• Obniżka
Nauczanie i uczenie się języków obcych młodzieży z dysleksją

Nauczanie i uczenie się języków obcych młodzieży z dysleksją

ISBN: 978-83-8095-422-9
49,80 zł
40,00 zł Zniżka 9,80 zł
Czas dostawy kurierem InPost 24 godziny

Monografia dotyczy bardzo ważnej, aktualnej dla badań dydaktycznych i praktyki nauczania języków obcych problematyki, jaką jest kształcenie językowe uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w środowisku szkół ogólnodostępnych...

Ilość

Celem niniejszej monografii jest oszacowanie warunków i perspektyw nauczania i uczenia się języków obcych młodzieży z dysleksją, ze szczególnym uwzględnieniem zasad dydaktyki autonomizującej. Dotychczasowe ustalenia naukowe w tym obszarze są niewystarczające, a zgromadzone dane wymagają usystematyzowania odpowiednio do obecnego polskiego kontekstu edukacyjnego. Rozważania prowadzone są poprzez analizę dotychczasowych ustaleń w tym zakresie (propozycje teoretyczno-analityczne zawarte w rozdziale pierwszym, drugim i trzecim) oraz dyskusję badań własnych zaprezentowanych w rozdziale czwartym.


Rozdział pierwszy przedstawia stan badań dotyczący kształcenia językowego młodzieży z dysleksją rozwojową. Wprowadzeniem do niego jest analiza pojęcia i znaczenia dysleksji w procesie nauczania i uczenia się języków obcych – część ta ma charakter przeglądowy, gdyż taka właśnie perspektywa pozwala na dokonanie konfrontacji poglądów pomiędzy powszechnie funkcjonującym myśleniem o dysleksji w kategorii deficytu poznawczego a postrzeganiem tego zagadnienia jako przejawu różnic indywidualnych. Następnie omawiane są cechy charakterystyczne grupy wiekowej młodzież w kontekście ich wpływu na proces nauczania i uczenia się języków obcych oraz specyficzne trudności młodzieży z dysleksją, które mogą się przejawiać w sferze poznawczej, językowej, emocjonalnej i społecznej. Przedstawiona też została problematyka mocnych stron i zdolności uczniów z dysleksją. W ostatnim podrozdziale analizie poddawane są uwarunkowania kształcenia językowego uczniów z dysleksją, obejmujące kontekst europejski oraz prawodawstwo polskie, a także realizacja wsparcia uczniów z dysleksją w polskim systemie edukacyjnym, z uwzględnieniem roli poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego.

Rozdział drugi poświęcony jest zagadnieniu indywidualizacji nauczania języków obcych młodzieży z dysleksją, jej istocie oraz możliwościom realizacji. Punktem wyjścia do rozważań na ten temat stały się specjalne potrzeby edukacyjne omawiane w kontekście różnic indywidualnych między ludźmi, z perspektywy edukacji włączającej. Następnie prowadzone są rozważania na temat rozumienia indywidualizacji nauczania języków obcych oraz jej realizacji w polskiej rzeczywistości edukacyjnej. Cel analizy stanowi stwierdzenie, jak postulat indywidualizacji procesu nauczania realizowany jest w kształceniu instytucjonalnym w Polsce, jaki jest aktualny stan prawny dotyczący nauczania języków obcych w tym zakresie oraz jak wygląda rzeczywista organizacja indywidualnego wsparcia uczniów z dysleksją w szkole i klasie. Ponieważ przepisy prawa oświatowego wyraźnie akcentują konieczność uwzględniania indywidualności uczącego się oraz obligują nauczycieli, a więc i nauczycieli języków obcych, do dostosowywania procesu dydaktycznego do jego potrzeb i możliwości, za istotne uznano także przeprowadzenie analizy tego, jak indywidualizację procesu nauczania rozumieją nauczyciele języków obcych, jakie działania w tym zakresie podejmują, jak identyfikują specjalne potrzeby uczniów. Celem ostatniego podrozdziału jest ukazanie dydaktycznych aspektów nauczania języków obcych młodzieży z dysleksją. Analizie podlegają takie zagadnienia, jak: wybór języka obcego w toku szkolnej edukacji oraz różnicowanie dydaktyczne, omawiane w sferze celów, treści, sferze metodyczno-organizacyjnej oraz środków dydaktycznych. Szczególną uwagę poświęcono – przedstawionej w ostatnim podrozdziale – specyfice oceniania młodzieży z dysleksją.

W rozdziale trzecim nauczanie języków obcych młodych ludzi z dysleksją rozpatrywane jest w kontekście autonomizacji ich uczenia się. Wprowadzenie do dalszych analiz stanowi charakterystyka kategorii „autonomizacja uczenia się”, obejmująca omówienie podstawowych terminów, takich jak: „autonomia”, „półautonomia”, „autonomizacja”, oraz rozważania dotyczące metapoznania i jego roli w autonomizacji. Ponieważ za podstawowy warunek autonomizacji uczenia się młodzieży uznano otwarcie procesu ich nauczania, dalej omawiane są założenia oraz możliwości realizacji naucza­nia otwartego – ze szczególnym uwzględnieniem otwartych form nauczania i uczenia się. Problematyką ostatniej części rozdziału jest rozwijanie auto­nomii młodzieży z dysleksją – za wyjątkowo ważne i skuteczne uznano bowiem wprowadzanie działań stymulujących młodych ludzi do przejmowania odpowiedzialności za własną naukę i za własny rozwój. Drogą do tego celu są kształtowanie kompetencji uczenia się, rozwijanie umiejętności autoewaluacji, a także stosowanie skutecznych – uwzględniających specyfikę poszczególnych osób – strategii.

Rozdział czwarty przedstawia badania własne, które mają służyć dostarczeniu nowych danych empirycznych w zakresie przedmiotu rozważań. Ich celem było z jednej strony sporządzenie indywidualnych profili uczenia się języków obcych młodych ludzi z dysleksją umożliwiających postawienie diagnozy potrzebnej do skutecznej organizacji procesu nauczania i uczenia się języków obcych, z drugiej zaś zaproponowanie procedury oraz narzędzi diagnostycznych i prognostycznych przydatnych – zarówno z punktu widzenia nauczyciela, jak i ucznia – w indywidualizacji kształcenia językowego młodych ludzi z dysleksją. W badaniach uczestniczyło 17 licealistów i 7 gimnazjalistów, w wieku od 14 do 19 lat, 9 dziewcząt oraz 15 chłopców. Zastosowana została metodologia jakościowa, metoda indywidualnych przypadków, która pozwala na dotarcie do osobliwości i złożoności badanego obszaru. Spośród sporządzonych 24 indywidualnych profili uczenia się nastolatków z dysleksją szczegółowej analizie poddano 7. Powstałe w ten sposób poszczególne studia przypadków mają być przyczynkiem do ukazania sposobów indywidualizacji nauczania młodzieży z dysleksją.

100 Przedmioty

Opis

Książka papierowa
oprawa miękka

Pliki do pobrania

dr hab. Mariola Jaworska

dr hab. Mariola JaworskaDoktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa. Adiunkt w Katedrze Filologii Germańskiej UWM w Olsztynie. Zainteresowania naukowe koncentruje wokół indywidualizacji procesu nauczania języków obcych w kontekście uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się.

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Jaworska Mariola

ISBN druk

978-83-8095-422-9

ISBN e-book

Objętość

406 stron

Wydanie

I, 2018

Format

B5 (160x235)

Oprawamiękka, klejona

Wstęp    


Rozdział I. Młodzież z dysleksją w procesie nauczania i uczenia się języków obcych 

1.1. Pojęcie i znaczenie dysleksji w kształceniu językowym 

1.1.1. Dysleksja jako rodzaj specyficznych trudności w uczeniu się 

1.1.2. Dysleksja jako indywidualny styl uczenia się 

1.1.2.1. Styl uczenia się a styl poznawczy – zakres znaczeniowy 

1.1.2.2. Indywidualne style uczenia się uczniów z dysleksją 

1.2. Charakterystyka młodzieży z dysleksją w kontekście uczenia się języków obcych 

1.2.1. Młodzież – cechy grupy wiekowej 

1.2.2. Trudności młodzieży z dysleksją w sferach poznawczej i językowej 

1.2.3. Trudności młodzieży z dysleksją w sferach emocjonalnej i społecznej 

1.2.4. Mocne strony i zdolności młodzieży z dysleksją 

1.3. Młodzież z dysleksją w polityce i praktyce edukacyjnej 

1.3.1. Uwarunkowania kształcenia językowego uczniów z dysleksją 

1.3.1.1. Kontekst europejski 

1.3.1.2. Prawodawstwo polskie   

1.3.2. Wspieranie młodzieży z dysleksją w polskiej rzeczywistości edukacyjnej

1.3.2.1. Realizacja wsparcia w szkołach ogólnodostępnych 

1.3.2.2. Rola poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego 


Rozdział II. Indywidualizacja nauczania języków obcych młodzieży z dysleksją

2.1. Specjalne potrzeby edukacyjne młodzieży z dysleksją w kontekście różnic indywidualnych

2.1.1. Różnice indywidualne wyznacznikiem współczesnej edukacji

2.1.2. Specjalne potrzeby edukacyjne młodzieży z dysleksją w edukacji włączającej

2.2. Indywidualizacja nauczania w szkołach ogólnodostępnych

2.2.1. Rozumienie indywidualizacji nauczania języków obcych 

2.2.2. Realizacja indywidualizacji w polskim systemie edukacji 

2.2.2.1. Uregulowania prawne 

2.2.2.2. Indywidualizacja w praktyce szkolnej 

2.2.3. Nauczyciel języka obcego wobec indywidualizacji nauczania młodzieży z dysleksją

2.3. Dydaktyczne aspekty indywidualizacji nauczania 

2.3.1. Wybór języka obcego w toku edukacji szkolnej 

2.3.2. Indywidualizacja nauczania przez różnicowanie dydaktyczne 

2.3.2.1. Różnicowanie w sferze celów 

2.3.2.2. Różnicowanie w sferze treści 

2.3.2.3. Różnicowanie w sferze metodyczno-organizacyjnej 

2.3.2.4. Różnicowanie w sferze środków dydaktycznych 

2.3.3. Specyfika oceniania osiągnięć młodzieży z dysleksją 


Rozdział III. Autonomizacja uczenia się młodzieży z dysleksją 

3.1. Autonomizacja uczenia się – charakterystyka kategorii 

3.1.1. Autonomia, półautonomia, autonomizacja – ustalenia terminologiczne

3.1.2. Znaczenie metapoznania w autonomizacji uczenia się 

3.2. Nauczanie otwarte jako warunek autonomizacji uczenia się 

3.2.1. Nauczanie otwarte – założenia i realizacja 

3.2.2. Otwarte formy nauczania i uczenia się 

3.3. Rozwijanie autonomii młodzieży z dysleksją na lekcji języka obcego 

3.3.1. Kształtowanie kompetencji uczenia się 

3.3.2. Rozwijanie umiejętności autoewaluacji 

3.3.3. Stosowanie strategii uczenia się języka 

3.3.3.1. Pojęcie strategii uczenia się języka 

3.3.3.2. Trening strategii uczenia się języka 


Rozdział IV. Indywidualne profile uczenia się języków obcych młodzieży z dysleksją – badania własne

4.1. Metodologia badań

4.1.1. Założenia, cele i problemy badawcze 

4.1.2. Metody, techniki i narzędzia badawcze 

4.1.3. Organizacja i przebieg badań 

4.2. Studia przypadków młodzieży z dysleksją – analiza zebranych materiałów

4.2.1. Adam 

4.2.2. Alicja   

4.2.3. Sebastian 

4.2.4. Emil 

4.2.5. Damian 

4.2.6. Agnieszka 

4.2.7. Adrian 

4.3. Wnioski 


Zakończenie 

Aneks 

Bibliografia 

Wykaz skrótów 

Summary 

Zusammenfassung 

fragment

Monografia Nauczanie i uczenie się języków obcych młodzieży z dysleksją dotyczy bardzo ważnej, aktualnej dla badań dydaktycznych i praktyki nauczania języków obcych problematyki, jaką jest kształcenie językowe uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w środowisku szkół ogólnodostępnych. Autorka poświęca swą refleksję edukacji obcojęzycznej młodzieży z dysleksją – zagadnieniu bardzo wrażliwemu edukacyjnie, gdyż niedającemu się podporządkować żadnym z góry ustalonym sposobom czy modelom uczenia się i nauczania. Jest to także zagadnienie wrażliwe społecznie, z definicji obarczone koniecznością dbałości o wyważony, jak najbardziej zobiektywizowany przekaz.

[…] Wyjątkowość, specjalne, zawsze indywidualne potrzeby ucznia z dysleksją sprawiają, że niezbędna jest w jego kształceniu indywidualizacja, zasada, według której pracuje się z podopiecznym, mając na uwadze nie tylko kompensowanie niedoborów, ale przede wszystkim diagnozę i sposoby nauczania sprzyjające jego językowemu i poznawczemu rozwojowi. Książka dr Marioli Jaworskiej doskonale wpisuje się w tak ukierunkowane działania, co czyni z niej lekturę wartościową w obszarze organizacji dydaktyki nauczania, a także obiecującą w perspektywie humanistycznej, ze względu na skoncentrowanie na osobie – podmiocie, jego wyjątkowości i niepowtarzalności.

Z recenzji wydawniczej
prof. zw. dr hab. Katarzyny Karpińskiej-Szaj

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło