Ideowość dzisiejszej młodzieży akademickiej a Starsze Harcerstwo

Ideowość dzisiejszej młodzieży akademickiej a Starsze Harcerstwo

ISBN: 978-83-7850-573-0
18,00 zł
Czas dostawy kurierem InPost 24 godziny

Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.

Reprinty: reprint wydania, [1927]. "Ideowość dzisiejszej młodzieży akademickiej a Starsze Harcerstwo".

Ilość

Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.

Reprinty: reprint wydania, [1927]. "Ideowość dzisiejszej młodzieży akademickiej a Starsze Harcerstwo".

Najwyższą, decydującą wartością myśli i czynów ludzkich jest czystość i głębokość idej przewodnich. Z czystej krynicy wypłynąć może wartki, burzliwy, często nawet szkodliwy prąd — ale nigdy mętny, ni wrogi. Na tem polegał przedewszystkiem wzniosły idealizm „przedwojennej“ młodzieży. Po wojnie w rozgwarze małostkowych spraw w mieliznę zmienił się głęboki nurt życia młodz. akademickiej, tak, że ogólna bezideowość i bezprogramowość ogarnęła szeroki ogół, nie wyłączając starszych harcerzy. Z czasem sytuacja zmieniać się poczęła, choć nie wszystkich objęła w orbitę swych wpływów. Obecnie nadchodzi nowy okres młodego pokolenia, sygnalizowany wzrostem prasy akademickiej.

Zagadnienia starszo-harcerskie w roku ostatnim tak dostatecznie już dojrzały, że słusznie należy obecnie przystąpić do wysunięcia i ostatecznego skrystalizowania odpowiednich tez i wniosków decydujących na przyszłość o drogach Starszego Harcerstwa.

Zrozumienie w tym kierunku objawia się powszechnie, niebezpieczeństwo natomiast tkwi w tem, iż o rozwiązaniu tych — nadzwyczaj poważnych - zagadnień decydować pragną ludzie mało — w tej dziedzinie — kompetentni. Na wstępie zaraz stwierdzić należy, że t. zw. „Kwestji Star. Harcerstwa“ nie wolno upraszczać wygodnie i sprowadzać tylko do zagadnienia organizacji czy reorganizacji jego struktury, względnie innych kwestyj natury formalno-administracyjnej), natomiast główną uwagę skierować trzeba na stronę ideową, życie wewnętrzne, treść pracy organizacyjnej.

Łącznie z poruszonemi zagadnieniami na plan pierwszy wysuwa się zagadnienie wartości i celowości organizacji i pracy starszo-harcerskiej. Zagadnienie to dla wielu — zwłaszcza instruktorów-wychowawców — wcale nie istnieje, inni natomiast, zwłaszcza wobec niskiego stanu kół starszo-harc. i małej wartości pozytywnej ich pracy, szybko, czasem zbyt pochopnie, rozwiązali to zagadnienie negatywne, ustosunkowując się biernie wobec St. Harcerstwa. Dowodem powyższego stanu jest fakt, że mimo to, iż setki harcerzy opuszcza corocznie drużyny, tylko mały ich proc. wstępuje do organizacji St. Harcerstwa, inni natomiast, o ile są instruktorami, a więc wychowawcami, pozostają nadal w łączności z drużynami i swymi wychowankami — reszta, największy odsetek, rozprasza się w chaosie życia akademickiego i pseudo-społecznego...

200 Przedmioty

Opis

Książka papierowa
oprawa twarda

Korpała Józef

Józef Korpała (1905–1989) Instruktor harcerski, pedagog historyk literatury, ceniony historyk i teoretyk bibliografii, bibliotekarz i działacz społeczno-oświatowy.

Józef Korpała urodził się 12 marca 1905 roku w Damienicach w wielodzietnej rodzinie Pawła, pracownika PKP, i Marii z Kmiecików. W Damienicach liczna rodzina Korpałów osiedliła się blisko dwieście lat wcześniej. Wieś ta położona jest na północny zachód od Bochni, z którą graniczy przez rzekę Rabę. Józef wychowywał się w Bochni i tu ukończył szkołę ludową (podstawową).

W 1916 roku rozpoczął naukę w klasie Ia w c.k. gimnazjum w Bochni. Była to szkoła założona w 1817 roku, mieściła się we własnym budynku z 1886 roku, którego plany przygotowało c.k. Ministerium Oświaty w Wiedniu. Większość uczniów wywodziła się z okolicznych wsi. Na terenie gimnazjum działała biblioteka szkolna (15 tys. pozycji w 1913 r., zniszczona w czasie wojny), Koło Literackie, Kółko Historyczne, orkiestra dęta i smyczkowa (instrumenty zostały zdewastowane w czasie wojny) i od 1912 roku drużyna skautowa. W czasie pierwszej wojny światowej wielu uczniów i absolwentów walczyło w Legionach Polskich i c.k. Armii.

Młody Józef rozpoczynał naukę w trudnym, wojennym okresie, który spotęgował jeszcze galicyjską biedę. Jego klasa liczyła 40 uczniów, a grono nauczycielskie było przerzedzone poborem do wojska. Szkoła dawała zdolnym uczniom, do których zaliczał się Józef, wielkie możliwości rozwoju. W roku szkolnym 1920/21 funkcjonowała tylko jedna klasa V, ale liczyła 50 uczniów, a Józef był jednym z czterech uczniów szczególnie uzdolnionych. Biblioteka liczyła 930 dzieł, ale szybko się rozrastała. Rozkład zajęć i liczba godzin przeznaczonych na poszczególne przedmioty daleko odbiegały od dzisiejszej praktyki. W roku szkolnym 1919/20 Józef miał cztery godziny języka ojczystego, ale sześć łaciny i cztery greki oraz trzy niemieckiego, a historii i geografii po dwie godziny lekcyjne. Łącznie w tygodniu miał trzydzieści dwie godziny lekcyjne, ale to podstawowe wykształcenie uzupełniały kółka zainteresowań i organizacje młodzieżowe. Trzeba też pamiętać, że nauka w szkołach średnich była płatna...

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło