjnych zmian na świecie.


O książce

Książka zatytułowana Singapur – azjatycki tygrys edukacyjnych reform. Fenomen makropolityki oświatowej zwraca uwagę na niewielki kraj na mapie świata – określany często w mediach jako „Mała czerwona kropka” (Little red dot). Termin ten został szybko przyjęty zarówno przez singapurskich polityków, jak i obywateli, którzy za pomocą tego określenia wyrażają dumę z sukcesu własnego narodu pomimo jego fizycznych ograniczeń. Singapur jest bowiem małym krajem o powierzchni nieco ponad 700 kilometrów kwadratowych. Tworząc kulturowy tygiel, zamieszkuje go ponad 5,5 miliona ludzi o różnym pochodzeniu i wyznawanej religii.

Prezentowana polskim czytelnikom książka może stanowić ramy dyskusji nad singapurskim systemem edukacji, realizowaną skutecznie polityką edukacyjną i przyszłymi kierunkami rozwoju. Jednak lektura publikacji może również być cenną lekcją w procesie uczenia się od najlepszych. Nie chodzi tu o bezkrytyczne kopiowanie elementów czy całości rozwiązań formalnych wypracowanych przez Singapur. Książka wskazuje bowiem na niebezpieczeństwa związane z przyjmowaniem systemu singapurskiej edukacji jako modelu dla reszty świata, bez wcześniejszego zrozumienia jego kontekstu, wyłącznie jako pokłosia atrakcyjności międzynarodowej. W dorobku pedagogiki porównawczej nie brakuje argumentów na uzasadnienie takiego stanowiska.

Publikacja składa się z pięciu rozdziałów. Pierwszy, zatytułowany W stronę doskonałości na poziomie systemu szkolnego, wprowadza czytelnika w aktualnie rozwijany nurt badań oraz teorii kształtowania jakości i efektywności systemów edukacyjnych. Podejmuje również rozważania nad potencjałem polityki edukacyjnej i wdrażanych na jej mocy reform w doskonaleniu rodzimej edukacji. Zwraca uwagę na słabości decyzji politycznych czyniących w większości krajów z reform drogę donikąd, osadzoną często w trudnych do pokonania mitach i złudzeniach blokujących poprawę edukacji i szanse rozwoju kolejnych pokoleń młodych ludzi.

Osiągnięcie wysokiej skuteczności poprawy i doskonalenia na poziomie systemu edukacji jest jednak silnie związane z wykorzystaniem w kreowanej polityce czynników kontekstowych – specyficznych uwarunkowań kulturowych, które umacniały doświadczenie społeczne na przestrzeni dziejów danego narodu. Stąd za konieczne uznano omówienie w drugim rozdziale wartości specyficznych dla kontekstu singapurskiego, ale nie tylko. Są to bowiem wartości mocno zakorzenione również w pozostałych krajach cechujących się silnym wzrostem gospodarczym, zwanych azjatyckimi tygrysami. Dlatego drugi rozdział nosi tytuł Kontekst kulturowy azjatyckich tygrysów i przybliża specyfikę Azji w badaniach kultur narodowych, by dalej na tej podstawie móc lepiej zrozumieć tygiel kulturowy Singapuru i promowane przez jego przywódców azjatyckie wartości. Ważność analizowanych w tej części książki treści pozostaje istotna również z innego powodu. Służyć ma uniknięciu europocentrycznego podejścia. Jest to o tyle trudne, że duża część literatury badawczej do dziś ma głównie orientację zachodnią...

Rozdział trzeci, zatytułowany Singapur – tygrys w skórze lwa, zwraca uwagę na silny w tym kraju związek reform edukacyjnych ze wzrostem gospodarczym i postępem, który wyniósł Singapur z grona ubogich i skonfliktowanych państw Trzeciego Świata na pozycję lidera przemian i innowacji w grupie krajów wysoko rozwiniętych. Wnikając w rodzimy już kontekst Singapuru, zwrócono uwagę na istotne społeczno-polityczne uwarunkowania przemian edukacyjnych oraz kreowane polityczne linie rozwojowe, w tym strategie przywódców.

Rozdział czwarty eksponuje rolę nauczycieli w procesie poprawy i rozwoju systemu edukacji. Fundament singapurskiej polityki edukacyjnej stanowi bowiem założenie, że szkoła może być dobra jedynie w takim stopniu, w jakim dobrzy będą uczący w niej nauczyciele. Wszystkie światowej klasy systemy szkolne zwracają szczególną uwagę na kwestię najlepszego wyboru swoich nauczycieli i ich najwyższych kwalifikacji, odwracając się od biurokratycznej kontroli i odpowiedzialności na rzecz profesjonalnych form organizacji pracy. Nigdzie bowiem na świecie system szkolny nie jest lepszy niż jego nauczyciele. Najważniejsze zatem inwestycje polityczne dotyczą jakości pracy nauczycieli, a nie np. wielkości klasy. Wysoce efektywne systemy, w tym Singapur, wypracowały elastyczne ścieżki kariery i zachęty do rozwoju zawodowego nauczycieli. Motywują swoich nauczycieli do wprowadzania innowacji w edukacji, do ciągłego doskonalenia własnej pracy i swoich kolegów oraz umożliwiają przygotowanie, które wiedzie do wzmocnienia praktyki nauczycielskiej.

Stąd rozdział zatytułowany Nauczyciele – siła kształtująca przyszłość Singapuru skupia się na roli polityki edukacyjnej w rozwijaniu potencjału nauczycieli, którzy ostatecznie wpływają na kształtowanie i przekształcanie społeczeństwa przez trwałe zaangażowanie uczniów i społeczności w sprawy swojego kraju. Powszechnie przyjmuje się, że standardy akademickie i zawodowe nauczycieli stanowią krytyczny element warunków uczenia się niezbędnych do osiągnięcia celów edukacyjnych narodu.

Rozdział piąty, Singapur: trajektoria sukcesu, stanowi podsumowanie wcześniejszych, bardziej szczegółowych rozważań. Kluczowe czynniki wpływające na sukces singapurskiego systemu edukacji przedstawiono w aspekcie radzenia sobie ze zmianą. W rozdziale tym starano się wydobyć – przez pryzmat istniejących paradoksów – siłę dynamizującą oraz wzmacniającą efektywność procesów edukacyjnych i sukces systemu edukacji. Umiejętność pokonywania pozornych, jak się okazuje, sprzeczności stała się siłą tego kraju i fundamentem osiąganego postępu. Paradoksy te można uznać za sprzeczność pozorną, sprzeczność z tzw. zdrowym rozsądkiem, dotyczą one bowiem tych samych grup zjawisk – tu osadzonych w kluczowych dla funkcjonowania systemu obszarach, takich jak podejście do zmiany, zmierzenie się z ideą równości edukacyjnej i zarządzanie systemem edukacji.


Treści zawarte w książce mogą się przyczynić do innego oglądu procesów edukacyjnych, a także pomóc w interpretacji ich zastosowania (zawsze z uwzględnieniem kontekstowych ograniczeń) – czy to w praktyce, w badaniach, czy w politycznych procedurach decyzyjnych. Mianowicie mogą:

1.    Być zarzewiem debat, inspirować dyskusje na temat skutecznej poprawy funkcjonowania szkół, w tym potencjału interwencji politycznych.
2.    Wprowadzać nowe argumenty do debat, a tym samym być pomocne w podejmowaniu decyzji.
3.    Działać jako narzędzie ukazujące nowe obszary praktykowania poprawy pracy szkół na poziomie systemu, jak również zwracać uwagę na czynniki wpływające na poprawę, które różnią się w poszczególnych krajach.
4.    Być pomocnym narzędziem w planowaniu, projektowaniu i wdrażaniu interwencji politycznych oraz w podejmowaniu refleksji nad projektami doskonalącymi poprawę funkcjonowania szkół.
5.    Stanowić wkład w kształcenie i doskonalenie nauczycieli, ukazując inne praktyki w szkolnej codzienności.

Oczywiście nie należy zapominać, że każdy kraj jest inny i każdy będzie musiał znaleźć swoją własną ścieżkę rozwoju. Jednak doświadczenia zdobyte na tej drodze przez Singapur mogą pomóc uniknąć wielu błędów i pozwolić lepiej zmierzyć się z istniejącymi przeciwnościami. Przypominają dobrze o tym słowa umieszczone przy wejściu do Narodowego Instytutu Edukacji (NIE) w Singapurze: „Edukacja to podróż, podróż w nieznaną i szybko zmieniającą się przyszłość”.

197 Przedmioty

Opis

Książka papierowa
oprawa miękka

Inetta Nowosad

Nowosad Inetta

pedagog, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor Uniwersytetu Zielonogórskiego. Od 2011 roku kierownik Zakładu Pedagogiki Szkolnej na Wydziale Nauk Społecznych UZ. Trzykrotna stypendystka Niemieckiej Centrali Wymiany Akademickiej (Deutscher Akademischer Austauschdienst, DAAD), realizująca indywidualne projekty badawcze, a także współpracownik naukowy w projektach innych jednostek naukowych: 2002–2018 – Niemieckiego Instytutu Międzynarodowych Badań Pedagogicznych we Frankfurcie nad Menem i w Berlinie (Deutsches Institut für Internationale Pädagogische Forschung Frankfurt am Main – Berlin); 2012–2014 – Uniwersytetu w Erfurcie. Jej zainteresowania naukowe osadzone są w szerokim nurcie badań nad efektywnością i poprawą pracy szkoły (rozwoju szkoły). Tu znaczące miejsce zajmuje kategoria zmiany edukacyjnej oraz uwarunkowania jakości i efektywności edukacji – zarówno na poziomie mikro (jednostki szkolnej), jak i makro (systemu szkolnego).

Autorka ponad 100 publikacji naukowych, między innymi monografii: Nauczyciel-wychowawca czasu polskich przełomów (Kraków 2001); Perspektywy rozwoju szkoły. Szkice z teorii szkoły (Warszawa 2003), Polish Education at the Time of Changes (współautorstwo z Mirosławem J. Szymańskim) (Zielona Góra – Kraków 2006), Autonomia szkoły publicznej w Niemczech. Poszukiwania, konteksty, uwarunkowania (Zielona Góra 2008), Kultura szkoły w rozwoju szkoły (Kraków 2019), Przedszkola w Niemczech. Między siłą tradycji a wyzwaniami przyszłości (współautorstwo z Katarzyną Tomasik-Abdelsamie) (Kraków 2020).

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Inetta Nowosad

ISBN druk

978-83-8294-013-8

ISBN e-book

Objętość

578 stron

Wydanie

I, 2022. Kraków

Format

B5 (160x235)

Oprawamiękka ze skrzydełkami, klejona, fola matowa

Wstęp            

Rozdział I
W stronę doskonałości na poziomie systemu szkolnego       

1.    Od rozwoju szkoły do rozwoju systemu szkolnego – główne obszary badań i rozwoju teorii           
2.    Na drodze do doskonałości – w stronę zrównoważonej reformy na dużą skalę            
3.    O koniecznych warunkach edukacyjnych reform         
4.    Mity reform edukacyjnych        115

Rozdział II
Kontekst kulturowy azjatyckich tygrysów        

1.    Azja w badaniach specyfiki kultur narodowych     
2.    Tradycja chińska a wartości azjatyckie     
3.    „Tygrysi skok” w „szyku lotu dzikich gęsi”       
4.    Dobrobyt z namaszczenia Nieba? O roli kapitału ludzkiego i edukacji    

Rozdział III
Singapur – tygrys w skórze lwa    

1.    Społeczno-polityczne uwarunkowania przemian       
2.    Reformy edukacyjne i ich społeczny kontekst    
2.1.    Walka o przetrwanie (1959–1978)     
2.2.    Dążenie do efektywności (1979–1996)     
2.3.    Rozwijanie zdolności i aspiracji (1997–2011)    
2.4.    Orientacja na ucznia i wartości (2012–2018)     
2.5.    Przygotowanie do życia – ponowne wytyczanie ścieżek (od 2019)       

Rozdział IV
Nauczyciele – siła kształtująca przyszłość Singapuru     

1.    Wizja i symbolika nauczycielstwa w poglądach Lee Kuan Yewa    
2.    Przygotowanie nauczycieli do zawodu    
2.1.    Proces rekrutacji     
2.2.    Instytucjonalne fundamenty kształcenia nauczycieli     
2.3.    Model kształcenia nauczycieli XXI wieku (TE21)     
3.    Rozwój i doskonalenie nauczycieli w miejscu pracy    
3.1.    Ścieżki kariery nauczyciela     
3.2.    Instytucjonalne ramy rozwoju zawodowego        
3.3.    Profesjonalne społeczności uczące się w systemie doskonalenia       
4.    Trójstronne partnerstwo na rzecz edukacji i rozwoju nauczycieli     

Rozdział V
Singapur: trajektoria sukcesu        

1.    Stałość i zmienność – atrybuty przemian       
2.    W stronę „solidarnej merytokracji”     
3.    Scentralizowana decentralizacja       

Podsumowanie       

Bibliografia  

Fragment

Recenzowana książka dr hab. Inetty Nowosad, prof. UZ, jest monografią z zakresu międzynarodowych studiów nad edukacją na temat rozwoju systemu edukacji w Singapurze, poprzedzonych dwoma obramowaniami dotyczącymi teorii i badań nad reformowaniem szkolnictwa w świecie, a także azjatyckiego – w tym zwłaszcza chińskiego – kontekstu historyczno-kulturowego.

Po przestudiowaniu tej książki od razu mogę ocenić studium jako doskonałe. Jest to najlepsza polska publikacja z obszaru pedagogicznych studiów międzynarodowych, jaka dotychczas ukazała się w powojennej Polsce.

W strategii sukcesów edukacyjnych Singa­puru autorka podkreśla takie najważniejsze uwarunkowania, jak: dalekowzroczność, współ­działanie polityków oświatowych z systemem kształcenia nauczycieli i z praktykami edukacji, sprzężenie edukacji z rozwojem gospodarczym i   społecznym,   śmiałość   decyzji,   konkurencję merytokratyczną dostępną dla wszystkich, równość osiąganą poprzez wysoki poziom edukacji powszechnej i kilkutorowej edukacji średniej, wysokie standardy egzaminacyjne, kapitał zawodowy nauczycieli i kadry kierowniczej, wysoki status społeczny edukacji, odpowiedzialność szkoły, globalne kształcenie – uczenie się od świata i dla nowoczesnego świata.

Z recenzji prof. dra hab. Kazimierza Zbigniewa Kwiecińskiego



Otrzymujemy znakomitą rozprawę z pedagogiki porównawczej, która wpisuje się w najlepsze tradycje polskiej myśli pedagogicznej i współczesną metodologię badań komparatystycznych na świecie. Ma to ogromne znaczenie dla dostrzeżenia przez badaczy zarówno nauk społecznych, jak i humanistycznych w naszym kraju, że nie wolno lekceważyć pedagogiki jako nauki. Wykorzystanie międzynarodowych badań pedagogicznych, w przypadku których ponad­czasowe oraz ponadpaństwowe możliwości implementowania pewnych prawidłowości znakomicie sprawdziły się w reformowaniu systemu szkolnego przez odpowiedzialnych   i   świetnie   wykształconych polityków   najwyżej   rozwiniętych   na   świecie państw, sprzyja zarazem nieprawdopodobnemu skokowi rozwojowemu społeczeństwa. Książka Inetty Nowosad mogła powstać dzięki niezwykle precyzyjnemu planowi badań autorki, ich logicznej konceptualizacji i strukturze oraz bogactwu źródeł naukowych, oświatowych i administracyjno-politycznych małego państwa, które stało się liderem edukacyjnych zmian na świecie.

Z recenzji prof. dra hab. Bogusława Śliwerskiego

Zobacz także

Polecane tytuły ( 8 inne tytuły w tej samej kategorii )

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło